İnternette 'Geçen Yaz Ne Yaptığını Biliyorum'u bulabilirsiniz - orijinaliyle sadece adını ve katilin balıkçı kancasını değil, aynı zamanda kahramanları ve hatta fikirlerin çoğunu paylaşan bir devam filmi. Bir slasher'ın kuşaksal travmaları nasıl ince...

Yaklaşık 30 yıl önce, pek de dikkat çekici olmayan Amerikan kasabası Southport'ta sakinler kapılarını biraz daha sıkı kapatmaya başladı: balıkçı pelerini ve balıkçı kancasıyla bir katil, yerel gençlerin bir kısmını ve onlarla birlikte kasabanın bazı umutlarını yok etti. Ancak yıllar daha kötülerini bile siler ve darbe atlatılamaz gibi görünse de, 21. yüzyılda Southport, bol miktarda yeni inşaatla hızla gelişen ve oldukça sevimli bir kasaba haline geldi.

Orijinal 'Geçen Yaz Ne Yaptığını Biliyorum' filminde, dört arkadaş (karmaşık ilişkileri olan iki çift) Bağımsızlık Günü'nü ve içlerinden birinin (Sarah Michelle Gellar'ın canlandırdığı Helen Shivers) güzellik yarışmasındaki zaferini kutluyordu. Çok iyi geçen bir akşamın ardından direksiyon hakimiyetini kaybederek bir adama çarpıp cesedini nehre attılar. İşte tam da bu yüzden balıkçı katil, bazı kasaba sakinlerini de esirgemeden onları öldürmeye çalışıyordu.

Yeni filmde ise beş arkadaş bir kazaya neden oluyor, ancak çok daha dolaylı bir şekilde. Bu kez Bağımsızlık Günü, Danika (Madelyn Cline) ve Teddy'nin (Tyriq Leshon Withers) nişanına denk geliyor; ikili yerel zengin çocukları temsil ediyor. 97'de bir sosyal reklam dokunuşuyla trajedi olarak gelişen hikaye, 25'te tekrarlanıyor ve elbette daha çok bir komediye dönüşüyor. Üstelik her zaman kasıtlı olmasa da.

İlişkileri sarsılan arkadaşlar ancak bir yıl sonra tekrar bir araya gelir. Sebep değişmemiştir: yine Danika'nın nişanını kutlarlar, ancak bu kez Teddy ile değil (ayrılmışlardır), onun biraz içkiye düşkün, görünüşe göre Danika'ya aşık olan arkadaşıyla. Danika da ona aşıktır muhtemelen, ama biraz kesintili bir şekilde. Her halükarda, Danika'nın aile mutluluğu yine en heyecanlı yerinde kesilir: anonim bir not alır ve notta, geçen yaz ne yaptıklarını bildiği yazılıdır. Kısa süre sonra Danika nişanlısını kaybeder. Nişanlısı hayatını kaybeder, arkadaşları ise huzurunu.

Başka bir filmde Danika'nın evlilik talihsizlikleri başlı başına bir konu olabilirdi; gotik (her nişan bir trajedi) ya da dedektiflik türünde ('Yasta Gelin' her şeyden önce). Bu filmde ise bunlar sadece bir dizi cinayetin başlangıcı oluyor: önce kanlı, en iyi slasher geleneklerinde, sonra ölçülü bir şekilde dramatik. Danika ve arkadaşları, özellikle de resmi olarak ana karakter olan ama sürekli arka plana çekilmeye çalışan Ava (Chase Sui Wonders), kendi soruşturmalarını yürütmeye ve tabii ki otuz yıl önceki benzer olaylardan kurtulanları bulmaya çalışırlar.

Bu grubun başarılarını takip etmek şüpheli bir zevk değil, ama son derece gereksiz. Safları yavaş yavaş azalır, ancak asla beklediğiniz hızda olmaz: kancalı intikamcı şaşırtıcı derecede ağırdır ve neredeyse iki saatlik ekran süresi boyunca asıl suçu, bir dizi vahşi cinayet değil, bu ağırlık olur.

