«Tudum» hizmetinin kütüphanesinde, R.L. Stine'ın yeni bir uyarlaması olan ve katil eğilimli birçok katilin olduğu ekran evrenini genişletmeyi amaçlayan «Korku Sokağı: Mezuniyet Kraliçesi» yer alıyor. Ancak filmde önceki üçlemeyle net bağlantılar olma...

Shadyside'a hoş geldiniz, birbirinden kanlı katliamlar düzenleyen seri katillerin sürekli ortaya çıktığı bir kasaba. 1988 yılında, yerel liseli kızlar geleneksel olarak bir mezuniyet kraliçesi seçecekleri baloya hazırlanıyor. Bu unvan için okulun güzelleri ve yıldızlarının yanı sıra, sevgilisini öldüren bir kadının kızı olarak dışlanan Lori Granger (India Fowler) da yarışıyor. En azından öyle söyleniyor. Önemli günün arifesinde, mezuniyet kraliçesi adayları gizemli bir şekilde kaybolmaya başlıyor ve Lori beklenmedik bir şekilde favori haline geliyor...

2021 yılında Netflix'te bir ay içinde «Korku Sokağı» serisinin üç filmi birden yayınlandı. Gençlik korku ustası R.L. Stine'ın kitaplarına dayanan yaratıcı üçleme, «Çığlık» dizisindeki çalışmalarıyla tanınan ve bu seriye ve geçmişin diğer kült slasher filmlerine saygı duruşunda bulunan Leigh Janiak tarafından yönetildi.

Janiak en bariz yolu izlemedi ve ilk filmin her yeni devam filmi aslında bir öncekinin ön bölümüydü. Yani 1994'ten yavaş yavaş 1666'ya dönerek, bu taşra Amerikan kasabasında olup biten şeytani olayların ardındaki nedeni öğrendik. Yönetmen ayrıca her yeni bölümü, zaman dilimine göre türün standartlarına ve kalıplarına uyarladı («Çığlık» tarzı meta-slasher'dan «Tepelerin Gözleri Var» tarzı geleneksel katliama ve 17. yüzyıl cadı avlarına kadar).

Deney her açıdan başarılı olmasa da yeterince taze ve cesurdu. Ancak aynı şey serinin yeni filmi için söylenemez. «Korku Sokağı: Mezuniyet Kraliçesi» (Fear Street: Prom Queen) filmi artık Janiak tarafından değil, önceki üçlemeyle herhangi bir bağlantı kurma zahmetine girmeyen ve herhangi bir özellik olmadan sıradan bir gençlik slasher filmi yapan Matt Palmer tarafından yönetildi. Hiç. Filmde birden fazla katil olduğu ve kurbanların en önemsizden «son kız»a doğru sırayla ekrandan ayrılacağı gerçeğiyle kimseyi şaşırtmak pek mümkün değil. Üstelik özellikle yaratıcı veya renkli olduğu söylenemez. Okuldaki zorbalık teması da bu aletle yapılan cinayetlerden daha bile kaba bir şekilde işlenmiş.

«Korku Sokağı: Mezuniyet Kraliçesi» filmini öncüllerine bağlayan tek şey, dönemin atmosferini yaratmak için soundtrack'in aktif kullanımı. İlk bölümdeki Prodigy yerine burada örneğin Eurythmics'in ölümsüz şarkısını duyabiliyoruz.

Büyük potansiyele sahip (orijinal seride 51 roman var) ilginç bir evreni böyle sıradan bir filmle genişletmenin ne anlamı var, büyük bir soru. Katherine Waterston ve Ariana Greenblatt gibi sanatçıları davet edip potansiyellerini hiç kullanmamanın amacı neydi sorusu gibi. Cevaplar yok, tıpkı buradaki katillerin eylemlerinde mantık olmadığı gibi.