Robert Rodriguez'den bir klasik, üç Oscar kazananı, bale yapan vampir kız ve bir köy dolusu gulyabani. Ryan Coogler'ın «Günahkarlar» filminin atmosferini anımsatan dramalar ve korku filmlerinden oluşan bir seçkiyi sizin için derledik.
Ryan Coogler'ın vampir korku filmi «Günahkarlar» dünya gişesinde ses getirdi (biz de yazımızda bundan bahsetmiştik). Film, yazar projesi için etkileyici bir hasılat elde etmekle kalmadı, aynı zamanda iyi eleştiriler ve izleyicilerden coşkulu yorumlar aldı. Şimdi çevrimiçi formatta yayınlanan «Günahkarlar» izleyiciyi heyecanlandırmaya devam ediyor.
Batı gişesini fetheden «Günahkarlar» dijital platformlarda yayınlandı. Marvel sinema evreninin prangalarından kurtulan Ryan Coogler'ın yazar sinemasına cesur bir sıçrayış yapışını anlatıyoruz.
Open materialCoogler'ın filminin popülaritesinin sırrı oldukça basit: yönetmen kanlı, şık ve atmosferik çok türlü bir kokteyl yarattı. Çalışması, sömürü sinemasının estetiğine atıfta bulunuyor, ancak aynı zamanda tarihsel bağlama da derinlemesine iniyor: ırkçı baskının büyük müziğin - blues'un - doğuşuyla bir arada var olduğu 1930'ların Amerikan Güneyi. Bu kasvetli-hipnotik güney (ve sadece güney değil) gotik atmosferine dalmaya devam etmek isteyenler için, «Günahkarlar»ın ruhuyla uyumlu altı film seçtik.
«Gün Batımından Şafağa» (1996)
Kaçak suçlular Seth ve Richard Gecko (George Clooney ve Quentin Tarantino) bir papazın ailesini rehin alır ve Meksika'ya kaçarlar. Kanlı iz, kaçmayı başardıkları adliyeden onları takip eder. Yolda, «Yol Kenarındaki Ev» gibi, vampirlerin ini olduğu ortaya çıkan bir bar dururlar. Kardeşler ve rehineleri şafağa kadar hayatta kalmak için savaşmak zorunda kalacak. Herkes şanslı olmayacak.
Bu film şüphesiz listede ilk sırada yer almalı. Çünkü Coogler, «Günahkarlar»ı yazarken Robert Rodriguez'in filminden ilham aldı. Bu nedenle, Rodriguez'in cüretkar western-korku filmindeki birçok öğe, Kaliforniyalı yönetmenin filminde kolayca tanınabilir ve o, utanmadan ona şapka çıkarır.
«Gün Batımından Şafağa» artık mutlak bir klasik. Suç gerilimi ve korkunun beklenmedik bir karışımı. İlk yarı klasik bir yol filmine benziyor, ancak daha sonra hikaye kanlı bir vampir aksiyonuna dönüşüyor. Tipik Tarantino karakterleri, beklenmedik mizah ve filmin sonundaki gerçek kan banyosu, filmi gerçekten kült yaptı.
«Yeşil Kitap» (2018)
1960'lar, ABD. Kaba saba İtalyan asıllı fedai Tony Vallelonga (lakaplı Geveze) (Viggo Mortensen), zarif Afrikalı-Amerikalı virtüöz piyanist Don Shirley'e (Mahershala Ali) şoför olarak işe alınır. Irk ayrımcılığının hüküm sürdüğü güney eyaletlerindeki turneleri tehlikeli bir yolculuğa dönüşür. Ancak bu yolculukta sıkı arkadaş olmayı başarırlar.
Atmosferiyle «Günahkarlar»ı anımsatan bir başka film. Peter Farrelly'nin dramasının temelinde sadece dostluk, önyargıların üstesinden gelme ve iki zıtlığın karşılıklı etkisi hakkında dokunaklı bir hikaye yatmıyor. «Yeşil Kitap», Coogler'ın filmi gibi, inanılmaz derecede müzikal. Çeşitli türlerin (klasikten soul ve blues'a) polifonisi, kahramanlara film boyunca eşlik ediyor ve aşırı ahlakçılığa başvurmadan komedi ve sosyal keskinlikle kolayca yan yana duruyor. Muhteşem oyunculuk ve sıcak atmosfer, «Yeşil Kitap»ı en iyi film ödülü de dahil olmak üzere üç Oscar kazananı yaptı.
