Okko, Wink ve Ivi çevrimiçi sinemalarında 'Görünmez Dinozor' yayınlandı; belirsiz kökenli görünmez bir velociraptor'un küçük bir Amerikan kasabası sakinlerini ve evcil hayvanlarını terörize ettiği komedi-korku filmi. Kimsenin dinozoru görmediği bir d...

Gizli bir laboratuvarda, belirsiz kökenli ve belirsiz özelliklere sahip bir dinozor tutulurken, iki bilim insanı hafta sonlarını düşünür. Biri için bu yalnız geçen bir hafta sonu daha, diğeri içinse dinozor görmeyi tercih edeceği oğluyla bir buluşma. Ancak oğuldan kaçış yok, dinozoru ise görmek imkansız. Laboratuvarda bir kafeste görünmez bir velociraptor var; zeki, kurnaz, kana susamış — yönetmene bütçe verilseydi onun hakkında bir 'Jurassic World' yan filmi çekilebilirdi. Ama bütçe, muhtemelen anladığınız gibi, verilmedi.

Nadezhda Vasilyeva

Jurassic World Rehberi veya Dinozor Filmlerinde Önceki Bölümler

Dinozorlar hâlâ moda, tıpkı Jeff Goldblum, Laura Dern ve biraz da Sam Neill gibi. Dünya çapında 'Jurassic World' macera-aksiyon-bilimkurgu filminin final bölümü gösterime giriyor.

Open material

Görünmez bir dinozor hakkında, dinozorun aslında görünmediği bir film yapma fikri önemli bir anlamda dahice (tıpkı Volga şirketinin 'Görünmez Raptor'u 'Görünmez Dinozor' olarak çevirmesi gibi, dürüst olalım). Birincisi, ne büyük bir tasarruf: dinozor var gibi ama onu çizmek hiç gerekli değil — oyuncuların cesur aksiyon sahneleri için havayla, boş alanla yetinmesi yeterli. İkincisi, bu hamlenin temelinde Steven Spielberg'in 'Jaws'ını büyük bir film yapan sezgi yatıyor. Unvan canavarı ne kadar uzun süre görünmezse, o kadar korkutucu veya en azından ilginç olur. Gerilimi artıran 'Görünmez Dinozor' elbette büyük bir film olmadı, ancak yönetmen Mike Hermosa Spielberg olmaya çalışmıyor. 

'Görünmez Dinozor', insanların sadece dinozoru değil, kendilerini de bulamadığı oldukça eğlenceli bir film. Doğal olarak, görünmez velociraptor laboratuvardan kaçar — çok zekidir ve Sean Astin (tüm posterlerde görünen Yüzüklerin Efendisi'nden Sam) tarafından canlandırılan bilim insanı çok, tabiri caizse, beceriksizdir. Özgür kaldığında, bu yabancı bir çağın anıtı, kendisi gibi olanlar için en iyi yer olduğunu düşündüğü yere kaçar: dinozorlara adanmış bir tema parkı. 

Bu işletme, en hafif tabirle, Jurassic Park değildir, bu yüzden orada gerçek dinozorlar yoktur (bu raptoru üzer), sadece çocuklar, güvenlik görevlileri ve bir zamanlar umut vaat eden doktoralı üzgün bir paleontolog vardır. Adı Grant Walker'dır (Mike Capes), kazılara katılmış ve hatta bir şeyler kazmıştır, ancak şimdi bir tiranozor kostümü içinde bir güvenlik görevlisiyle düet yaparak kendi bestelediği bir rap söylemektedir. Bilim acımasızdır, hayat da öyle. Ancak unvan dinozoru kadar değil; yoluna çıkan her şeyi yer — sadece hayat beklentilerini değil, tavukları, köpekleri, insanları da. Yemeğinin izlerini — daha doğrusu, sindirim ürünlerini — fark eden Grant, kasaba sakinlerinin hayatlarının tarih öncesi bir canavarla karşı karşıya olduğunu anlar. 

Sakinleri, tematik ansiklopedilerin müdavimi bir yaratık tarafından yakında yeneceklerine ikna etmek imkansızdır. Paleontoloğun elinde sadece belirgin şekilde yivli dışkı (görünmez dinozor bunu herkesin gözü önüne serer) vardır ve bunun sadece bir velociraptor'a ait olabileceğini iddia eder. Bilgili izleyiciler olarak, kahramanların bu hassas alandaki uzmana güvenmesi gerektiğini anlarız. Ancak polis, kanıt tabanına güler — açıkçası her türlü pisliği görmüşlerdir, ancak daha çok mecazi anlamda ve metaforların gerçeğe dönüşmesine nadiren kimse hazırdır.

