Alaycı simbiyot ve taşıyıcı arkadaşının maceralarının son bölümü beyazperdede. 'Venom: Son Dans'ın nasıl olduğu—incelememizde.

Eddie Brock (Tom Hardy) ve Venom, Peter Parker'ın filmde neden olduğu multivers çöküşünün ardından kendi evrenlerine geri dönerler. Geldiklerinde işlerin kötü olduğunu öğrenirler: Dedektif Mulligan'ın (Stephen Graham) ölümünden sorumlu tutulurlar. Eddie'nin aklına çılgınca bir plan gelir: New York'a gidip bir yargıcı şantaj yaparak adını temize çıkarmak.

Roman Kovalev

'Örümcek-Adam: Eve Dönüş Yok' film incelemesi: Fan servisi nihayet kazandı

15 Aralık'ta 'Örümcek-Adam: Eve Dönüş Yok' vizyona girdi, Marvel'in bu yılki en büyük gişe canavarı. Kışın en çok beklenen projesi. En büyük Örümcek-Adam filmi. En, en...

Open material

Ancak ikilinin 'Büyük Elma'ya sorunsuzca ulaşması mümkün olmaz. Beşinci 'Görevimiz Tehlike' filmindeki Tom Cruise benzeri bir taşıma sırasında, simbiyotların yaratıcısı Null (Andy Serkis) tarafından gönderilen bir canavar tarafından saldırıya uğrarlar. Ancak arkadaşların sorunları bununla bitmez—gizli 'Imperium' programının komutanı Rex Strickland (Chiwetel Ejiofor) tarafından avlanırlar.

'Venom' üçlemesi hakkında önceki iki film için söylenenlerin aynısı söylenebilir. Tom Hardy ve CGI partneri arasındaki ekran kimyası yine övülebilir, aptal senaryo yine alaya alınabilir, ancak sonuçta filmin idare eder ama vasat olduğu sonucuna varılabilir.

'Venom' filmden filme neredeyse hiç değişmiyor. Yönetmen koltuğunda kim oturursa otursun, sonuç yine aynı oluyor. Ancak her filmin çıkış bağlamı oldukça farklı.

İlk filme olan ilgi, türe yönelik yüksek izleyici talebinden kaynaklanıyordu. Bunun nedeni 'Avengers: Sonsuzluk Savaşı' idi. Devam filmi daha zayıf olsa da, birçok kişinin simbiyotu, Örümcek-Adam'ın baş düşmanını görmeyi beklediği fan servisi dolu bir crossover olan 'Eve Dönüş Yok'un arifesinde çıktı. Ve—işte mucize!—bu gerçekleşti: Eddie Brock gerçekten de MCU evrenine geçti.

Ama dedikleri gibi, şarkı uzun sürmedi, Venom uzun dans etmedi. Kevin Feige'e yolculuk, jenerik sonrası iki sahneyle sınırlı kaldı, ardından karakterler Amy Pascal'ın kanatları altına, Sony'nin film serisine geri döndü. Orada onlara umutsuzca berbat 'Madam Web' ve 'Morbius' eşlik etti.

Ayrıca geçen yıl süper kahraman yorgunluğu (superhero fatigue) zirveye ulaştı. Bunun somut bir göstergesi, türün ana yeni çıkan filmlerinin gişe başarısızlıklarıdır. Bu eğilim yıllar içinde hız kazanıyor, ancak istisnalar da oluyor, örneğin .

on_looker

'Deadpool ve Wolverine' filminden cameo ve easter egg'ler

Open material

Yeni 'Venom'un 2024'te çıkması talihsizlik oldu. Sonuçta bu en kötü süper kahraman filmi değil. En azından daha önce bahsedilen 'Madam Web'den kat kat iyi: kesinlikle sıkıcı denemez. Ama öte yandan, 'Son Dans'ı övecek pek bir şey de yok.

Hikaye, düşük kaliteli klişelerin bir koleksiyonu. Bu en iyi kötü adam örneğinde görülüyor. Sony, görünüşe göre Null'u kendi Thanos'u yapmaya çalışıyor, ancak şimdilik ikinci 'Thor'daki Malekith benzeri, ruhsuz bir şey elde ettiler. Andy Serkis'in canlandırdığı karakter, net bir ideolojisi veya motivasyonu olmayan, göze çarpmayan bir 'büyük kötü'. Ayrıca burada feci şekilde az yer alıyor.