«Gece Yarısı Ayini» (2021)
Ana karakter Riley Flynn (Zach Gilford), hapis cezasının ardından memleketi olan izole bir ada kasabasına döner. Aynı zamanda, vaazları açıklanamaz 'mucizeler' eşliğinde yapılan karizmatik rahip Peder Paul (Hamish Linklater) toplulukta belirir. Yavaş yavaş, sakinler değişmeye başlar ve kasabada giderek daha tuhaf ve korkutucu olaylar meydana gelir.
«Gece Yarısı Ayini», Mike Flanagan'dan yavaş tempolu, atmosferik ve derin felsefi bir korku-draması. Projenin ayırt edici özelliği, tipik korkutmaların yerine diyaloglar ve artan endişe hissidir. Vampirlerin ve insanların kapalı bir alanda son bir hesaplaşmada karşı karşıya geldiği doruk noktası, «Günahkarlar»daki Smoke ve Ash'in benzer düellosunu çağrıştırıyor. Aynı klostrofobi, aynı son sınırın mahkum şiirselliği.
«Zincirsiz Django» (2012)
Quentin Tarantino'dan Ryan Coogler'ın da kolayca ilham alabileceği yeni bir klasik. Köle Django (Jamie Foxx), Alman ödül avcısı Dr. Schultz (Christoph Waltz) sayesinde özgürlüğüne kavuşur. Birlikte, acımasız plantasyon sahibi Calvin Candie'ye (Leonardo DiCaprio) satılan Django'nun karısı Broomhilda'yı (Kerry Washington) aramaya koyulurlar.
Şık, kışkırtıcı ve esprili bir western; sert şiddet, kara mizah ve ABD'deki kölelik dönemine dalışı birleştiriyor. Bu zulüm karnavalına özel bir lezzet, DiCaprio'nun canlandırdığı Calvin Candie katıyor. Bir vampir züppesi tavırlarına sahip köle sahibi. Sadece zihinsel olarak dişlerini ekleyin - ve görüntü tamamlanır. «Günahkarlar»ın ana düşmanı, Jack O'Connell'ün muhteşem performansıyla İrlandalı vampir Remmick de aynı tavırlara (ama gerçek dişlerle) sahipti.
«Mississippi Yanıyor» (1988)
Yönetmen Alan Parker'ın draması, Mississippi eyaletinde üç insan hakları aktivistinin vahşice öldürüldüğü 1964 yılındaki gerçek olaylara dayanıyor. İki FBI ajanı - deneyimli bir memur (Gene Hackman) ve genç bir idealist (Willem Dafoe) - aktivistlerin kayboluşunu araştırırken, yerel yetkililerde bir sessizlik komplosu, ırkçılık ve yolsuzlukla karşılaşır.
Sert ve duygusal olarak yüklü bir drama, ırk nefretinin ve bürokratik kayıtsızlığın derinliklerini ortaya çıkarıyor. Film, güçlü oyunculuk performansları (özellikle yardımcı rolünde Oscar kazanan Hackman), baskı ve umutsuzluk atmosferi ve beklenmedik derecede şiirsel görsel çözümlerle etkiliyor.
«Abigail» (2024)
Bir grup kaçıran, görünüşte basit bir görevi üstlenir - Abigail adlı bir kızı kaçırmak ve hafızasını silmek, böylece zengin babasından fidye almak. Ancak kısa süre sonra kurbanlarının sıradan bir çocuk değil, kana susamış bir vampir olduğunu anlarlar. Kilitli bir malikanede mahsur kalan suçlular, birer birer onun avı haline gelir.
— şık ama gereksiz yere şiddet içeren sahneleriyle biraz sıkıcı bir korku filmi. Film, gergin bir gerilim ile karanlık bir komedi arasında gidip geliyor, ancak daha çok tüm vampir filmlerini aynı anda cosplay yapan bir korku festivali gibi görünüyor. Ve eğer kilitli malikanedeki final hesaplaşması olmasaydı, film pek bir şeyle şaşırtamazdı. En akılda kalıcı karakter, genç Abigail ( Alisha Weir ) oldu. Çaykovski'nin müziği eşliğinde kanlı bir fındıkkıran dönüşü yapıyor ve bir sonraki kurbanını sibernetik bir amansızlıkla takip ediyor.
Kağıt üzerinde «Abigail» neşeli ve kanlı, ancak pratikte sıkıcı ve ifadesiz bir korku-komedisi; kahramanı sosyal medyada kolayca bir meme haline gelebilir.
Open material
Yorumlar
0Henüz yorum yok.
Tartışmaya katılmak için giriş yapın.