Dün, Adrian ile birlikte Vladimir şehrindeki SëMinor festivalinde uzun zamandır beklenen performansımızı gerçekleştirdik 🥳

Her şeyin nasıl geçeceği konusunda çok endişeliydim. Başka bir şehre yolculuk, uzun hazırlık ve performans öncesi bekleme. Profesyonel ekipman, duman ve ışıklarla dolu büyük bir salon.

Bizden üç sıra önce oğlumun acilen yemek yemesi gerektiğini, aksi takdirde sahnede performans sergileyecek gücünün kalmayacağını söylemesi, ardından kafasını kapıya çarpması ve ellerini yıkarken üzerine su dökmesi üzerine, bugünkü performansımızın gerçekleşmeyeceğini düşündüm 😅. Ama toparlandık, her şeye yetiştik ve performansımızı sergiledik.

Sözleri unutmadı, zamanında girdi, utangaçlık yapmadı ve performans sırasında yüzünü buruşturmadı. Bence bu bir başarı 👏🏻

Eksiler: Sesle ilgili sorunlar vardı, çünkü ilk kez büyük bir sahnede monitörle şarkı söylüyordu. Müzik yüksek sesle çalıyordu ve salonda duyulabilmek için bağırması gerektiğini düşündü. Bu yüzden çok yüksek sesle ve notaların üzerinde söyledi.

İlk başta biraz üzüldüm ve oğlum için mükemmel sesi ayarlayamadığım için kendimi suçlamaya başladım. Sonra her şeyin en iyi şekilde ve olması gerektiği gibi olduğunu anladım. Her birimiz, bu hayatın kusurluluğunu ve bunun değerini kabul etmek de dahil olmak üzere önemli bir deneyim kazandık.

Performanstan ve genel olarak geziden inanılmaz keyif aldık. Kararımdan bir an bile pişman değilim. Bu macerayı kesinlikle hayatımız boyunca hatırlayacağız.

Organizatörlere ve size destek sözleriniz ve inancınız için teşekkür ederim 🙏🏻