İnsan dünyasından düşman—Rick Strickland—da en ufak bir ilginç sayılamaz: sıradan bir asker, talimatlara göre hareket eden ve uzaylı istilasından korkan. Onunla karşılaştırıldığında, Albay Quaritch bile—senaryo yazarlığının zirvesidir. İlginçtir ki, onu 'Doctor Strange' filmlerinden Baron Mordo'yu oynayan Chiwetel Ejiofor canlandırıyor. Ve bu durum filmde, ironik bir şekilde bile olsa, hiç kullanılmıyor.

Evgeny Belousov

Jake Sully Efsanesi. Kitap 2—Su: 'Avatar: Suyun Yolu' (2022) eleştirisi

Aralık ortasında, on üç yıl öncesinin en çok hasılat yapan filminin devamı olan uzun zamandır beklenen (gerçekten uzun süre beklenen) 'Avatar: Suyun Yolu' dünya çapında vizyona girdi. Yönetmen James Cameron...

Open material

Ancak Venom üçlemesi hiçbir zaman iyi yazılmış kötü adamlarla ünlü olmadı. Ama üçüncü filmde ana karakterlerle durum da maalesef içler acısı. Burada mesele klişeler değil. Önceki filmlerde aralarındaki kimya, tabiri caizse, ilişkilerinin bağımlılık yapıcı doğasına dayanıyordu. Venom ve Eddie sürekli tartışıyor, birleşiyor ve ayrılıyorlardı. Üçüncü filmde ise uyumlu bir ikili oluşturdular.

Bunda neyin yanlış olduğu sorusu akla geliyor. Görünen o ki, bu çatışma ve sonunda zorunlu barışma olmadan, ekran kimyası o kadar başarılı çalışmıyor. Eddie (simbiyot olmadan) birini öldürmek zorunda kaldığında, arkadaşına söylenmeye başlıyor, ancak bu çizgi birdenbire kopuyor.

Senaryo basitliği ve anlatı bayağılıkları konusuna dönersek, 'Son Dans'taki karakterler aynı zamanda Kod adlı bir 'macguffin' taşıyor. Bu Kod, Venom'un ilk filmde Brock'un hayatını kurtarmasıyla ortaya çıktı. Peki neden bunu şimdi öğreniyoruz? Retorik bir soru.

Bu Kod sayesinde Null, Klyntar'daki hapsinden kurtarılabiliyor. Kullanışlı, değil mi? Sadece kendisi tüm bu açıklayıcı süsü seyircilere dökse daha iyi olurdu,—senarist Kelly Marcel düşündü ve hiç çekinmeden en başa ekledi,—biraz ayıp ama en azından gösterişli!

Ama beyni kapatıp konudaki devasa boşluklara göz yumarsanız, yeni 'Venom' tam da gösterişiyle cezbediyor. Hold the line şarkısı eşliğindeki ilk aksiyon sahnesi bile enerjisi ve koreografisiyle keyif veriyor. Ve bu tür anlar bolca var. Simbiyot ve Bayan Chen'in (Peggy Lu) ABBA'nın ölümsüz hiti eşliğindeki dansı—tam bir şaheser, kesinlikle meme'lere dönüşecek.

Bu açıdan biraz hayal kırıklığı yaratan tek şey, serinin geleneksel sonundaki CGI karmaşası, ancak bu, ekrandaki olayların ölçeğiyle telafi ediliyor. Spoiler vermeye gerek görmüyorum, sadece kare kare analiz sevenler için bolca gönderme olduğunu söyleyeyim.

Ancak bu bireysel parçalar ne kadar iyi olursa olsun, genel tablo daha çok hayal kırıklığı yaratıyor. Burada 2024'ün ana film karışımı olan 'Deadpool ve Wolverine' ile bir paralellik kurmak yerinde olur. Aslında bu da ruhsuz bir para kazanma bandından çıkmış aynı türden bir ürün, fan servisi ve stand-up karışımı, ama en azından yetenekle hazırlanmış.

Oysa 'Venom: Son Dans', hiçbir özgünlük barındırmayan kurumsal bir ürün. Arkasında canlı duygular bırakmıyor ve izledikten bir saat sonra hafızadan silinme riski taşıyor. Seyirciyi duygulandırmak için bariz bir numara kullanan final bile durumu kurtarmıyor.

Fragman: