Apple TV+’ta, Oscar ödüllü Alfonso Cuarón - Emmanuel Lubezki ikilisinin sorumlu olduğu mini dizi “Tüm Tesadüfler Rastlantı Değildir” sona erdi. Bu isimlere Cate Blanchett’i de ekleyin ve hayalinizdeki projeyi elde edin. Peki gerçekte nasıl oldu? İşte...

“Tüm Tesadüfler Rastlantı Değildir” (orijinalinde daha çarpıcı ve doğru olan Disclamer) – Alfonso Cuarón’un filmografisindeki ilk yazar dizisi (daha önce sadece başka şovlar için bölümler yönetmişti). Cuarón, kariyerinde çoktan herkese her şeyi kanıtlamış ve keyfine göre projeler yapabilecek noktaya gelmiş bir isim.

İşte burada da günümüzün en iyi oyuncularından Cate Blanchett’i davet etti, kameraya uzun süreli iş arkadaşı ve yine ünlü bir isim olan Emmanuel Lubezki’yi (şaka değil, adam üst üste 3 yıl Oscar aldı!) oturttu, ona Bruno Delbonnel eşlik etti, müzikleri Billie Eilish’in kardeşi Finneas’a besteletti ve bir yönüyle deneysel, bir yönüyle de son derece izleyici odaklı, bilinçli olarak izleyicileri kendi samimi filmi “Ananı Da!”ya geri döndüren bir eser ortaya koydu. Cuarón, temel olarak Renée Knight’ın aynı adlı kitabını aldı; kitabın Rusça çevirisi ironik bir şekilde “Tüm Tesadüfler Rastlantısaldır” adını taşıyor. İşte böyle bir feragatname.

Hikayenin merkezinde Catherine Ravenscroft (Blanchett) var: başarılı bir gazeteci, mutlu bir eş ve anne. Kadının hayatı pastoral görünüyor. İşte bir prestijli ödül daha alıyor. İşte panoramik pencereli ve son derece aktif bir kedisi olan güzel evi. Kocası (tanınmaz haldeki Sacha Baron Cohen) ona pahalı şarap ikram ediyor, oğlu (Kodi Smit-McPhee) ise ebeveynlerinden ayrılarak bağımsız bir adam oluyor.

Her şey, Catherine’in “Mükemmel Yabancı” adlı kitabı alması ve bu hikayenin onunla ilgili olduğunu anlamasıyla değişir. Daha doğrusu, kadının yakınlarının bilmediği geçmişiyle ilgili ve şimdi tüm dünya öğrenebilir.

Açıkçası, “Tüm Tesadüfler Rastlantı Değildir” dizisinin özeti, Balzac yaşındaki ev kadınları için tipik bir kitabın uyarlaması gibi geliyor. Tatil kaçamağı, ateşli genç sevgili, rahatsız edici (her ne kadar öyle görünse de) sonsuz seks sahneleri, gizemli ölüm, vicdan azabı ve liste böyle devam ediyor. Ancak burada hemen belirtmek gerekir ki Alfonso Cuarón, elindeki dizi formatını ustalıkla kullanarak hikayeyi ilgi çekici bir şekilde sunuyor.

Yönetmenin dehası ve ironisi, ilk bölümde sanki gelişigüzel söylenen bir cümlede kendini gösteriyor:

Anlatıdan ve biçimden sakının. Güçleri bizi gerçeğe yaklaştırabilir ya da güçlü bir manipülasyon silahı olabilir.

Bundan sonra ne olacağını tahmin edin? Doğru, yönetmen güvenilmez anlatıcı formatı ve geçmişe dönüşlerle şimdiki zamanın çarpışması (bu arada, farklı renk, ışık, kamera çözümleri kullanılarak tamamen farklı yöntemlerle çekilmiş; Lubezki ve Delbonnel burada bolca eğlenmiş) sayesinde izleyicinin duygularını manipüle ediyor.

İlk bölümlerde her şey bariz ve yüzeysel görünebilir, bir miktar gizem olsa da yine de. Ardından haftadan haftaya Cuarón bizi, eğer bir twist değilse bile, izlediğimiz ve öznel olarak değerlendirdiğimiz şeye başka bir perspektif sunmaya yönlendiriyor. Ta ki bu değerlendirmeler yeniden gözden geçirilsin.

Anlatı, biçim, manipülasyon – “Tüm Tesadüfler Rastlantı Değildir” dizisinin dayandığı ve işlediği üç temel. Ve en iyi şekilde, bölümleri haftada bir izleyerek çalışıyor, “arka arkaya” izlemektense.

Ele alınan konulara gelince, burada evlilik dışı ilişki ana konu bile değil. Yakınlarını, onları mükemmel tanıdıklarını düşünen insanların gözlerinin açılmasına verdiği tepkileri izlemek çok daha ilginç. Ayrıca, gerçeğin tahrif edilmesinin (ya da olayların yanlış yorumlanmasının) bir kişinin değil, tüm bir ailenin hayatını parmak şıklatır gibi (ya da hikaye bağlamında söylemek gerekirse bir deklanşör sesiyle) mahvedebileceğini gösterme arzusu açıkça görülüyor.

Cuarón ve Blanchett’in kariyerlerindeki ilk dizi – büyük bir şans. Ve bu bir tesadüf değil, detaylara verilen önem ve ilgili herkesin profesyonelliğinin, eğer şaşırtmıyorsa bile, gerçek bir saygı uyandırdığı harika bir işin doğal sonucu.

Fragman: