Celine Song, kendi evlilik ajansı deneyiminden ilham alarak 'Materyalist' filminde aşkın bir matematik dersine dönüştüğü gerçekliğimizi gösteriyor. Aşk planlarına uymuyor ve hayatı sadece zorlaştırıyormuş gibi görünüyorsa mutlu olunabilir mi? Konfor...

Bize yürek burkan filmler armağan eden Celine Song, uzun zamandır beklenen ikinci filmiyle geri döndü. 'Materyalist'in, Dakota Johnson, Pedro Pascal ve Chris Evans'ın başrollerini paylaştığı nostaljik bir yaz rom-com'u (öyle olsa da) olduğunu düşünenleri açıkça bir sürpriz bekliyor. Çünkü neredeyse her izleyicinin bu filmin baskı yapacağı bir 'noktası' vardır (ve eğer izleme deneyimi yalnız yaşanmadıysa, sonrasında muhatabınız hakkında çok şey öğrenebileceğiniz ilginç bir tartışma sağlar). Ve aslında bu harika bir şey.

Sofia Bikkanova

Seul Borularının Flütünde Noktürn: 'Geçmiş Yaşamlar' Filmi Eleştirisi

29 Şubat'ta Rusya vizyonuna giren 'Geçmiş Yaşamlar', Celine Song'un yönetmenlik ilk filmi ve 'En İyi Film' ve kategorilerinde iki Oscar adaylığı aldı.

Abrir material

Lucy (Dakota Johnson) New York'ta profesyonel bir evlilik ajansı çalışanıdır. İşi tam anlamıyla bir konveyör banttır; müşterileri ona potansiyel partnerlerinin parametrelerini, dış görünüşten sosyal statü ve kazanca kadar sıralar ve kahramanımız bunlardan sık sık ve başarıyla gelecekteki ideal çiftin 'Rubik küpünü' oluşturur. Lucy'nin kendisi bir ilişki içinde değildir, ancak çıkmaya başlayacağı bir sonraki erkekle evleneceğine inanır. Müşterilerinden birinin (dokuzuncusu, kişisel rekoru) düğününde iki adamla tanışır: varlıklı finansçı Harry (Pedro Pascal), hayatı lüksün vücut bulmuş hali; ve eski sevgilisi, aktör olmayı hayal eden garson John (Chris Evans), kiracılığını zorlukla ödeyebilmektedir.

Celine Song, kendi evlilik ajansı deneyiminden ilham alarak 'Materyalist'te aşkın bir matematik dersine dönüştüğü gerçekliğimizi gösteriyor. Aşk planlarına uymuyor ve hayatı sadece zorlaştırıyormuş gibi görünüyorsa mutlu olunabilir mi? Konfor ve mali güvenlik uğruna duygulardan fedakarlık etmeye değer mi? Neden statü ve başarının maddi sembollerine bu kadar takıntılıyız? Neden beklentilerimize uymayanları sevmekten korkuyoruz? Neden birkaç karatlık bir nişan yüzüğünü bu kadar kolay satın alabiliyor, ne gerçek benliğimizi göstermek ne de yüzüğü aldığımız kişiyi tanımak istiyoruz? İlk buluşmaya bir yabancıyla çıkan bir kadının sadece hayal kırıklığına uğrama riski almadığını hatırlamak kolay mı? Basit (aslında hiçbir) cevap olmayacak.

Song, Nora Ephron ve Billy Wilder'ın rom-com'larından da ilham alarak onları neredeyse kusursuz bir şekilde modern dünyaya entegre etti. Lucy'nin müşterilerinin partnerlerinde ne görmek istediklerini tartışma şekli, özellikle dünya sinemasının 'şekerli' klasikleriyle karşılaştırıldığında, soğuk bir duş gibi, ancak flört gerçekliğini dürüstçe yansıtıyor.

Dakota Johnson, Lucy rolüyle hikayenin kalbi ve ruhu ve bu film haklı olarak öncelikle ona ait. Öyle bir hassasiyet ve kırılganlıkla oynuyor ki, karakteri sadece bir karakter değil, kararlarına katılmasanız bile sıkıca sarılmak isteyeceğiniz bir insan oluyor.

Pedro Pascal, Harry rolüyle tam bir karizma (şaşıran var mı?), karakteri tam teşekküllü bir kişilikten çok bir sembol gibi görünüyor, boşuna değil kelimenin tam anlamıyla efsanevi bir yaratıkla karşılaştırılması. Chris Evans, birçok rom-com erkeğinin birleşik bir imajı, ancak biraz daha gerçekçi, kusurlu, birçok hata yapmış ve hüzünlü gözleri sayesinde onları gerçekten düzeltmek istediğine inanabiliyorsunuz.

Lucy'nin müşterisi Sophie (Zoe Winters) ile olan hikayesi, olay örgüsüne neredeyse psikolojik bir gerilim unsuru ekliyor, Johnson'ın karakterinin varoluşsal krizini tetikliyor ve bizi kesin olarak gerçekliğe döndürüyor. İnsan ilişkilerinin bu yönü hakkında, ne yazık ki sadece sinemada değil, konuşmak alışılmış bir şey değil. Burada da çözüm yok - ne yapılacağına dair ne de bununla nasıl yaşanacağına dair, ancak en azından bu konuda sessiz kalmama isteği bir anahtar olabilir. Sophie ile buluşmaya giden ve ona şiddet uygulayan müşterinin orijinal versiyonda (yüzü izleyici tarafından görülmez) John Magaro tarafından seslendirilmesi - ki kendisi Greta Lee'nin karakterinin kocası Arthur'u, her açıdan olumlu bir karakteri canlandırmıştı - ince bir ironi gibi geliyor.

Sofia Bikkanova

Seul Borularının Flütünde Noktürn: 'Geçmiş Yaşamlar' Filmi Eleştirisi

29 Şubat'ta Rusya vizyonuna giren 'Geçmiş Yaşamlar', Celine Song'un yönetmenlik ilk filmi ve 'En İyi Film' ve kategorilerinde iki Oscar adaylığı aldı.

Abrir material

Sonuç olarak, hepimizi bu kadar ilgilendirmesi gereken şey - filmin pazarlama kampanyasının bir parçası haline gelen ve ona karşı tutum - neredeyse hiçbir öneme sahip değil. Lucy'nin hem Harry hem de John'la tanıştığı o düğünde, damadın babası 'Materyalist'in en önemli cümlesini söylüyor: 'Aşk son ve tek dindir, son ülkedir, hayatta kalmanın son ideolojisidir, her zaman aşkın olduğu yere gidin.'

Roman Kovalev

Üç Kişilik Aşk: Sinemada 10 Çarpıcı Aşk Üçgeni

Yeni 'Materyalist'ten klasik 'Casablanca'ya - sinemada 10 çarpıcı aşk üçgeni.

Abrir material

Gerçekten de kimi seveceğimizi seçmiyoruz, bu sadece oluyor. Aşk için her seferinde bilinmeze adım atıyoruz, kalbimizi tekrar tekrar açıyoruz ve belki de gücü burada. Ve bunu en az bir kez hissettikten sonra, her hayal kırıklığından sonra bile, her bir durumda pratikte neye yol açacağını anlamadan, bu 'anlaşmadan' vazgeçmek imkansız.