«Mavi Böcek»in yaratıcısı Angel Manuel Soto'nun, Dave Bautista ve Jason Momoa'nın rol aldığı eski usul aksiyon komedisi «Tehlikeli İkili» çevrimiçi gösterime girdi. Alexander Nevsky'nin bununla ne ilgisi var ve bu oyunda asıl kaybedenin izleyici olma...

Deniz Kuvvetleri subayı James Hale (Dave Bautista), belirsiz kırgınlıklar yüzünden uzun süredir görmediği babasının bir şehir yolunda geçirdiği kazada öldüğüne dair üzücü haberi alır. James'in eşi Leyla (Rhoimatta Fox), kocasının bu durumu küçük bir rezervasyondaki polis memuru olan kardeşi Johnny'ye (Jason Momoa) bildirmesi gerektiğini düşünür, ancak James çeşitli bahanelerle bundan kaçınır. Bunun üzerine Leyla, kocasının haberi olmadan Johnny'yi arar ve onu pek de iyi bir anda yakalamaz: Johnny'nin sevdiği kadın Valentina (Morena Baccarin) onu terk etmektedir.

Yine de cenazede bir araya gelen kardeşler, ölüm döşeğinin başında çocuk bahçesi seviyesinde atışmaya başlarlar ve ardından babalarının kaza sonucu ölmediğini öğrenirler: Birileri, babalarının önemli ifşaatlar yapmasını engellemek istemiştir. Bunun üzerine üvey kardeşler, karşılıklı antipatilerini bir kenara bırakarak kendi soruşturmalarını başlatır ve kendilerini, her bir ipucunun kendi dile getirilmemiş kırgınlıklarına uzandığı bir suç komplosunun ağında bulurlar.

«Tehlikeli İkili» böyle başlıyor — Amazon Prime Video'nun, video kiralama döneminde kaslı adamların mafya klanlarıyla başa çıktığı filmlere duyulan özlemin bir yansıması olarak konumlandırılan, iki iri yarı adam hakkında eski usul bir aksiyon filmi. Film, pahalı, yıldızlarla dolu, teknolojik bir Hollywood konveyör ürünü olan ancak yönetmenin imzasından yoksun, açıkça maço aksiyon panteonunda kendine güvenle bir yer ediniyor.

Formül acı bir şekilde tanıdık: Agresif pazarlama ve oyuncular arasındaki kimya, senaryonun özgünlüğü veya karakter derinliği gibi konuları gölgede bırakarak ön plana çıkarılıyor. Daha önce DC evreninin yeniden yapılanması sırasında fark edilmeyen sağlam bir yapım olan «Mavi Böcek» filminin yönetmeni Angel Manuel Soto, burada sadece bu kuralları sadakatle takip ediyor.

«Tehlikeli İkili» ilk karelerinden itibaren klasik bir dost polis filmi: Ortak acı dolu bir geçmişle bağlı iki zıt karakter, birlikte çalışmak zorunda kalıyor. James — derli toplu, disiplinli, bir süngü gibi düz. Johnny — düzensiz, içki içen, bir polis memurundan çok gözden düşmüş bir rock yıldızına benziyor. Karşıtlıkları hem dramatik gerilim hem de komik etki yaratmalı. İkincisiyle film arada bir başa çıkıyorsa da, dram hızla klişelere dönüşüyor. Senaryo kısa sürede psikolojik inandırıcılıkla uğraşmayı bırakıp sadece kanıtlanmış şemaları kullanıyor.

Oysa filmin başında verilen avans gerçekten güçlüydü. Projenin ana kozu — Bautista ve Momoa ikilisi. Her ikisi de zayıf malzemeyi bile affettiren güçlü bir ekran varlığına sahip. Etkileşimleri, «Tehlikeli İkili»nin gerçekten canlı ve işe yarayan tek kısmı. Ama bu araç, görünüşe göre yanlış ellere geçmiş ve eğer filmi örneğin Panos Cosmatos çekseydi, daha iyi olurdu.

Filmin başlangıçta beyan ettiği ve aslında derin düşünceler gerektirmeyen ironik düzlemde bile, «İkili», affedersiniz, temel bir «yağdan», keskinlikten, cüretten ve B-kategorisi nişinde parlamak için gerekli olan tavus kuşu kendini beğenmişliğinden yoksun. Ancak yönetmen Soto'nun başarabildiği tek şey, bir şey ifade ediyormuş gibi görünen grenli bir film görüntüsü. Ama bu, ne yazık ki, yeterli değil.

Geriye kalan her şey sadece soluk dekorlar. Yakuza ve yolsuzlukla ilgili umut verici gizem, hızla bir sonraki çatışma veya sözlü atışma için resmi bir bahaneye dönüşüyor. İzleyicinin dikkatini, Momoa'nın bir fil gibi savaştığı sınırlı bir alandaki oldukça görsel bir dövüşle çeken yönetmen, daha sonra her şeyi akışına bırakıyor ve basit bir aksiyon filmi için bile her şey oldukça ucuz ve hiç de öfkeli görünmüyor. Filmin tonu, ironik komedi ile kardeş sevgisi üzerine bir aile draması arasında gidip geliyor ve altın ortayı bulamıyor. Şakalar kanlı hesaplaşmaların arasına serpiştirilmiş, dram farsın içinde boğuluyor. Hafif, dinamik bir macera yerine sıkıcı ve içsel olarak çelişkili bir şey ortaya çıkıyor.

Sonuçta, «Tehlikeli İkili» küçük ama yine de bir felaket. Ne rahatsız ediyor ne de hayran bırakıyor; sadece dijital katalogda bir dosya olarak var oluyor. Akşamını gereksiz düşünceler olmadan tanıdık klişeler eşliğinde geçirmek isteyen bir izleyici için bu yeterli olabilir. Filmden en azından bir gölge yaratıcılık veya duygusal yankı bekleyenler için ise hayır. Yine de filmin bir artısı var: Konusu, Alexander Nevsky'nin çekeceği bir sonraki yeniden çevrim için mükemmel bir şekilde uygun. Seviye, gerçekten de birebir aynı.