'Harikalar Okyanusu', kaotik bir görev kılıfına sarılmış, doğrusal olmayan bir yas incelemesidir. Başka birinin duyarlılığının, uçurumda insan için tek çapa olarak kaldığına dair yoğun bir varoluşsal drama. 73. Berlin Uluslararası Film Festivali'nde...

İnanılmaz çizimler ve tüketim toplumunun sorunları hakkında dürüst bir konuşma. Tian Xiaopeng'in 'Harikalar Okyanusu', izleyiciden duygusal katılım ve derin psikolojik analiz gerektiren son derece karmaşık bir görsel şölen. Çin versiyonunun 'Alice Harikalar Diyarında' ile neden güncel olduğunu ve filmin neden bu kadar net okunmaması gerektiğini inceleyelim.

Shenxiu, boşanmanın ardından aileden ayrılan annesini çok özlüyor. Babası ve üvey annesi, küçük çocuğun bakımıyla meşgul oldukları için onun özlemini hiç fark etmiyorlar. Kızın doğum gününde aile bir deniz yolculuğuna çıkıyor. Akşam şiddetli bir fırtına kopuyor ve Shenxiu denize düşüyor, burada gizemli bir yaratıkla karşılaşıyor. Onun annesine giden yolu göstereceğini düşünen kız, inanılmaz yaratıklarla dolu büyülü bir dünyaya adım atıyor. Yeni arkadaşını kurtarmak ve eve dönmek için birçok tehlikeyi aşması gerekiyor.

Görsel Devrim: Dijital Mürekkep ve İzlenimcilik

İzlerken ilk çarpan şey, titreşen dokularla birlikte inanılmaz derecede akıcı grafikler. Çin animasyonu, görsel radikalizme doğru bir adım atarak ekranı titreşen bir izlenimci tuvaline dönüştürüyor. Yazarların kullandığı teknoloji '3D parçacık resmi' olarak tanımlanabilir. Bu, geleneksel Çin mürekkep resmi shui-mo'yu anımsatan ancak üç boyutlu alana taşınmış görsel bir değişkenlik. Renk damlasının sudaki davranışı, parçalanması ve bulanıklığı, animatörler için açıkça bir ilham kaynağı olmuş.

'Harikalar Okyanusu'nun değişken renginde izlenimcilerin tuvalleri, asfalt üzerindeki yağ lekeleri, sabun köpüklerinin yanardönerliği, kaleydoskop ve vitray pencereler görülebilir. Bu bolluk büyüleyicidir ve dünyayı açıkça iki kutba ayırır: neşesiz, gri gerçek dünya ve abartılı derecede duygusal deniz dünyası. Ancak izleme sonrası sık sık hafif bir baş dönmesi oluşur. İzleyici, büyüleyici renk bolluğu ama aynı zamanda birçok duyusal tetikleyici içeren bir çamaşır makinesinden çıkarılmış gibi hisseder. Bu aşırılık hissi bilinçli bir tekniktir: ana karakterin dünyası istikrarsızdır, kelimenin tam anlamıyla parçacıklara ayrılır.

Kayıp ve İyileşme Psikolojisi

Karanlıktaki sevilen ses, duyguların zirvesinde bir kar fırtınasında çağıran ses, anında izleyicinin kalbini yakalar. Annenin kaybolan figürünün hatlarında herkes kendi sevdiğini, kendi kaybını görecektir. Ana karakter Shenxiu, bir zamanlar aileyi terk eden annesinin varlığını yoğun bir şekilde hisseder. Böylece 'Harikalar Okyanusu', sevilen birini kaybetme temasının yanı sıra çocukluk travmasının derin bir incelemesi ve boşanma sonrası yetişkin davranışlarına dair metaforik 'kötü tavsiyeler' derlemesi haline gelir.

Kızın babası, eşinin gidişini daha az acı çekmeden atlatan biri olarak bastırma stratejisini seçer. Kendine kapanır, yeni bir aile kurar ve büyük kızından gelen her türlü ilgi işaretini görmezden gelir. Shenxiu bu koordinat sisteminde 'görünmez çocuk' haline gelir. Film, bir çocuğun ebeveyn ilgisini nasıl geri kazanacağına dair acı verici bir düşünce olarak okunabilir: ya bir başarıya imza atmak ya da ortadan kaybolmak.

Shenxiu aşırı pasif, neredeyse depresif bir karakter olarak tanımlanır. Kararlılığı ancak filmin son üçte birinde, kendine inanmanın kendini ve yeni arkadaşını kurtarma meselesi haline geldiğinde artar. Bu ana kadar kahraman daha çok, deniz dalgalarının onu herhangi bir yöne taşımasına izin veren zar zor canlı bir denizanasını andırır. Bu pasiflik, ağır kedere eşlik eden ilgisizliğin tam bir yansımasıdır.

Neden Ghibli'ye Benzemiyor

Birçok kişi 'Harikalar Okyanusu'nu Ghibli stüdyosunun çalışmalarıyla karşılaştırmak için acele ediyor. İlk bakışta benzerlik var: ruhlar dünyasında küçük bir kız, tuhaf bir restoran, büyülü bir yardımcı. Ancak bu karşılaştırma adil değil. Burada hem üretim yöntemleri (Miyazaki 2D geleneğinin zaferidir, Tian Xiaopeng ise geleceğin teknolojik kaosudur) hem de temel mesajlar temelde farklıdır.

