'Dune'un devam filminden Yura Borisov'un zaferine kadar – işte bize göre 2024'ün en iyi 10 filmi.
2024 sinema dünyasında, devam filmleri ve bilinen serilerin her türlü uzantısının zaferiydi. Ancak bunun yanı sıra, Rus aktörlerin yurt dışındaki zaferine tanık olduk, usta Clint Eastwood'un yeni çalışmasını (hayal kırıklığına uğratmadı) heyecanla bekledik, Yorgos Lanthimos'un çifte vuruşuna hayran kaldık ve bir kez daha Arrakis'te bulduk kendimizi.
'After Credits' ekibi bu yıl vizyona giren veya çevrimiçi yayınlanan 100'den fazla filmi izledi ve ortak oylamayla 2024'ün en iyi 10 filmini seçti. Birincilik bizim için bile sürpriz oldu!
10. sıra — 'Dublörler'
'Dublörler', sinemanın perde arkasını anlatan harika bir film! Belki yıldızları yakalamıyor ama işte yeterince neşeli bir performans ve sinemaya tüm tezahürleriyle duyulan en iyi hisler var. Kiss'in I Was Made for Loving You şarkısı (filmin ana motifi) eşliğinde, dış ses izleyiciyi önümüzdeki iki saatin aşk ve heyecanla dolu olacağına hazırlıyor.
Ryan Gosling bol bol eğleniyor; bazen ekranda dağınık sakallı bir sarışın olarak beliriyor, bazen Taylor Swift eşliğinde arabada içe dönüyor, bazen de kırgın sevgilisinin (çok tuhaf bir iç dökme yöntemi) çoklu çekim işkencelerine maruz kalıyor, bazen de saçma ve tehlikeli durumlara düşüyor. Kısacası Gosling yine bir kız yüzünden garip durumlara bulaşmış bir adam rolünde…
'Dune', 'Mad Max' ve hatta 'Dumbo'ya göndermeler, polikadrlar ve rock hitleriyle süslenen bu film, sinema üzerine bir film, aşkın korkudan daha güçlü olduğuna dair şakacı-dramatik bir sohbet.
9. sıra — 'Ters Yüz 2'
hikaye olarak ilk filmi tekrarlıyor, her ikisinin de temelinde yalnız kalma korkusu yatıyor. İlk yarım saat boyunca oturup ilginç bir şey bekliyorsunuz çünkü yeni duygular ortaya çıktı, bir şeyler patlamalı. Sonraki yarım saat boyunca itaatkar bir şekilde başınızı sallıyorsunuz çünkü kaygı tam size göre ve sürekli bu durumdaymış gibi hissediyorsunuz. Sonra yarım gözle izleyip ileri sarmaya değer mi diye düşünüyorsunuz. Ve sonra filmin son dakikalarında Riley'i panik atak basıyor ve 'vay canına, böyle de olabiliyormuş demek!' etkisi ortaya çıkıyor.
Dünya gişesinde yılın en çok beklenen animasyon filmlerinden biri olan efsanevi Pixar stüdyosunun 'Ters Yüz 2'si vizyona girdi. Riley'in genişletilmiş duygu yelpazesini takip etmek ne kadar ilginç ve
Open materialBu bölüm ve karakterlerin durumla başa çıkma şekli, film hakkındaki fikrimi değiştirmeme neden oldu. Pixar'ın yapımlarının aslında daha çok yetişkinler için ve yetişkinler hakkında olduğunu hatırladım. Ayrıca, şeytanlarınızla yüzleşmenin her yaşta utanılacak bir şey olmadığını da.
8. sıra — 'Jüri Üyesi 2'
Nicholas Hoult, karısının uzun zamandır beklenen bebeklerini doğurmak üzere olduğu sırada, bir otoyolda bir kızın öldürülmesi davasında jüri üyesi olarak çağrılan sıradan bir adamı canlandırıyor. Cinayeti, daha önce birçok kez mahkum olmuş kızın o zamanki erkek arkadaşı işlemiş gibi görünüyor ve davaya katılan savcı, onu mahkum ettirerek terfi almaya hazırlanıyor. Hoult'un karakteri, dava sırasında kızı aslında kazara kendisinin öldürdüğünü fark ettiğinde işler karmaşıklaşır; hem masumu aklamaya hem de kendini ele vermemeye çalışır. Doğru olanı yapmak ama bedelini ödememek.
