79 karakter: arkaizm mi yoksa mühendislik zeni mi?

Linter'in (ya da bekçi sendromlu bir meslektaşın) 80. karakteri kırmızıyla vurguladığını gören herkes şu soruyu sormuştur: hâlâ 1970'lerde mi yaşıyoruz?

Spoiler: kısmen evet.

👻 Geçmişin hayaletleri
80 sütunlu IBM delikli kartları — bu, en saf haliyle "miras". Uzun zamandır kartonda delik açmıyoruz ama araçlarımız hâlâ bu sınırlamalar çerçevesinde yaşıyor. Bu, formun içeriği onlarca yıl boyunca belirlediği bir durum.

🛠 Neden hâlâ geçerli?:

1. Yan yana farklar. IDE'de (veya GitHub/GitLab'da) iki dosyayı yan yana açtığınızda, dar satırlar kodu sürekli sağa sola kaydırmadan görmenizi sağlar. 200 karakterlik bir "çarşaf" varsa, bu zaten rahatsız edicidir.
2. Bilişsel yük. Dar kod blokları daha hızlı okunur. Göz satır boyunca daha az sıçrar. Dikkatli bir geliştirici, kod 32 inç monitörünüzün genişliğine "yayılmamışsa" hatayı daha çabuk fark eder.

Gerçekte her şey daha pragmatik:
🔵Eğer Black kullanıyorsanız (ve kullanmalısınız), varsayılan olarak 88 koyar. Bu, "klasik" ile modern monitörlerin gerçekliği arasında altın bir orta noktadır.
🔵flake8 yapılandırmasında 120 karakter yazılı olan bir ekipte çalışıyorsanız — tamam, 120 koyun. Önemli olan bunun tek tip olmasıdır.

Kısacası, sırf 79 karakter olsun diye 79 karaktere takıntılı olmayın. Ama bir buçuk ekranlık sosis de yazmayın. İyi kod okunabilir olmalı, uzun değil.

#böyle_oldu