19 Ekim'de Junji Ito'nun kült mangasından uyarlanan kısa anime serisi 'Sarmal'ın son bölümü yayınlandı. İlk başta yazarın eserlerinin ilk değerli uyarlaması gibi görünebilir, ancak yine de iyimser yanılsamalara kapılmanızı önermiyoruz, çünkü pilot bö...

'Sarmal' anime serisinin temelinde, 35 yılı aşkın süredir korku türünde çalışan ünlü manga sanatçısı Junji Ito'nun aynı adlı üç ciltlik mangası yer alıyor. Eserleri daha önce hem canlı aksiyon film ('Tomie' ve aynı 'Sarmal') hem de anime ('Junji Ito: Koleksiyon' ve 'Junji Ito: Manyak') olarak ekrana uyarlanmaya çalışıldı, ancak ne yazık ki yapımcıların kaliteli bir iş çıkarmasını her zaman bir şey engelledi. Görünüşe göre bu sefer her şey yolunda gitmeliydi, ancak tüm umutlar aniden yine bir kasırga tarafından sürüklendi.

Konu ne?

Kurozu kasabasında birdenbire garip şeyler olmaya başlar. İlk fark eden lise öğrencisi Shuichi'dir ve kız arkadaşı Kirie'ye gitmeyi teklif eder. Adamın şüphelenmek için her türlü nedeni vardır: sürekli girdaplar, artan kasırgalar ve yavaş yavaş aklını kaybeden, sarmal takıntılı babası. Sevgilisi de bu tuhaflıkları fark ediyor gibidir, ancak gitme fikrini ciddiye almaz. Kirie'nin sınıf arkadaşı Azami'nin alnında daha önce yara izi olan yerde başının yarısı kadar bir huni oluştuğunda ve Shuichi'nin babası banyoda kendi vücudunu sarmal şeklinde bükerek intihar ettiğinde bile bu mantıklı fikre geri dönmezler.

Daha sonra daha da fazlası, daha absürt, daha iğrenç: salyangoz insanlar, birbirine dolanmış yılanlar (ve sadece onlar değil), canlanan kıvrılan saçlar ve daha birçok şey. Yollar kıvrılarak kimsenin Kurozu'dan kaçmasına izin vermez ve şehir ve sakinleri, her yerde yankılanan, hem fiziksel dönüşümlere hem de genel deliliğe katkıda bulunan karakteristik eğri çizgiye bağımlı hale gelir. Shuichi bu fenomene 'Sarmal Laneti' adını verir. Ondan kimse kaçamaz, bu yüzden ana karakterlere sadece tüm güçleriyle direnmek ve aynı zamanda bu gizemi çözmeye çalışmak kalır.

Her şey iç içe, ancak önceden belirlenmiş değil

'Sarmal' ilk olarak tam beş yıl önce, uzak pandemi öncesi 2019'da duyuruldu. O zamandan beri uyarlama yapım cehennemine düştü ve çıkışı birçok kez ertelendi: önce talihsiz pandemi nedeniyle, sonra yapımcıların her şeyi mükemmelleştirme isteği nedeniyle. Yazarlar, görselliğe büyük önem verdiklerini, çünkü görüntüyü orijinale yaklaştırmaya çalıştıklarını garanti ettiler.

Elbette, yıllarca süren beklentinin ardından izleyicilerin beklentileri göklere çıktı. Özellikle de kaynak malzemede her biri 200 sayfalık üç cilt olmasına rağmen (standart 10-12 bölümlük bir sezonluk dizi için yeterli malzeme) sadece dört bölüm duyurulmuştu. Doğal olarak, altı yüz sayfayı, standart olmayan sürelerine (34 dakikaya kadar) rağmen dört bölüme sıkıştırmanın zor olması nedeniyle mangaların iyi bir yarısının kesileceği endişeleri ortaya çıktı. Ancak asıl sorun kesilen malzeme değildi. Bu tür kısıtlamalar, uyarlamanın diğer yönleri iyi yapılmışsa affedilebilir, ancak bu uyarlama için maalesef durum böyle değil.

Başlangıçta, bu yıl 'Bu Harika Dünya!' dizisinin üçüncü sezonunu başarıyla yayınlayan Drive stüdyosunun projeyi üstlendiği açıklanmıştı. Ancak prömiyer sırasında, ilk bölümden neredeyse hiç kimsenin bilmediği Fugaku stüdyosunun sorumlu olduğu ortaya çıktı. Ama 'Sarmal' çok canlı başladıysa ne fark eder? İlk dakikalardan itibaren anime üzerinde çok çalışıldığı belli oluyor: rotoskopi unsurları ve ayrıntılara net bir dikkatle özenle işlenmiş siyah-beyaz animasyon, absürtlüğün kasvetli atmosferi, hafif bir endişe duygusu ve olan bitenden rahatsızlık ile mükemmel bir dengede. İlk bakışta yapımcılar Ito'nun yazar stiline yaklaşmayı ve onu ekrana taşımayı, kaynak malzemenin cazibesini neredeyse tamamen koruyarak başarmış gibi görünüyor.