Önemli olan konu değil, yönetmeni endişelendiren ahlaki sorunlardır. Başka bir deyişle, önemli olan kimin öldürdüğü değil, kimin sorumluluk almaya hazır olduğudur. Film, klasik adli drama '12 Öfkeli Adam' ile olan çağrışımlardan hızla uzaklaşıyor – Clint Eastwood, adalet sisteminin kusurlarıyla ilgileniyor, ancak filmin sinir ucu, tek bir kural sistemine tutarlı bir şekilde bağlı kalmanın imkansızlığında yatıyor. Aynı anda hem iyi bir adam hem de iyi bir vatandaş olmak. İyi bir savcı ve iyi bir politikacı. Onurlu bir insan ve doğru bir koca.
Efsanevi Clint Eastwood'un yeni filmi 'Jüri Üyesi 2' dijital platformlarda yayınlandı. İleri yaşına rağmen dünya sinemasının ustası, daha genç ve cüretkar yönetmenlerin yapımlarıyla rekabet edebilecek bir film çekmeyi başardı.
Open materialSosyal roller arasındaki boşluk sorunu Eastwood'u hayatı boyunca meşgul etti. Çağının sonunda (onunla birlikte tamamen yok olacak olan), tek ve tek doğru kural sistemine bağlı kalmanın imkansızlığı teması Eastwood'u daha az meşgul etmiyor. Bundan kaçamıyor, yüzünü çeviremiyor ama nasıl çözeceğini de bilmiyor. Ona göre dünyanın trajedisi, doğru yaşamak ve iyi yaşamak arasındaki farktır. Ve doksan dört yaşında Eastwood bunu her zamankinden daha net görüyor ve gösteriyor.
7. sıra — 'Zavallılar'
kalplerimizde ve Venedik Film Festivali kataloğunun sayfalarında sadece Emma Stone'un eksantrik oyunculuğu ve Willem Dafoe'nun karizması sayesinde değil, aynı zamanda steampunk yabancılaştırma tekniğiyle işlenmiş eşsiz, zekice hiciv sayesinde yer aldı.
27 Şubat'ta Yunan yönetmen Yorgos Lanthimos'un Oscar yarışının en önemli favorilerinden biri olan 'Zavallılar' filmi dijital ekranlara ulaştı. Filmi izleyen hemen herkes övüyor, peki bu ne kadar haklı?
Open materialFilmin estetiği, Yaroslav Yasnikovsky'nin fütüristik-sürrealist resimleri ile Anthony Burgess'in romanlarındaki postmodern kara alaycılığı birleştiriyor. Detaylı stilizasyon ve Yorgos Lanthimos'un imza niteliğindeki absürtlük dozu inanılmaz boyutlara ulaşmış durumda ve tuhaf dokulu rüyalar, 2025'te bile izledikten sonra aklınıza gelecek.
6. sıra — 'Godzilla Eksi Bir'
Serinin yetmişinci yılına özel olarak hazırlanan yeni Japon mutant canavar filminin prömiyeri, Rus bilgi alanında neredeyse fark edilmedi. Ancak 'En İyi Görsel Efekt' dalında Oscar kazandıktan sonra 'Godzilla: Eksi Bir', yalnızca Godzilla serisinin bir başka filmi olarak değil, aynı zamanda yeni izleyiciler çekebilecek bağımsız bir film olarak algılanmaya başlandı.
Eski bir kamikaze pilotu, İkinci Dünya Savaşı'nın sona ermesinin ardından, ne ailesi ne evi ne de arkadaşı kalmış olan yıkık şehrine geri döner. Hayatını yeniden kurarken, suçluluk duygusu, travma sonrası stres bozukluğu ve her şeyi yeniden yok edebilecek dev bir radyoaktif kertenkele gibi savaşın diğer sonuçlarıyla yüzleşir.
Yeni filmin en büyük başarısı, Hollywood standartlarına göre mütevazı bir bütçeyle diş gıcırdatan aksiyon ve kaliteli efektleri, ne yazık ki güncelliğiyle korkutan dramatik bir hikayeyle başarılı bir şekilde birleştirmesidir.
5. sıra — 'İmparatorluğun Çöküşü'
Nasıl denir, 'buradayız', düşünen insanların bir kısmının o kadar yorgun ve öfkeli olduğu bir noktadayız ki bu mümkün hale geldi.
