Sinemalarda gürleyen Akiva Schaffer'ın aksiyon dolu polisiye komedisi 'Çıplak Silah' nihayet dijital platformlarda da yayınlandı. Devam filminin nasıl yeniden başlatmaya dönüştüğünü ve yeni filmin neden statüsünden utandığını anlatıyoruz.

Bir zamanlar sinema, kanun adamlarının ekranda sarhoş metropollerden ve gizemli tek katlı banliyölerden daha ilginç bir hayat yaşamasını çok istedi. 'Bullitt Dedektifi', 'Kirli Harry', 'Miami Polisi: Ahlak Bürosu', 'Ölümcül Silah', 'RoboCop' – metal rozetli adamlar (çok daha nadiren kızlar) gişeyi ele geçirdi ve hem Amerikan hem de Avrupa sineması ve televizyonunun yeni yıldızları haline gelerek başarılı alt türlerin (örneğin Fransa'da Polar veya İtalya'da Poliziotteschi) ortaya çıkmasına neden oldu.

Hepsinin şansı (ya da şanssızlığı), Zucker kardeşler ve Jim Abrahams'tan (ekip ZAZ) oluşan yetenekli bir üçlünün yıldızının yükselmesiydi – ekip daha yeni 'Uçak!' felaket parodisini çekmişti ve en parlak ve göze çarpan şeye – polis filmlerine – kuş gibi uzanıyordu. Onların 'Çıplak Silah'ı, şapkalar, lastik coplar ve altıpatlar colt'lar üzerine komedi hicvinin bir nedeni değil, sonucuydu.

70'lerin dedektifi, kurşuni Frank Bullitt ile 80'lerin hiperaktif nüktedanı Martin Riggs arasındaki çarpıcı farklılıkları fark etmek zor değil. Gerçeklik değişiyordu, sinema da onu takip ediyordu. Yeni Hollywood, bir avuç dolara kaba bir duygusallığa izin verebilirdi, ama gişe rekorları kıran filmler dönemi buna izin vermezdi. İşte 'Çıplak Silah' böyle doğdu: masal kanonuna göre aptal (hatta geri zekalı) olması gereken küçük oğul.

1988 yapımı 'Çıplak Silah'ın tam olarak iki erdemi vardır – Frank Drebin'i oynayan Leslie Nielsen ve onunla eşanlamlı olan pervasız aptallık. Aynı şey, serinin hiçbir zaman incelik ve centilmenlik numaralarıyla ünlü olmadığını kanıtlayan iki devam filmi için de söylenebilir (buna ihtiyacı da yok). 'Çıplak Silah', tamamen politik olarak yanlış bir film, çoktan gitmiş bir gerçekliğin çocuğu, soyu tükenmiş bir sinema dilinin ürünü.

Popüler ve birçok kişi tarafından sevilen sitcom 'Brooklyn 9-9', 'Çıplak Silah'ın etik torunu, 2021'de George Perry Floyd'un bir Amerikan kolluk kuvveti mensubunun botu altında ölmesinin ardından yayından kaldırıldı; bu, yalnızca belirli polis türlerinin yakın ölümünün sinyalini vermekle kalmıyordu – konunun ve göze batan imajın tabulaştırıldığını gösteriyordu. Ama 2025 geliyor ve polis sineması yeni bir koruyucu buluyor.

Liam Neeson genellikle türleri sömürdü ama onları hiç kurtarmadı. Bu yüzden daha da komik: ikinci kademe tek tip aksiyon filmlerinin yıldızı, tıpkı diğer ünlü Hollywood 'tuğlaları' Jason Statham, Kurt Russell veya Jean-Claude Van Damme'ın bir zamanlar yaptığı gibi, kendi ciddiyetiyle bir anlaşma yapmayı gönüllü olarak kabul ediyor. Peki onun 2025 yapımı 'Çıplak Silah' filminde görünmesine kurtuluş denilebilir mi?

Yetenekli komedyen ve filmin yönetmeni Akiva Schaffer geri adım attı ve tamamen başrol oyuncularına güvendi. Liam Neeson ve Pamela Anderson'ın ekran çifti, filmin en iyi kısmı ve Leslie Nielsen ile Priscilla Presley'in orijinal ikilisini gölgede bırakıyor. İkincisinin romantizmi, tüm rollerin önceden belirlendiği o nezaket doğasından utanmıyordu: Nielsen bir şövalye, Presley ise yardıma muhtaç bir kız olmak zorundaydı. Neeson ve Anderson için bu kadar önemli kısıtlamalar yok ve bu nedenle birliktelikleri daha eksiksiz görünüyor.

Ancak oyuncular her zaman topluluk halinde yürümezler ve bireysel yarışın düz mesafesinde Drebin Jr., büyüğüne yenilir. Komedyen doğmak, komedyen olmaktan daha kolaydır, bu nedenle Leslie Nielsen'a çok kolay gelen her şey (penguen yürüyüşü, kasıtsız zulüm, cinsel takıntı) Liam Neeson'da acıyla sıkışıp kalır; o bir gerizekalıyı oynamak ve dramatik potansiyeline her saniye bakmak zorundadır ve bu, parçanın bütünü yansıttığı durumdur.

Orijinal 'Çıplak Silah' yalnızca film biçiminde var olmadı: Zucker'lar ve Abrahams bir ürün değil, sosyal bir yorum yaratıyorlardı. Başka bir deyişle, 1988 filmi, öğelerinin toplamından daha büyük olma, küresel anlatının bir parçası olma ve gerçekliğin canlı maddesi olarak kalma eğilimini korudu. Polis filminin popülaritesine bir yanıt olarak, onun saldırısını dizginlemek ve yumuşak gücün etkinliğini göstermek için ortaya çıktı. Bu yüzden Drebin Sr.'ın Drebin Jr. ve daha birçok sinematografik çocuğu oldu.

2025 yapımı 'Çıplak Silah' ise tam tersine bir yanıt olamadı, ancak geçmişe gerici bir dönüşü halkaladı. Yeni film, orijinale bir tahriş ediciye, bir atın arabacının kırbacına tepki vermesi gibi tepki veriyor. Bu nedenle Liam Neeson'ın maceralarını bir devam filmi olarak algılamak imkansız: bu korkmuş bir yeniden yapım.

Akiva Schaffer elbette çatışmayı güncelledi ve Elon Musk'a büyük bir gönderme yaptı, ancak yapısal olarak çalışması ZAZ ekibinin filmini utanmazca kopyalıyor. Gizemli cinayet, ölümcül güzelle tanışma, kahramanın kötü adamla ilk karşılaşması – hepsi geçmişten utanmadan ödünç alınmış. Hatta final çatışması bir spor etkinliğinde geçiyor, sadece spor değişmiş (beyzbol değil, karma dövüş sanatları).

Bir buçuk saatlik süreye paketlenmiş eğlenceli gags, harika müzikal buluşlar ve aptalca senaryo silahları – bu izleyici için harika bir anlaşma ve eski usul sinema eşliğinde en az bir keyifli akşam. Yazık ki Akiva Schaffer'ın 'Çıplak Silah'ı 2025'te herkes tarafından unutulmuş bir polis frekansında kalacak ve nesiller arası devamlılığı bozacak.

Fragman: