Hikaye Ne Hakkında?

İlk bölümde söylendiği gibi, bu Johnny Rico adında bir adamın hikayesi, ama aslında bu tamamen doğru değil. Çizgi dizi, belirli bir karakterden ziyade 'Razak'ın Kafatasları' (diğer adıyla 'Alfa Timi') adlı tüm ekibi anlatıyor. Sert bir teğmen liderliğindeki cesur askerler, araknid ırkına, yani 'böceklere' karşı savaşıyor. Uzaylı yaratıklar ilk bakışta göründükleri kadar basit değiller, bu yüzden ekibe verilen her yeni görev, herhangi bir üye (hatta hepsi) için sonuncu olabilir.

İlk görev sırasında ekip, Plüton gezegenine bir operasyona gider ve araknidlerin bu bölgelere yabancı olduğu ortaya çıkar. Güneş Sistemi'ne, 'Yenilmezler'deki dev Chitauri'yi andıran, binlerce (hatta on binlerce) bireyi taşıyabilen dev bir taşıma böceğiyle gelmişlerdir. Bu bilgi askerleri şok eder, bu yüzden üst düzey yetkililer, uzay araknidinin nereden geldiğini bulmak için onu takip etmeye karar verir. Böylece yıldız gemisi askerlerinin, neredeyse her zaman ölümcül tehlike altında oldukları farklı gezegenlerdeki macerası başlar (savaşta dinlenmek yoktur).

Daha Fazlasını Öğrenmek İster misiniz?

'Yıldız Gemisi Askerleri: Günlükler' çizgi dizisi, Robert A. Heinlein'ın 1959 tarihli romanına ve Paul Verhoeven'in 1997 tarihli filmine dayanmaktadır. Ancak bunun kitabın tam bir uyarlaması ya da filmin devamı olduğu söylenemez, çünkü proje kaynak materyalden pek bir şey almaz ve kült filmi neredeyse tamamen olay örgüsüyle tekrarlar ve yeniden yazar. Bu, bir franchise'ın parçasından ziyade bağımsız bir eserdir. Yine de Verhoeven'in filminden bazı unsurlar diziye sızmıştır (şaşırtıcı değil, sonuçta o yapımcıydı).

1997'de Heinlein'ın romanının film uyarlaması büyük ekranlara geldi ve birçok kişi tarafından neo-Nazi propagandası olarak algılandı, bunun sonucunda gişede başarısız oldu. Kaynak materyal gerçekten de militarizme sempati duyuyor ve dünyanın savaşsız yapamayacağı mesajını veriyor (kitap, ABD'nin nükleer silah testlerini durdurma kararına bir protesto olarak yazılmıştı). Ancak Verhoeven bu duruşa tamamen yabancıydı, bu yüzden yönetmen savaşa olan sevgi mesajını sonuna kadar çevirdi ve 'Yıldız Gemisi Askerleri'ni faşist ütopyaya karşı sinematik bir ironiye dönüştürdü.

İzleyicilerin ve eleştirmenlerin yönetmenin niyetini ancak yıllar sonra anlamış olması elbette üzücü, ancak diğer yandan dünyanın nihayet anlaması ve filmin hak ettiği kült statüye kavuşması iyi oldu. Filmi bugün izlerken istemeden şu düşünce akla gelebilir: 'İnsanlar bu kadar bariz bir alayı nasıl propaganda olarak algılayabildi?', ancak birçok kişinin hala Danila Bagrov'u olumlu bir karakter ve rol model olarak gördüğünü hatırlayınca her şey yerine oturuyor.

Aslında filmin algılanması dış faktörlere bağlı olarak kolayca değişebilir. Örneğin, tarihsel bağlam, siyasi görüşler ve kültürel aidiyet. Ancak her durumda, sonunda herkesin devam eden acımasız savaşa sevindiği bir filmi, olup bitenlere hayranlık merceğinden bakmak istemezsiniz.

Ancak, gişedeki başarısızlığa rağmen, sadece iki yıl sonra, 1999'da, televizyon ekranlarında tanıdık karakterlerle 3D çizgi dizi 'Yıldız Gemisi Askerleri: Günlükler' yayınlandı. Proje başlangıçta standart 2D çizim kullanılarak yapılacaktı, ancak Sony, Foundation Imaging şirketiyle sözleşme imzaladı ve planlar değiştirildi. Doğal olarak, ilk 'Oyuncak Hikayesi'nin sadece dört yıl önce çıktığı bir ortamda, neredeyse herhangi bir 3D animasyon, eğer Pixar tarafından yapılmıyorsa, berbat görünmeye mahkumdu. Birçok bölüm bugün, eski bir bilgisayar oyunundaki ara sahneler gibi ağır görünüyor, ancak çocukken grafiklerin zirvede olduğunu düşünürdük (gerçi o zamanlar 'Sharkboy ve Lavgirl'in Maceraları' da sinemanın zirvesi gibi görünüyordu).

Ellina Chernikova

Pixar: Sonsuzluk ve Ötesi

Herkesin sevdiği Pixar, sinemada ergenliğin iç yüzünü gösterirken, biz stüdyonun kafasının içine bir göz atalım ve anlamaya çalışalım: Pixar pasta mı, değil mi?

Open material

Daha Fazlasını Öğrenmek İster misiniz?

Çeyrek yüzyıl sonra, çizgi dizi elbette oldukça yaşlandı. Film hala güncel bir film olarak canlı görünürken, animasyon projesi çocukluktan kalma unutulmuş anılar arasında yer aldı. 'Yıldız Gemisi Askerleri: Günlükler' yalnızca yetişkin izleyicilere hitap edemezdi, bu nedenle faşist rejime yönelik ironi, çocukların dikkatini çekmek için eğlenceli bir aksiyonla karıştırıldı. Bu nedenle, ilk bölümler son derece monoton ve sıkıcı hale getirildi ve hikaye yalnızca askeri operasyonun başında ve sonunda ilerliyor: aradaki her şey, araknid sürüleri, bitmeyen ateş ve patlamalarla dolu bariz dolgu bölümleridir.

İlginç bölümler, 'Tofet Operasyonu' adlı üçüncü bölümle başlıyor. İlk olarak, romanda tanıtılan Sıska ırkı burada ortaya çıkıyor ve ikinci olarak, kahramanlar 15 bölümde kendilerini açmayı başarıyor ve hikaye başlangıç noktasına kıyasla gerçekten iyi ilerliyor. Ayrıca, izlerken zaman zaman aksiyon filmi tarzında oldukça komik şakalar geçiyor. Örneğin, bir asker, çok sayıda larva arasında dururken şöyle diyor: 'Ben geniş bir ailem olduğunu sanıyordum.' Bu, hemen 'Zor Ölüm' filminde havalandırma kanalında sürünen Bruce Willis'in solucanlarla ilgili repliğini hatırlatıyor. Her yeni bölümle birlikte, orijinal filmin militarizm romantizminin abartılması hikayede daha sık görülmeye başlıyor ve proje, aniden kesilene kadar yavaş yavaş hızlanıyor.

3 Nisan 2000'de 'Yıldız Gemisi Askerleri: Günlükler' çizgi dizisinin son bölümü yayınlandı ve izleyiciler, final savaşından hemen önce bir uçurumun kenarında bırakıldı. Mesele şu ki, 3D animasyon kullanma kararı alan Foundation Imaging stüdyosu, iş yükü ve üretim programıyla başa çıkamadı, bu nedenle bazı bölümlerin yapımına Flat Earth Productions, Hyper Image ve Rainbow Studios yardım etti. Dizide toplam 36 bölüm var, bunlar operasyon bölümlerine ayrılmış (her birinde beş bölüm ve son iki görev arasında bir bağlantı bölümü). Ayrıca DVD'de bitmemiş malzemelerle 4 klip daha var. Üretim sorunları nedeniyle proje ne yazık ki erken sonlandırılmak zorunda kaldı.