Hala vizyonda, çağdaş bağımsız sinemanın en moda yönetmenlerinden biri olan Alex Garland'ın gözünden Batı medeniyetinin çöküşünü görebilirsiniz. 'İmparatorluğun Çöküşü'nün neden ilginç olduğu hakkında
Open materialGarip bir şekilde, bu Alex Garland'ın en 'izleyici dostu' ve anlaşılır yapımı, ancak bu kimse için işleri kolaylaştırmayacak. Bilindiği gibi, Garland'ın tüm çekim ekibine izlemelerini söylediği film, Elem Klimov'un 'Gel ve Gör' filmidir, bu nedenle izleyiciyi neyin beklediğine dair bilgi yeterlidir.
Çok güzel, çok korkutucu, en korkuncu ise çok tanıdık ve acı verici. Wagner Moura kesinlikle harika ve yeteneğine layık bu kadar az rol alması yine üzücü, Kirsten Dunst her zamanki gibi iyi, Cailee Spaeny harika ve Stephen Henderson dokunaklı ve büyük.
Görünüşe göre hepimiz umutsuzca zehirlenmişiz, ancak en azından koşulsuz olarak dürüst, nazik ve sevgi dolu kalma şansımızın küçük de olsa olduğuna inanmak istiyoruz.
4. sıra — 'Anora'
zaman zaman tüm gücünüzü son damlasına kadar emecek bir enerji vampirini andırıyor. Ancak bu daha çok hoş bir his, tam tersi değil. Ve filmden uzak durmak mümkün olmuyor. Çünkü Sean Baker harika bir hipnozcu, ancak ölçü duygusuyla ilgili sorunları var.
17 Ekim'de 2024 Cannes Film Festivali'nin galibi 'Anora' büyük ekranlara ulaştı. Film Altın Palmiye'yi hak ediyor mu, Sean Baker kimin için çekiyor ve nasıl bir yarı
Open materialUluslararası oyuncu kadrosuyla (Yura Borisov – yaklaşan 'Altın Küre'de bizim her şeyimiz) tüm bu Brooklyn curcunası, çılgın enerjisiyle Safdie kardeşlerin filmlerini, ekrandaki yansımasıyla ise Georgiy Daneliya'nın filmlerini anımsatıyor; her şey oldukça hüzünlü ama aynı zamanda kahkahalara yer var ve sürekli bir gündelik telaş var.
Bu haliyle film, uzun süredir anılmayan 'trajikomedi' türüne oldukça uyuyor. Çok gürültülü, konuşkan, yüksek sesli, kıvılcımlar saçan ve hıçkıra hıçkıra ağlayan bir film. Gerçek bir duygusal salıncak. İzleyici, eğlenceden rahatsızlığa, tüm bunların sonunda bittiği için mutluluğa kadar tüm yelpazeyi deneyimleyecek gibi görünüyor.
Ve bu bir 'Külkedisi', 'Tatlı Bela' ya da 'Hizmetçi' değil. Yakışıklı prens hakkında hiçbir romantik fantezi yok. Sadece soğuk hesaplama ve altın damarına dokunan taşralı bir kızın sıkı tutuşu. Kısacası, para için evet. Para için evet.
3. sıra — 'Vahşi Robot'
'Vahşi Robot', görsel ustalığı derin duygusal hikayeyle birleştirerek animasyonda gerçek bir vahiy oldu. DreamWorks Animation, canlı bir tabloyu andıran bir film yaratarak kalite çıtasını bir kez daha yükseltti. Karmaşık ama organik animasyon, karakter detaylandırması ve doğa sahneleri, 'Vahşi Robot'u yılın en etkileyici görsel olaylarından biri haline getiriyor.
Ayrıca gücü, kendini bulma, sorumluluk alma ve aile bağlarıyla ilgili dokunaklı hikayesinde yatıyor. Sevgi, ebeveynlik ve aidiyet, teknoloji ve çevre arasındaki uyum temaları işleniyor. Felsefi düşünceler, dinamizm ve erişilebilirlikle iyi bir şekilde birleşiyor. Son dokunuş ise film müziği ve ses çalışması oldu.