Yevgeni Belousov

Hayao Miyazaki - Rüyalar Ülkesinin Büyücüsü: Dahi Animasyon Yönetmeninin Her Çalışmasını Neden Seviyoruz?

7 Aralık'ta, dahi Hayao Miyazaki'nin son animesi 'Çocuk ve Kuş' resmi olarak Rusya'da vizyona girecek. Bu vesileyle editör ekibimiz kısaca anlatmaya karar verdi...

Open material

Filmde, keskin hareketler, eksantriklik ve çığlıkların karakteristik özellik haline geldiği abartılı bir Asya karakter davranışı göze çarpıyor. Çin animasyon filmi, izleyiciyle dolaylı yoldan konuşarak ilk dakikalardan itibaren ana olay örgüsü dönüm noktasına ima etmeye çalışıyor. Miyazaki'de ruhlar dünyası var olan paralel bir gerçeklikken, 'Harikalar Okyanusu'nda bu daha çok acı çeken bir ruhun manzarasıdır.

Sualtı Dünyası Nasıl İşliyor ve Neden Bizimkiyle Göründüğünden Daha Fazla Ortak Noktası Var

Kız, annesini aramaya koyulduğunda önemli bir metaforik sınırı aşar. Ancak aynı zamanda, onu geçmişe bağlayan tek maddi nesne olan annesinin hırkasını kaybeder. İçsel bir dayanak bulma çabasıyla fiziksel 'çapanın' kaybı, kahramanın gelişiminde kilit bir an haline gelir. Bazen Shenxiu'nun arzusu bir saplantıyı, çılgınlık sınırındaki bir amacı andırır, ancak hayatındaki sevgi bağlamının yetersizliği göz önüne alındığında, izleyici bunu affetmeye hazırdır.

Mecazi dünyanın yapısı ilginçtir: içinde gerçeklikten çok daha fazla yapı vardır. Korkuları ve boğucu bağlılığı temsil eden gri, yırtıcı, her zaman aç bir kitle olan 'Kızıl Hayalet' vardır. Büyülü dünyanın spektrumunun diğer tarafında 'Harikalar Okyanusu' restoranı ve müşterileri olan balıklar bulunur. Görünüşe göre Çin sorunlarına özellikle yakın olan, sonsuz aşırı tüketime eğilimli 'alıcı' imajıdır. Buradaki müşteriler, zevk talep eden kaprisli, yapışkan canavarlardır.

Onlara karşı koyan, restoranın sahibi, bir düzenbaz olan Nanhe liderliğindeki personeldir. Canlı, enerjik, sevimli su samuru maskotları ve zorlu bir kaderi vardır. Fantezi dünyasındaki 'hizmet sektörünün' tam tanımı, Shenxiu için sert bir ders haline gelir: hayatta kalmak için çalışmak, hareket etmek ve en önemlisi 'ağlamamak' şartına uymak gerekir. Gözyaşları burada maddidir, yıkımı çekerler.

Sessizlik Nereye Varır

Prototipi 'Alice'teki beyaz tavşan olabilecek mistik karakter Şakacı, sorunları gizleme metaforunu ortaya çıkarır. Kızın 'acı noktalarını' belirleme anlarında ortaya çıkar. Şakacı onu takip eder veya tam tersine, çocuğun ruhunun kabul etmeyi reddettiği gerçeğe yönlendirir. Gerçekliğin dayanılmaz hale geldiği karanlıkta doğan o kaotik düşünceleri temsil eder.

Nanhe ise bu kaosun antipodudur. Açgözlülüğüne ve hem Joker'i hem de gezgin bir sanatçıyı andıran tuhaf görünümüne rağmen, Shenxiu ile eşit düzeyde konuşan tek yetişkin olur. Onun fedakarlığı ve sahte neşesi, altında aynı derecede yaralı bir ruhu gizleyen bir zırhtır.

Suyun Derinliklerinde Bile Işık Görünür

Filmin finali her şeyi yerli yerine koyarak masalsı bir görevi güçlü bir varoluşsal drama dönüştürür. Mutluluk, görünüşe göre, efsanevi bir hedefe ulaşmakta değil, ilgi ve duyarlılıkta yatar. Bazen bir çocuğa daha iyiye olan inancını geri kazandırmak için mütevazı bir jest, hediye edilen renkli bir top veya basit bir katılım yeterlidir. 'Harikalar Okyanusu' duyguları savunan bir manifestodur. Kayıtsızlık ve duyguların bastırılmasının hüküm sürdüğü bir dünyada, içten bir şekilde gülümseme yeteneği (Shenxiu'nun aynanın önünde yaptığı o sahte gülümseme değil, gerçek olanı) en yüksek cesaret eylemi haline gelir. Bu, okyanusun en dibinde bile, yanında elini uzatmaya hazır biri varsa, ışığın bulunabileceğine dair ağır, görsel olarak aşırı yüklü ama sonsuz değerli bir film.