Şanssız paleontoloğa sadece iki kişi inanır: bir zamanlar çirkin bir şekilde terk ettiği eski kız arkadaşı Amber (Caitlin McHugh) ve çocuklukta bir okul partisinde pantolonu indirildiği için travma geçirmiş, biraz kaybolmuş güvenlik görevlisi Danny (David Shackelford). Bir noktada, bu dünyayı kurtarma ekibine, dinozorun da zarar verdiği gelişen tavuk çiftliğinin biraz deli uzmanı Henrietta (Sandy Martin) katılır. Kadın velociraptor teorisine inanmaz ve 5G, hükümet komplosu ve çiftçiliği iflas ettirmek için özel olarak yetiştirilmiş dev bir mutant horoz içeren kendi açıklamasını sunar. Yine de, onunla olmak onsuz olmaktan iyidir, bu yüzden kahramanlar bu versiyonu da kabul eder — sırf kamyonetini almak için. 

Karakterlerin velociraptor'u alt etme girişimleri tarif edilemez. Psikolojik olarak travmatize olmuş güvenlik görevlisi içindeki Rambo'yu keşfeder. Kariyeri bu kadar açık bir şekilde başarısız olan paleontolog nihayet mesleğinde anlam bulur. Eski kız arkadaşı çoğunlukla şimdiki kız arkadaşı olmayı düşünür, ancak arada yardım eder. Çiftçi çoğunlukla tavuklarıyla ve genel olarak ilgilenir. Velociraptor neredeyse tüm film boyunca yer, oraya buraya koşar ve bölgeyi gübreler. Yerel halkla periyodik çatışmaları oldukça tekdüze biter ve çabuk sıkıcı hale gelir, ancak kahramanlarla final savaşı bir anlamda hayal gücünü zorlar. Havayla bu kadar inandırıcı bir dövüş uzun zamandır izlenmemişti.   

Tüm absürt erdemlerine rağmen (hatırlatma: görünmez dinozor, tavuklar, 5G, tiranozorla rap ve dans, gerçeğin anahtarı olarak yivli dışkı), film elbette oldukça aşırı. Mesele ikinci saatte çocukluk, dışkı ve durumun saçmalığıyla ilgili şakaların biraz sıkıcı hale gelmesi değil, bu tür bir filmin prensipte iki saat sürmemesi gerektiğidir. Tarih öncesi sürüngenler hakkında eğlenceli bir B-film olarak, konuyu işlemek için bir saatten biraz fazlası yeterli olurdu (Godzilla hakkındaki harika filmlere bakın). Ek kırk dakikada bir anlam bulmak, unvan dinozorunu görmek kadar zordur.

Bununla birlikte, filmi kayıp insanlar hakkında varoluşsal bir drama olarak görürseniz çoğu şey anlaşılır hale gelir — ve iki saat içinde onu başka türlü algılamak zorlaşır. Kahramanlar sadece dinozoru değil, hayat beklentilerini de görmezler. Mevcut durumdan memnun değillerdir, ancak bir gelecek vizyonları da yoktur. Her biri için kaçan dinozor kendine ait bir şeyi sembolize eder.

Paleontolog için — tarihsel adalet hayali (hem kendisi hem de dinozorlar için). Zavallı Danny için — kendine güven, alay konusu olmaktan daha fazlası olma, fark edilme şansı. Amber için — geçmişin geri getirilebileceği, bazı şeylerin iz bırakmadan kaybolmadığı. Henrietta için dinozorun neyi sembolize ettiğini düşünmemek daha iyi, ancak finalde bir tavuk kostümüyle ona doğru çıkar — ve velociraptorlar ile tavuklar arasında belirli bir evrimsel akrabalık olduğunu hatırlayın — ve bunu düşünmemek imkansız. 

Sadece finalde, her kahraman hayattan ne istediğini anladığında, dinozoru görmeyi başarırlar, sadece hatlarını olsa da. Ancak daha fazlası gerekli mi? Filmin sonu nihayetinde iyimser: canlanan tarihle yüzleşme kahramanları değiştirir, hayali velociraptor hayatlarına şekil verir, ancak kendisi — her önemli yabancı çağ kalıntısı gibi — tam olarak görülmekten veya anlaşılmaktan kaçar.