İyi, tatlı mizah, samimi duygular, hayat dersleri – her yaştan izleyici için uygun. Ve bu tür animasyon filmleri parmakla sayılabilir. Düşünceli, duygusal açıdan zengin bir yapım, sonrasında sinema salonundan gözyaşları içinde ayrılıyorsunuz. Bu tür şeyler hafızada uzun süre kalır.
2. sıra — 'Dune: İkinci Bölüm'
Neredeyse tamamen devam filmleri, ön filmler, yan filmler ve yeniden yapımlardan oluşan bir yılın ana devam filmi. Denis Villeneuve'un anıtsal ve epik sanat yapımı, Frank Herbert'in 'Dune' gibi karmaşık bir romanının bile başarılı bir medya serisine dönüştürülebileceğinin (duyurulan üçüncü film ve ikinci sezonu onaylanan ön film dizisi) parlak bir kanıtıdır. Ancak yönetmene hakkını vermek gerek, kitabın maruz kaldığı tüm senaryo fedakarlıklarına rağmen, iki film (özellikle) harika çıktı.
'Dune: İkinci Bölüm' – parlak ve tartışmalı bir film. Ekibimizin üyelerinin onu nasıl gördüğü – bu materyalde.
Open materialVilleneuve'un kaynak materyale duyduğu sevgi ve herkesin alamadığı Warner Bros. yöneticilerinin sadakati olmasaydı, bu kadar riskli bir uyarlamadan iyi bir kâr elde etmek pek mümkün olmazdı. Bugünün 'Dune'unun, eğlencelik ve sanatsal sinema arasında bir denge bularak izleyicileri ve eleştirmenleri fethetmeyi başarması sevindirici. Muhtemelen kitapla olan tutarsızlıklardan yakınmak tam olarak doğru değil, çünkü önümüzdeki birkaç on yıl içinde (eğer hiç olursa) daha mükemmel bir uyarlama elde edemeyiz. Ayrıca, görsel olarak film başyapıt niteliğinde ve gözlerinizi ayırmak istemiyorsunuz.
İronik bir şekilde, 2021'de 'Dune'un ilk bölümü de nihai listemizde ikinci sırada yer almıştı (ancak o zaman kazanan daha az tartışmalı bir projeydi, ancak sıralamalı listelerin kaderi budur – içsel pozisyonlarımızdan farklı olmak).
1. sıra — 'Madde'
So smile!
İç oylamamızın sonuçlarını öğrendiğimizde sizden daha az şaşırmadık. Ancak adalet adına, provokatif vücut korku filminin 2024'ün ana sinema olaylarından biri olduğu konusunda pek kimsenin tartışmayacağını söyleyebilirim. Şahsen ben onu kültürel fenomenler kategorisine bile yazmaya hazırım.
2024 Cannes Film Festivali'nde En İyi Senaryo ödülünü alan 'Madde', 19 Eylül'de Rusya'da vizyona girdi. Materyalimizde bu filmin korkusunun doğası hakkında konuşacağız.
Open materialYaratıcı, heyecan verici, akılda kalıcı (hatta fazla) görsel imgelerle dolu Coralie Fargeat filmi internette yoğun bir tepkiyle karşılaştı. Bazı izleyicileri büyüledi, bazılarını dehşete düşürdü, bazılarına ise ömür boyu psikolojik travma yaşattı. Az tanınan bir yönetmen tarafından çekilen festival korku filminin bu kadar ün kazanması çok nadirdir.
Yönetmenin cesareti elbette ilk etapta cezbediyor. Bir yandan erkek bakışını ve eğlence endüstrisini eleştiriyor, ancak aynı zamanda filmde bedensel korkulardan bile daha fazla açık erotik var. Yine de burada da bolca var: sadece finaldeki çılgınlık neye benziyor! Ve genel olarak, tüm bu ucuz gösteriyi Cannes'a getirmek için olağanüstü bir cesarete sahip olmak gerekiyor, birkaç yıl önce 'Titane' bu yolu açmış olsa bile.
Tüm bunlara ek olarak, buradaki gönderme ve saygı duruşlarının bolluğu sinemaseverleri mest edebilir! Ve 'Madde'nin listemizin başında yer almasına bakılırsa, hâlâ etkisinden kurtulamadık…
Sizce 2024'ün en iyi filmleri hangileriydi?
Yorumlar
0Henüz yorum yok.
Tartışmaya katılmak için giriş yapın.