yorulmak bilmeyen Tom Hardy ile birlikte, birçok yapay unsur içeriyor: ekrana fışkıran desilitrelerce sahte kan, yapay kar ve yapay karanlık. Sadece Hardy gerçek — her zamanki gibi güçlü, karizmasıyla delip geçen ve sessiz. Filmde onun adına genellikle sık ve yüksek sesle ateş eden silahlar 'konuşuyor'. Ateş seslerinin polifonisi burada ana arabulucu ve büyük ekranda çok daha etkileyici olurdu. John Woo'nun 'Ateş Altında' filmine selam gönderen birkaç gerçekten iyi çekilmiş sahne var. Biraz züppe ama oldukça sindirilebilir bir film.

Acı hissetmediği için yüzüne alabileceği onlarca darbeye ve vücudundaki kesici-delici nesnelere aldırmadan kötü adamlara gerçek bir sorun haline gelen bir ofis çalışanı hakkında neşeli ve adrenalin dolu bir aksiyon filmi. Yeni aksiyon filmindeki başrolü, ofisinin yeni çalışanına gizlice aşık olan iyi bir adam rolü için doğmuş gibi görünen Jack Quaid () canlandırıyor. Filmin çıkarımı son derece basit ve ironik: Yıllarca yoğun mesai ve son teslim tarihlerine dayandığında, en azılı haydutlar bile sorun olmaktan çıkar.

Ciddiden komiğe sadece bir adım. Aktör Josh Hartnett, çeşitli ve genellikle zıt türlerde kendini denemeye devam ediyor. Tehlikeli bir manyağın maskesini henüz çıkarmışken, sanatçı Bangkok'tan San Francisco'ya giden bir uçakta tehlikeli bir hacker'ı arayan sorumsuz ve içki içen bir CIA ajanına dönüştü. «Hızlı ve Ölü» ve «Busan'a Tren» unsurlarını içeren film, yine de kendi tarzını koruyor. Beyaza boyanmış saçları ve bedenine uymayan pijamalı eksantrik görüntüsüyle Hartnett, bir kez daha mekanın insanı değil, insanın mekanı süslediğini kanıtlıyor.

İngiliz aktris Daisy Ridley'e aksiyon türü kesinlikle yakışıyor. Onun yer aldığı film, «Zor Ölüm» formülünü yeniden yorumlamaya çalışıyor ve aksiyonu Londra'daki bir gökdelene taşıyor; kahraman, kendi saflarında bile birlik olmayan bir grup psikopata karşı tek başına savaşıyor. Aksiyon sahnelerinde Ridley kusursuz — her yumruk ve sıçrama doğal görünüyor. Ne yazık ki zayıf senaryo ve düzensiz hikaye onun çabalarını boşa çıkarıyor. Akşamı öldürmek için fena bir yol değil, ancak yalnızca aktrisin ateşli bir hayranıysanız.

İlk yarı — dürbünle okunan notlar, Ramones şarkıları ve canavarların kükremesi eşliğinde romantik bir akşam yemeği — en ilginç kısımdı. İkinci yarı, ikinci sınıf bir oyunu andıran cansız aksiyona ayrılmış, her şeyi mahvediyor. Ancak aşkın hâlâ uçurumun kenarındaki insanlığı kurtarabileceği saf fikri için yönetmene teşekkür edilebilir.