Bir slasher olarak yeni 'Geçen Yaz Ne Yaptığını Biliyorum', orijinaline ve hatta daha da fazlasına kaybeder. Burada özel bir eğlence yok, karakterler zor akılda kalıyor, katil hakkında en çok ne kadar korkunç olduğunu değil, yazın pelerin içinde ne kadar sıcak olduğunu düşünüyorsunuz. Her şeyi biraz olsun Freddie Prinze Jr. ve Jennifer Love Hewitt kurtarıyor, ancak Prinze Jr. filminizi kurtarabiliyorsa, onunla zaten ciddi bir şeylerin yanlış olduğunu anlamalısınız.

Roman Kovalev

'Slasher'ın Evrimi: 'Psycho'dan 'Çığlık'a ve Ti West Filmlerine

'Slasher' kelimesi akla Freddy Krueger gibi ikonik manyakları ve aptal karakterlerin yaratıcı bir şekilde doğranmasını getiriyor. Bu formülün nereden geldiğini, ana akımın kim olduğunu anlatalım.

Open material

Yine de 'Geçen Yaz Ne Yaptığını Biliyorum' türünün en kötüsü olmaktan çok uzak. Ancak ana türü elbette slasher değil, legacy devam filmi. Bu artık 'Suç ve Ceza' ya da 'Suç ve Ceza 2' değil, geçmişteki olayların (bu durumda büyük katliamın) herkesi ekranın her iki tarafında nasıl değiştirdiğinin bir incelemesi. Her şey 'Çığlık'taki kadar açık bir şekilde 'meta' değil, ancak Prinze Jr.'ın şaşkın bakışı, hem kariyerinin mevcut durumu hem de karakterinin iç durumu ile eşit başarıyla açıklanabilir.

Bu içsel olarak hüzünlü türün tüm temsilcileri gibi, film kelimenin tam anlamıyla geçmişle, kuşaksal travmalarla meşgul. Bir slasher gibi davranıyor, finalde kadın arkadaşlığının gücüyle ilgili bir hikaye olmaya çalışıyor, ama her şeyden önce bu bir hafıza politikası filmi. Bir zamanlar Prinze ve Love Hewitt'in karakterlerinin hayatlarını değiştiren Southport katliamı artık unutuldu. Kasaba hiçbir şey olmamış gibi gelişiyor. Hikayenin başlangıcı için merkezi olan konu - geçmişi gizleme, suçun izlerini silme girişimi - şimdi kentsel, sosyal bir tarih çerçevesinde tekrarlanıyor. Ve eğer kahramanlar kendi suçlarının izlerini silme girişimlerinden haklı olarak mahkum edilirlerse, iç turizmin gelişimi adına bir başkasının hayatını ve ölümünü ortak hafızadan silme çabası herkes tarafından memnuniyetle karşılanıyor.

Elbette, yönetmen Jennifer Kaytin Robinson'un bu kadar umut verici bir konu hakkında düşünceleri bol değil, ancak beklediğinizden biraz daha fazla ve merkezi olanı, kasvetli pelerinin altında ararsanız, cezadan kaçınabileceğiniz, ancak sonuçlarından kaçınamayacağınızdır. Aynı 'Çığlık' yeniden başlatmasının aksine, 'Geçen Yaz Ne Yaptığını Biliyorum' devam filmi gerçek bir film gibi görünüyor ve hissediliyor, kurumsal pazarlama egzersizi değil. Ne yazık ki, gerçek filmler bazen sıkıcı, biraz gereksiz (kancalı katilin dönüşünü gerçekten bekliyor muydunuz?) ve genel olarak belirsiz erdemlere sahip olabilir, ancak yeniden yapımlar, yeniden başlatmalar ve riquel çağında bu artık bir eleştiri bile değil.

Nadezhda Vasilyeva

Kanlı Maskenin Dönüşü: Wes Craven'ın Onaylayacağı Yeni 'Çığlık'

Ölüleri diriltmek mümkün mü? Hayatta hayır, ama filmde evet, daha doğrusu bir franchise'ı yeniden canlandırmak ve güncellemek mümkün. Maskeli psikopat bıçakla ekranlara geri döndü ve hayranların ne kadar...

Open material