19 Haziran'da Goro Miyazaki'nin ilk filmi «Yerdeniz Öyküleri» vizyona girdi. Filmin temelini Ursula Le Guin'in fantastik serisi «Yerdeniz» oluşturuyor. Animatörün yeteneği kan bağıyla mı aktarılır ve kitapların uyarlamasında neyin yanlış olduğu — yaz...

Yerdeniz bir dizi talihsizlikle sarsılır — hayvanlar ölür, büyük bir kuraklık olur ve bir de ejderhalar ortaya çıkar. Prens Arren beklenmedik bir şekilde kral babasını öldürür ve sihirli bir kılıç alarak şatodan kaçar. Ama sorun şu ki, kılıcı kınından çıkaramaz. İşte bu sonsuz gezintiler sırasında genç adam, takma adı Şahin olan ve takımadaları felaketlerden kurtarmanın yolunu arayan bir büyücüyle karşılaşır. Ancak önemli bir işle uğraşan tek kişi o değildir. Kahramanla aynı anda gizemli kara büyücü Örümcek de ölümsüzlük kaynağının peşinde koşmaktadır.

«Yerdeniz Öyküleri» 2006 yılında vizyona girmiş olmasına rağmen, gişedeki çarpıcı başarısına rağmen halkın sevgisini kazanamamıştır. Film, destanın hayranlarında ve daha da çok yazarında hoş olmayan bir tat bırakmıştır. Bunun nedeni Ghibli stüdyosunun ihmali mi yoksa Ursula Le Guin'in ünlü animatör soyadına olan güveni mi bilinmiyor, ama gelin inceleyelim.

Amerikalı yazar, kitap serisinin uyarlanmasına uzun süre karşı çıktı. Le Guin'den ret cevabı alanlar arasında yaşlı Miyazaki de vardı. O zamanlar henüz pek tanınmayan, henüz hiçbir uzun metrajlı filmi yayınlanmamış bir animatördü. Reddetmelerin ana nedeni, güçlü ve yetişkinlere yönelik bir hikayenin perdeye layıkıyla aktarılamayacağı ve üstelik Disney masalları tarzında bir şeye dönüştürülebileceği korkusuydu. Ayrıca roman serisi altı kitaptan oluşuyordu ve hepsini tek bir filme sığdırmak gerekiyordu.

Ama 20 yıl geçti, Miyazaki adı artık biliniyor ve kaliteli animasyonun garantörü haline gelmişti ve bunun için aldığı Oscar da bunu pekiştiriyordu. İşte o zaman Ursula Le Guin'in fikri değişti. Artık uyarlamanın emanet edilebileceği tek kişinin, yazarın 'kapalı kapılarını' defalarca çalan o Hayao olduğunu düşünüyordu.

Sofya Bikkanova

Mitoloji Aynasında: «Ruhların Kaçışı» animesinin eleştirisi

20 Haziran'da Ghibli stüdyosunun en tanınmış yapımlarından biri olan macera animesi «Ruhların Kaçışı» yeniden vizyona girdi. Japon folklorunun büyüleyici dünyası hakkında

Open material

Tesadüf eseri usta o sırada üzerinde çalışıyordu, bu yüzden Ghibli stüdyosunun başkanı Toshio Suzuki beklenmedik bir karar alır — «Yerdeniz Öyküleri»nin yönetmenliğine Hayao Miyazaki'nin oğlu Goro Miyazaki'yi getirir. İyi bir ressam olmasına rağmen, geleceğin yönetmeni hayatında hiç animasyonla uğraşmamıştı. Ana işi peyzaj tasarımıydı.

Diana Rukosuyeva

Aşk İçin ve Anlamsızlığa Karşı: «Yürüyen Şato» Savaş, Kişisel Gelişim ve Korkular Hakkında Nasıl Konuşuyor

14 Kasım'dan itibaren Rusya gişelerinde Japon animasyon klasiği Hayao Miyazaki'nin yirminci yılını kutlayan filmi yeniden gösterime girdi. Temelinde ne yatıyor ve «Yürüyen

Open material

Bu karar baba ve oğul arasında defalarca tartışmalara yol açtı. Yaşlı Miyazaki, uzun metrajlı bir filmin, üstelik bir uyarlamanın deneyimsiz Goro'ya emanet edilmemesi gerektiğini düşünüyordu. Buna rağmen, genç Miyazaki yine de «Yerdeniz Öyküleri» üzerindeki çalışmayı bitirmeye karar verdi. Belki de babasının fikrini dinlemek daha iyi olurdu... Filmin çıkışından sonra Goro, Japonya'nın Bunshun Rasberry Ödülü'nde 'En Kötü Yönetmen' kategorisine aday gösterildi.

