Orlando Bloom'un sonsuza kadar mükemmel saçlı bir elf rolünde sıkışıp kaldığını düşünüyorsanız, «Gizli Görev» Legolas'ın bile bazen tamamen çılgın bir şey oynamak istediğini kanıtlıyor ve bu, işe yarıyor.

Son zamanlarda komediler genellikle sıkıcı tekrarlara ve birini gücendirme korkusuna dönüşürken, yayın platformu yenilikleri yıldız isimlerle dolu ama içi boş oluyor. Amazon Prime Video'dan bir komedi olan «Gizli Görev» (Deep Cover), alışılmış düzeni bozuyor ve izleyicilere gerçekten komik ve şık bir film sunuyor. Sanki erken dönem Guy Ritchie kendini parodilemeye karar vermiş, senaryoyu iki İngiliz komedyene emanet etmiş ve kadroya sinir krizi eşiğindeki Orlando Bloom'u eklemiş gibi.

Konuya göre, üç başarısız doğaçlama oyuncusu (Bryce Dallas Howard, Nick Mohammed ve Orlando Bloom) bir polis operasyonuna dahil olur. Görevleri, şüpheli yeteneklerini kullanarak Londra'nın suç dünyasına sızmaktır. Tabii ki, masum 'deney' hızla kovalamacalar, cinayetler ve absürt durumlarla dolu bir komedi kabusuna dönüşür; doğaçlama kuralı 'evet, ve…' kahramanların aleyhine işler. İlerledikçe, karakterler oyunla gerçek tehlike arasındaki çizginin gözler önünde silindiği bir dünyada daha da batar.

Öncelikle «Gizli Görev», oyuncu kadrosunun potansiyelini sonuna kadar kullanıyor. Nick Mohammed'ın canlandırdığı Hugh, aynı anda hem acınası hem de yüzüne gülünesi gelen bir beceriksizlik abidesi. Karakter, büyük ölçüde oyuncunun «Ted Lasso» daki rolüne benziyor ancak kendine aşırı güvenen bir kaba dönüşmemesi gibi bazı nüanslar var. Bryce Dallas Howard, çaresiz bir doğaçlama öğretmeni ile buraya nasıl geldiğini anlamayan bir insan arasında denge kuruyor.

Ama asıl sürpriz Orlando Bloom. Onun canlandırdığı Marlon, Daniel Day-Lewis ve Robert De Niro hırslarına sahip bir zavallı; öyle bir farsa dönüşüyor ki, bazen yayını (ya da korsan kılıcını) çıkarıp ortalığı dağıtacakmış gibi oluyor, ama bunun yerine 'seçmelerdeki psikopat' seviyesinde monologlar sergiliyor ve hem kendisini hem de genel olarak oyuncuları ustalıkla parodiliyor.

Mizah sadece diyaloglarda değil, aynı zamanda durumun kendisinde: Anında uydurmaya alışkın insanlar, birdenbire her hatanın hayata mal olabileceği bir dünyada buluyor kendini. İroni şu ki, doğaçlamaları onları suç ağına daha da çok çekiyor. Senaryo yerinde durmuyor: Şakalar makineli tüfek gibi sıralanıyor ve hikaye bir saçma sahneden diğerine neşeyle akıyor. Özellikle yaratıcıların absürdlükten korkmaması ve sıradan bir parodiye dönüşmemesi sevindirici; her şey karakterler arasındaki kimyaya ve içten şaşkınlıklarına dayanıyor.

Yan roller ayrı bir şölen. Sert bir polis memuru rolündeki Sean Bean ve gangster rollerindeki Paddy Considine ile Ian McShane, filme o İngiliz çılgınlığını katıyor ve olanları daha da lezzetli hale getiriyor.

Her şey mükemmel değil: Filmden karmaşık bir olay örgüsü ya da dramatik açıklamalar bekliyorsanız, «Gizli Görev» sizi hayal kırıklığına uğratabilir. Ortalardan sonra senaryo aynı şakaları tekrarlamaya başlıyor; kahramanlar tehlikeye giriyor, sıyrılıyor, yine belaya bulaşıyor. Ama dürüst olmak gerekirse, ekranda böyle bir kadro varken ve şakalar bu sıklıkta yağarken, bu 'atlıkarıncayı' affetmek zor değil.

Film derinlik iddiasında değil; bilinçli olarak hafif, neredeyse kaçışçı bir gösteri; asıl zevk, büyük yıldızların zevkle ve öz ironiyle eğlenmesini izlemek.

«Gizli Görev», yayın prömiyerinin yirmi dakika sonra kapatma isteği uyandırmadığı nadir durumlardan biri. Mükemmel bir akşam için gereken her şey var: zekâ, dinamizm, olan bitenden keyif alan oyuncular ve sonunda sadece yakışıklı değil, gerçekten komik de olabildiğini gösteren Orlando Bloom. Aynı tarz komedilerden sıkıldıysanız ve İngiliz doğaçlama okulunun Hollywood ihtişamıyla buluşmasını görmek istiyorsanız, bu film tam size göre. Devrim beklemeyin, ama gülmeye ve şaşırmaya hazır olun. Bazen bu fazlasıyla yeterli.