Mortal Kombat 2, efsanevi video oyunundan uyarlanan evreni genişletmeye çalışıyor. Karl Urban burada The Boys'dakinden daha üzgün, dövüşler ise 1995'tekinden daha karanlık. Ama hayranlar beğenmiş görünüyor.

Dünya Krallığı tehdit altında. Dış Dünya'nın savaşçı kötü adamı Shao Kahn, Mortal Kombat turnuvası için yeni bir ekip toplar ve Raiden'ın kalan savaşçılarına meydan okur. Raiden'ın ekibi eksiktir: bir üye yoktur. Seçim, B sınıfı aksiyon filmi oyuncusu Johnny Cage'e düşer. Cage, önce olanlara inanmadığı için, sonra da yeni ekibi hayal kırıklığına uğratmaktan korktuğu için Dünya'yı kurtarma işine pek hevesli değildir.

Ancak bazı yüce güçler (yaşlı Tanrılar?) Cage'i tesadüfen seçmemiştir ve bir süre sonra istememesine rağmen kendini savaş alanında bulur. Bu arada Shao Kahn'ın klanında bir komplo olgunlaşmaktadır. Dış Dünya savaşçılarının yeni bir oyun peşinde olduğunu bilen üvey kızı Kitana, zalim üvey babasını devirmeyi ve bunun için Dünya güçlerini kullanmayı planlar. Türün klasiği: kötü adamlar o kadar da kötü değildir, iyiler o kadar da iyi değildir ve hepsi aynı kum havuzunda toplanır.

Kült video oyunu uyarlamasının yeniden başlatmasının devamını yine yönetmen Simon McQuoid üstlendi; filmografisinde bu sadece ikinci uzun metrajlı film. Yani fantastik dövüş oyunu koridorunda henüz temkinli adımlar attığı ve kaba hataların daha yeni başlamış bir kariyeri kolayca mahvedebileceği bir malzemeyle karşılaştığı söylenebilir. Neyse ki, ünlü oyunun evrenine (iki uzun metrajlı film, birkaç dizi, animasyon ve hatta bir çocuk çizgi filmi içerir) yazar, lore ve tüm ana karakterlere saygı göstererek bir öğrencinin hürmetiyle yaklaştı.

Aynı şey, zaten popüler olan savaş kahramanlarını çevreleyen hikaye için söylenemez. İlk bölümde, kimin kime neden tekme attığının ayrıntılarına sadece hafifçe değinilerek dövüşlerin sayısına ve kalitesine odaklanılmışken, devam filminde hikaye bir miktar derinlik kazanmaya çalıştı. Denedi, çabaladı, hatta başladı ama bitiremedi. Ancak bu, önümüzde bir bölüm daha olduğu gerçeğiyle kolayca açıklanabilir. Final mi değil mi bilinmiyor. Ancak bu girişim, filmin temposunu olumsuz etkiledi: gösterişli konuşmalara ekran süresi harcayarak biraz yavaşladı.

Yine de Mortal Kombat'ın ikinci bölümünde (turnuvaya artık kimse 'Ölümcül Dövüş' demiyor - bu bir gaf), 2021 filmine kıyasla önemli bir değişiklik olmadı. Kişisel hislerimi katarsam, ilk bölüm daha iyi gibiydi: daha öfkeli ve daha heyecanlıydı.

MK-2'de ana vurgu, Dünya Krallığı ve Dış Dünya evrenine genel bir giriş ve daha ayrıntılı bir tanıtım ile yelpazeleri ve çok güzel bir yüzü olan Kitana (Adeline Rudolph) gibi yeni karakterlerin ayrıntılı tanıtımıdır (bu nedenle kanonik maskeyi neredeyse hiç takmaz). Pastanın kreması ise Karl Urban'ın canlandırdığı yaşlanmış Johnny Cage; karakteri elbette sürekli The Boys'daki Butcher'ı hatırlatacak. Ayrıca aynı miktarda şaka yapacak ama dizideki kadar kaliteli olmayacak (Kano onu geçmiş gibi görünüyor).

Nikita Margaev

The Boys: 4. Sezonun En Çılgın Anları

Lobotomi'den mağarada BDSM'ye - The Boys dizisinin yeni sezonundan çılgınlıklarıyla şaşırtan bölümlerin bir derlemesi.

Open material

Ayrıca hayranların uzun zamandır beklediği galibiyet sayılı turnuva da eklendi, ancak bu özgünlük açısından bir fark yaratmadı. Herkes aşağı yukarı aynı yerlerde dövüşüyor, sadece ilk bölüme göre çok daha karanlık hale geldiler ve bu arada 1995 yapımı orijinal filmi hatırlattı - aynı karanlık ve darlık. Ancak koreografi o zamanlar daha iyiydi. Mevcut 'savaş' maalesef bununla övünemez. Bazı karakterlerdeki hantal zırhlar hareketleri belirgin şekilde kısıtlıyor ve bir opera havası yaratıyor. Büyük setler bu izlenimi daha da güçlendiriyor.

Öte yandan, video oyunu hayranları muhtemelen çok memnun kalacak: neredeyse tüm karakterler dahil edilmiş ve her biri, sadece dövüş duruşundan bile kolayca tanınabilecek şekilde birkaç dakikalığına ekranda görünüyor. Bazı sahneler doğrudan oyunun açılış ekranlarını kopyalıyor ve bu da eski bir arkadaşla karşılaşma hissi gibi ek bir memnuniyet yaratıyor: konuşacak pek bir şey yok ama sıcaklığı hissetmek yeterli.

Bazı karakterlerin motivasyonları ve belirli karakterler arasındaki ilişkiler (örneğin, Liu Kang ve Kung Lao'nun hikayesi) soru işaretleri yaratıyor ve başarısızlık durumunda her şeyin başka bir karakterle tekrar oynanabileceği hissi tüm izleme boyunca kaybolmuyor. Kısacası, ikinci bölümün büyük bir şeyden önce sıradan bir geçiş olduğu görüşü var. Ancak MK, Avengers değil, bu yüzden bu umutlar temkinli.