Ancak tüm olumlu izlenimler ve hayranların beş yıllık beklentileri, ikinci bölüm açıldığında bir koç boynuzu gibi bükülüyor. Görünüşe göre sadece Fugaku dizi üzerinde çalışmamış: onların işi sadece başlangıç ve final. Orta kısımdan (ikinci ve üçüncü bölümler) Akatsuki stüdyosu sorumlu ve animasyon inanılmaz derecede düşüyor (Akatsuki her gerçeklikte Uzumaki'yi mahvetmenin bir yolunu bulacaktır).

Sen ona bir şey söyle, o sana sarmal

Karşılaştırıldığında, kalitedeki fark tam anlamıyla 'bir sarmalın içine düşmek' gibi görünüyor. Bu çizim tuhaflığından sonra internetin eleştiri ve memnuniyetsizlik yağmuruna tutulması ve kullanıcı puanının keskin bir şekilde düşmeye başlaması şaşırtıcı değil (ikinci bölümün yayınlanmasından önce, dizinin MyAnimeList'teki puanı 10 üzerinden 8'in üzerindeydi ve bu yazının yazıldığı sırada 6.2/10).

Yapımcı Jason DeMarco özür diledi ve 'kazıklandıklarını' söyleyerek kendini haklı çıkarmaya çalıştı, ancak kim tarafından olduğunu belirtmedi (gönderi şimdi silindi). Ayrıca, bu tatsız olaydan sonra üç olası yol olduğunu söyledi: sola — 'Sarmal'ı hiç bitirmemek ve yayınlamamak; düz — ilk bölümü bitirip sadece onu yayınlamak, projeyi yarım bırakmak; sağa — tüm dört bölümü tüm kusurlarıyla ve kaçınılmaz tepkinin tam bilinciyle yayınlamak. Anlaşıldığı üzere, sağa gitmeyi seçtiler.

Görünüşe göre, daha fazla zaman ve ek finansman bulma seçeneği hiç düşünülmemiş, bu da bir sürü erteleme göz önüne alındığında garip. Jenerikte belirtilen Adult Swim ve Production I.G'nin hiçbir şekilde yardım edemeyeceğine inanmak zor. İki bölüm için bir kase pirinç bütçesinin tek çıkış yolu olduğuna inanmak güç.

Doğal olarak, animasyondaki bu büyük başarısızlığın gölgesinde, kaliteli bir görüntünün kapatabileceği diğer sorunlar da öne çıkmaya başlıyor. Fikir düzeyinde, 'Sarmal', insanın güçlü ve açıklanamaz bir şey karşısındaki önemsizliği üzerine yazarın bir düşüncesidir. En çılgın durumda bile, insanlar kaçınılmaz olanı ertelemek için anlamsız ve bazen absürt girişimlere devam eder, her şeye rasyonel bir açıklama getirmeye çalışır. En azından, her biri 30-40 sayfalık 20 bölümden oluşan orijinalde böyleydi. Uyarlamada, kaynak malzemenin tüm kademeli dehşeti, karakterlerin olan bitene tamamen mantıksız tepkiler verdiği, aşırı garip olaylardan oluşan buruşuk bir karmaşaya dönüşüyor.

Mangada bir durumdan yavaşça akan şey, animede paralel olarak gerçekleşir ve üst üste biner. Bu nedenle, karakterler genellikle aptal ve doğal olmayan görünür, çünkü herhangi bir motivasyon olmadan belirli eylemlerde bulunurlar. Orijinali okumadan bile, hikayenin senaryo çalışmasından sonra kopuk ve düzensiz hale geldiği veya ekranda (ve buna bağlı olarak mangada) sadece vücut korkusu perdesi altında mantıksız saçmalıklar olduğu açıktır. Lovecraft ve Carroll'a yapılan göndermeler, bazı orijinal düşünceler ve fikirler göz önüne alındığında, sorunun kaynak malzemede olduğu düşünülmüyor, bu nedenle metinle özensiz çalışma sonucu kendiliğinden ortaya çıkıyor.

Sonuç olarak 'Sarmal', ürpertici atmosferiyle rahatsızlık veren ciddi bir felsefi eser gibi görünmüyor (bununla çok daha iyi başa çıkan yakın tarihli bir yapım var), daha çok Korney Chukovsky'nin 'Çarpık Şarkı' şiiri eşliğinde 39.5 derece ateşte görülen tipik bir rüya gibi.

Anya Kulakova

Kendinden kaçamazsın: 'Madde' filmi eleştirisi

2024 Cannes Film Festivali'nde en iyi senaryo ödülünü alan 'Madde', 19 Eylül'de Rusya'da vizyona girdi. Yazımızda bu filmin korkusunun doğası hakkında konuşacağız.

Открыть материал

Sonuç ne?

'Sarmal', kült yazar Junji Ito'nun mangasından yapılan bir başka başarısız proje. Görünüşe göre yazarın uyarlamalarında, tıpkı Kurozu kasabasında olduğu gibi, bir 'Sarmal Laneti' var. Hangi eser uyarlama için seçilirse seçilsin, insanlar neye el atarsa atsın, her şey öyle bir hal alıyor ki hayranlar haklı olarak memnun kalmıyor. Belki gelecekte, laneti kıracak ve zorlu materyali minimum hasarla ekrana aktarma bilmecesini çözecek şanslı biri çıkacaktır, ancak bu yıl kesinlikle değil. Açıkçası, muhtemelen gelecek yıl da değil. Mucizenin aniden ve gerçekten baş döndürücü olması için takvime çok fazla bakmamanızı tavsiye ederim.