Çocukken izledikten sonra, ya STS'nin küstahlaşıp bize en ilginç kısmı göstermediği ya da mağazalara henüz final savaşının olduğu disklerin gelmediği hissine kapılırdık (bunun son olmadığına inanmak istiyorduk). Görkemli final çok yakındı ve dizi, Dünya'ya sızan şekil değiştiren araknidleri hikayeye dahil ederek bahisleri sonuna kadar yükselttiği anda maksimum hıza ulaşmıştı. Ancak sonunda hikaye anlatılmamış olarak kaldı. İzleyicilere sadece 'Razak'ın Kafatasları' ekibinin üyelerine ne olduğu ve ana gezegenimiz için savaşın sonucunun ne olduğu hakkında tahmin yürütmek kaldı. Belki insanlık bu savaşı kaybetti ya da belki sonsuz savaşlar hala uçsuz bucaksız uzayda devam ediyor.

Peki Sonuç?

'Yıldız Gemisi Askerleri: Günlükler', bir bakıma o zamanın 'Star Wars: Klon Savaşları' olarak adlandırılabilir: savaşan bir devlette binlercesi bulunan cesur askerlerden oluşan bir ekip, sürekli olarak intihar görevlerini yerine getirmek zorunda kalıyor ve son anda ölümden kurtuluyor. Kim bilir, belki 'Star Wars' oradan bazı fikirler almıştır. Dizi formatı, 'Günlükler'in gruptaki tüm üyeleri iyi bir şekilde tanıtmasına ve evrenin lore'unu layıkıyla genişletmesine yardımcı oldu, ancak projenin çıkışı pek de uygun bir zamanda olmadı. 25 yıl sonra, bu oldukça ortalama gerçekleştirilmiş proje oldukça ağır görünüyor. Doğal olarak, animasyon zamanın testini geçemedi ve hikaye, ancak ilk yarıdaki dolgu bölümlerine katlanılırsa gerçekten ilgi çekici hale gelebiliyor.

on_looker

'Star Wars: Kötü Parti': İzlemeden Önce Bilmeniz Gerekenler

'Kötü Parti' dizisinin prömiyeri, Uluslararası Star Wars Günü olan 4 Mayıs'a denk geliyor. Proje Disney+'ta yayınlanıyor ve hayranlara 'Klon Savaşları' olaylarından sonra 99. Takım'ı ilk kez tanıtacak.

Open material

Sinemada, çocukken keyif aldığınız ve izlerken yaşadığınız olumlu duyguları kaybetmemek için onları orada bırakmanın daha iyi olduğu şeyler vardır. Muhtemelen 'Yıldız Gemisi Askerleri' bunun bir örneğidir. Belki de çıkış birkaç yıl sonra olsaydı ve proje sonunda tamamlanıp mantıklı bir finale kavuşsaydı, durum farklı olurdu. Muhtemelen şimdi sonsuz devam filmlerinin tadını çıkarıyor (ya da onlara sövüyor) olurduk ve evren düzenli olarak gelişirdi. Ancak bugün, neyse ki ya da ne yazık ki, izleyici yalnızca oldukça şüpheli kalitede iki film ('Federasyon Kahramanı' ve 'Yağmacı') ve iki ortalama uzun metrajlı 3D animasyon filmi ('İstila' ve 'Mars Haini') izleyebiliyor.

Ancak, ne derseniz deyin, 'Yıldız Gemisi Askerleri' bir gerçeği mükemmel bir şekilde aktarıyor: insanlık savaşsız yapamaz. Ve her gün bu sözlere bir onay bulabiliriz.

Daha fazlasını öğrenmek ister misiniz?