«Yerdeniz Öyküleri»nin temel sorunu, kaynak eserle zayıf bağlantısıdır. Ursula Le Guin'in serisini hiç okumamış biri, kahramanların motivasyonlarını hemen anlayamaz. Örneğin, Prens Arren neden babasını öldürdü? Kim bilir, bu sonuna kadar bir gizem olarak kalacak, ama orada bile bize net ve tatmin edici bir açıklama verilmeyecek. Bu arada, bu olay hiçbir yere varmıyor, sadece oldu ve bitti.

Uyarlamanın temel direkleri üçüncü ve dördüncü romanlar oldu. Bu karar, özellikle yönetmenin tüm seriden biraz biraz alıp sonra tanınmayacak şekilde yeniden yazması göz önüne alındığında, son derece şüpheli. Hikayeyi izleyiciye ortasından (sondan daha yakın değilse) anlatma seçimi de tuhaflık katıyor. Bu, sevilen bir kitap serisinin doruk noktasını alıp, örneğin , Voldemort'u yenme kısmına kadar kesmek gibi bir şey.

Yevgeni Belousov

«Bu kadar yıldan sonra mı? – Her zaman»: «Harry Potter» film serisinin 20. yılı

«Harry Potter ve Felsefe Taşı» 20. yılını kutluyor ve bu önemli olay şerefine efsanevi seriye adanmış 4 materyalden oluşan bir maraton hazırladık

Open material

Orijinaldeki güçlü değişiklik nedeniyle, «Yerdeniz Öyküleri»ndeki anlatının odağı Prens Arren'e kaymıştır, oysa kitapların ana kahramanı büyücü Şahin'di. Teoride, ekran süresinin aslan payını o almalıydı, ama öyle olmadı. Konunun, karakter özelliklerinin, hedeflerinin ve diğer şeylerin tamamen değiştirilmesinde kötü bir şey olmadığını söyleyebilirsiniz. Bu, birincisi kitap serisinin hayranı değilseniz ve ikincisi uyarlama başarılı olmuşsa kötü değildir. Ama ikinci madde maalesef mevcut değil.

Romanın tüm bölümlerinin birleştirilmesinden kaynaklanan karmaşa, uyarlamanın bir özelliği haline gelmiyor, aksine onu bir karttan ev gibi yıkıyor. İzleme süresi boyunca tam olarak ne hakkında olduğunu anlamak zor. Evet, bir baba katili, garip bir büyücü, Yerdeniz'de bir sürü sorun ve bir kara büyücümüz var. Ama hikayenin kilit anları lapa haline geliyor. Örneğin, kahramanların ikinci isimleri. Ne işe yararlar? Ne anlama gelirler? İnsanlar neden onları inatla gizler? Film cevap vermiyor, sadece sorular doğuruyor.

Diyebilirsiniz ki, ama orada ejderhalar var, sihir var, fantezi sonuçta, yani aksiyon var. Ama hayır. O ateş püskürten yaratıklar filmin başında görünür, sonra başarıyla unutulur ve en sonunda izleyicinin 'Aa, doğru, başta onlardan bahsediliyordu' diyebilmesi için geri döner. Baba cinayeti hiçbir şekilde gerekçelendirilmez, kahraman kendini haklı çıkarmaya çalışıyor gibidir, ancak bu sözler gerçek nedeni anlamak için yeterli değildir. İşte bu noktada orijinale karşı ihmalkar tutumun tüm tuzakları ortaya çıkar — çok soru, cevap yok.

Fantastik film, ondan beklediğinizi vermiyor. Evet, savaşlar var gibi, ama heyecanlandırmıyor. «Yerdeniz Öyküleri», hiçbir yere varmayan birçok diyalog içeren yavaş bir çizgi film olarak karşımıza çıkıyor. Ancak stüdyonun animasyonunun her zamanki gibi üst düzey olduğunu belirtmek gerek.

Karakterler de zorlandı. 'Bir tatları' yoktu. Akılda kalan tek karakter az çok kara büyücü Örümcek. O da son savaş ve dönüşümü sayesinde. Kahramanlara sempati duymak, zaferlerine inanmak veya yenilgilerinden korkmak istemiyorsunuz. Sadece ilgi çekmiyorlar. Ve bu hoş olmayan imgelere bir de baba cinayeti ekleniyor. İşte soru şu — 'kahraman' konumundaki karakter gerçekten doğru kişi mi?

Goro Miyazaki'nin ilk filmi, Ghibli'nin istediği gibi olmadı. Dikkat çekicidir ki, «Yerdeniz Öyküleri»nden sonra yönetmen kayda değer hiçbir şey çekmedi. Sonuçta, ünlü bir animatörün çocuğu olmak yeterli değil. Arkanda da bir şeyler olmalı. Belki de stüdyo yaşlı Miyazaki'yi bekleseydi veya genç olanın yönetmenlikte en ufak bir deneyimi olsaydı, uyarlama farklı bir geleceğe sahip olabilirdi.