Filmin aksiyonu, sadece bir mekân değil, aynı zamanda filmin ana "karakterlerinden" biri haline gelen Leningrad fonunda geçiyor. Filmin yönetmeni Fridrih Ermler, Leningrad'da yaşıyordu. Kirovski (şimdiki Kamennoostrovski) Caddesi, 55 numaradaki evde oturuyordu ve Petrograd Tarafı'na olan derin bağlılığı filmin her detayında hissediliyor. Filminde Petrograd Tarafı'nı anlatının tam teşekküllü bir kahramanı haline getirdi. Doktor Elizaveta Maksimovna, ünlü Lidval Evi'nde (Kamennoostrovski Bulvarı, 1–5) yaşıyor. Rentgen Caddesi'nde, kahramanın yatak istirahatini ihlal eden bir hastayla karşılaştığı ve ona evine kadar eşlik ettiği bir bölüm geçiyor. "Bölgenin tüm hayatını zehirleyen" fabrika, Karpovka Kıyısı'ndaki mobilya fabrikası olarak tasvir ediliyor. Filmin son sahnesi, Neva ve Devrim Meydanı manzaralı bir balkonda geçiyor. Hikâyeye göre bu, "Siyasi Mahkûmlar Evi"nin balkonu, ancak binanın bu kadar geniş balkonları olmadığı için sahne, özel olarak bir dekorun inşa edildiği çatıda çekildi. Marat Caddesi'nde hızla ilerleyen ambulans sahnesi de ilginç. Karede, başı kesilmiş ancak henüz yıkılmamış Troitskaya Kilisesi'nin kalıntıları görülebiliyor. Bu bölüm, eski ve yeninin çarpıştığı, özel bir Leningrad atmosferi yaratan geçiş döneminin sembolü haline geliyor.
\r\nFilm, sadece dekorlar ve mekânlarla ustaca çalışmanın parlak bir örneği değil, aynı zamanda Leningrad ve sakinlerine gerçek bir sinematografik övgüdür.
\r\n 

Çekim Mekânları:

Sokak

Filmde

Sahne: Ana karakter, büyüleyici doktor Elizaveta Maksimovna, sokakta yatak istirahatini ihlal eden bir hastayı fark eder. Hasta, yumuşak ve sinsi bir sesle doktor tavsiyelerini neden ihlal ettiğini açıklamaya çalışır. Ancak Elizaveta kararlıdır ve onu tedaviye devam etmesi için geri gönderir.

Gerçekte

Sahne şurada çekildi: St. Petersburg'un Petrograd Bölgesi'ndeki Rentgen Caddesi. Nispeten küçük ama atmosferik bir cadde olup Kamennoostrovski Bulvarı ile Karpovka Nehri kıyısını birbirine bağlar. Caddenin mimarisi Art Nouveau, Neoklasisizm ve Eklektisizm'in bir karışımıdır.

Saray Meydanı

Filmde

Sahne: Elizaveta Maksimovna, konserden sonra arkadaşıyla şehirde dolaşırken Leningrad'a olan aşkını itiraf eder. "Şehrimizi seviyorum" der yumuşak ama kendinden emin bir şekilde. Peki onu sevmemek mümkün mü, diyelim!

Gerçekte

Sahne şurada çekildi: St. Petersburg'un kalbindeki Saray Meydanı'nda. Karede, Rusya'nın Napolyon'a karşı kazandığı zafer onuruna dikilen İskender Sütunu ve eskiden bir tersane olarak hizmet veren Amirallik Binası'nı görebiliyoruz.

Yuri Yershov'un Evi

Filmde

Sahne: Yuri Yershov, Elizaveta'nın elini tutar, onu balkona çıkarır, derin bir nefes alır ve sonunda duygularını itiraf eder! Bu inanılmaz derecede dokunaklı an kimseyi kayıtsız bırakamaz. Elizaveta'nın gözlerinde yaşlar parlar ve açıkçası editörünüz bile kendini tutamadı.

Gerçekte

Sahne şurada çekildi: Leningrad'ın tarihi kalbine panoramik bir manzara sunan bir balkonda. Petrovskaya Kıyısı'ndaki bir konut binasının çatısında dekor olarak özel olarak inşa edilmiştir. Oradan Neva ve Troitski Köprüsü'nün güzel bir manzarası görülür.