10 Ekim'de tüm dünyayla aynı anda ülkemizde de slasher serisi 'Korkunç'un yeni bölümü vizyona giriyor. Filmin neyle şok ettiği, neyle hoş bir şekilde şaşırttığı ve neyle hayal kırıklığına uğrattığı - incelememizde.

Noel Arifesi. Şeytani palyaço katil Art (David Howard Thornton) kız arkadaşıyla (Samantha Scaffidi) birlikte Miles County sakinlerini terörize ediyor. Bu sırada, serinin ikinci filmindeki cosplayci Sienna (Lauren LaVera) rehabilitasyon merkezinden taburcu ediliyor; geçen Cadılar Bayramı'nda sadist bir pandomimciyle karşılaşma talihsizliği yaşamıştı. Doktorların talimatıyla hap almaya devam ediyor, ancak bu onu her şeyi kapsayan, neredeyse kalıcı bir endişe duygusundan ve bunun neden olduğu halüsinasyonlardan kurtarmıyor. Sienna ve Art'ın yeniden bir savaşta karşı karşıya gelmesi gerekiyor.

Slash'ler farklı olabilir. Kimi, yakın zamandaki 'The Strangers: Chapter 1' gibi biçimle dener, kimi ise içerikle, yaygın tür klişeleriyle dalga geçerek ('Çığlık' serisi gibi) ve kimisi de Renny Harlin'in 'Yabancılar' yeniden yapımında yaptığı gibi, herhangi bir yapısöküm veya revizyon ipucu olmadan maksimum şablon sıkıcılığı çeker. Bir yandan, 'Korkunç' üçlemesi klasik bir slasher ya da daha doğrusu bir splatter, çünkü vurgu katilin kurbanı takip etmesinden ikincisinin karmaşık infazının gösterilmesine kaymıştır. İçinde kesinlikle hiçbir sosyal yorum yok ve zulüm yapan Art, herhangi bir toplumsal sorun için bir metafor değil.

Ama diğer yandan film zaman zaman şaşırtıyor. Ve şimdi tür içinde bile benzeri görülmemiş düzeydeki ekran şiddetinden bahsetmiyorum. Serinin yaratıcısı Damien Leone hevesli bir sinemasever ve bu hissediliyor. Mesele sadece çok sayıda parodi ve referanstan ("The Shining" ve "It"ten seri içi göndermelere kadar) ibaret değil, aynı zamanda bu tür filmlerde var olan yazılı olmayan kuralların ve geleneklerin ihlalinden ibaret. Leone, bıkkınlık getiren olay örgüleri ve karakter arketipleriyle dalga geçiyor. Özellikle üçüncü bölümde, hikayenin izleyici için uzun süre öngörülebilir olmasına izin vermeyerek bu konuda başarılı oluyor.

Gerçek bir manyak olarak Art'ın eylemlerinin öngörülemezliği gerçekten etkileyici. Hiçbir şeyden çekinmiyor - ne çocukları öldürmekten ne de terörist yöntemlerden; bu yönüyle, hedef kitlelerini - kafası güzel öğrencileri - doğrayan diğer maskelilerden ayrılıyor.

'Korkunç 3', seanslarından kesinlikle insanların çıkacağı bir film. Üstelik, ilk dakikalardan sonra bile olabilir, çünkü buradaki şiddet o kadar benzeri görülmemiş ve natüralist ki, filmin tüm kült öncülleri aşırı derecede otçul görünüyor. Bununla birlikte, bence, övgüye değer provokasyonuna rağmen, yenilikte ekrandaki şiddet açıkça aşırıya kaçılmış. Bazı sahneler (örneğin, Noel Baba ile barda oturma) yaratıcı ve hatta bir bakıma (söylemesi korkunç!) eğlenceli görünürken, diğerleri tam anlamıyla sadizm, maksimum natüralist ve izleyiciyi kelimenin tam anlamıyla esirgemiyor. Ve final - bu iyilik ve kötülüğün ötesinde bir şey!

Film, haklı olarak kült 'Cannibal Holocaust' veya 'The Poughkeepsie Tapes' ile aynı sıraya konulabilecek gerçek bir şok atraksiyonu sunuyor. Litrelerce taklit kan, kaliteli makyaj ve iyi pratik efektler işlerini yapıyor. 'Korkunç 3', orijinale kıyasla belirgin şekilde artan bütçeye (2 milyon dolara karşı 35 bin) rağmen, üretim maliyetleri hala son derece mütevazı. Bununla birlikte, her şey lüks bir şekilde çekilmiş, geçen yılki 'Thanksgiving' Eli Roth veya metinde daha önce bahsedilen Harlin'in 'Yabancılar'ından daha kötü değil; bu filmlerin bütçeleri sırasıyla 8 ve 4 kat daha fazla.

Doğru, yukarıdaki örneklerde birinci sınıf oyuncular olmasa da, sektördeki son kişiler kesinlikle değil. 'Korkunç 3' serinin geleneklerini bozmuyor: az çok bilinenlerden sadece güreşçi Chris Jericho, hikayede ikinci planda takılıyor.

Filmin ana yıldızı elbette Art'ı oynayan David Howard Thornton. Karakteri bir çocuk gibi aptallık yaptığında, pandomim yaptığında veya surat yaptığında yine aynı derecede iyi. Bu arada, Art yavaş yavaş düzeliyor. Önceki filmlere yönelik sık sık cinsiyetçilik suçlamaları yapılıyordu, derler ki, cehennemi palyaço erkekleri sadece öldürür, kadınları ise önce vahşice işkence eder. Damien Leone eleştirileri dikkate aldı: Art artık herkese eşit derecede karmaşık bir şekilde işkence ediyor, ancak yine de kızlara tercih veriyor.

Ana karaktere gelince, şunu rahatlıkla söyleyebiliriz: Lauren LaVera'dan mükemmel bir 'çığlık kraliçesi' oldu. Bir zamanlar Anya-Taylor Joy'un dublörü olarak yola çıkan oyuncunun büyük bir geleceği var ve umarız sadece kendisi için alışılmış olan tipte değil.

Filmin en zayıf yönü, parçalı ve tutarsız anlatımıdır; burada yaratıcıların belirlediği öncelikler izlenebilir. Ne Damien Leone'nin ne de film üzerinde çalışan diğerlerinin hikayenin gelişimiyle en ufak bir ilgisi olmadığı, Art'ın yer aldığı etli ve genel çerçeveden sapan sahnelerin aksine, kesinlikle açıktır. Düzenli şok içerik olmasaydı, üçüncü 'Korkunç' otuz dakika sonra dinamikte sönerdi.

Bu da sırayla iki soruna daha yol açıyor. Birincisi, başlangıçta olduğu gibi antoloji veya kısa film formatında Art çok daha iyi durumdaydı, çünkü serinin genel hikayesini isteksizce sırtında taşımayı pek başaramıyor. Ve bununla daha da kötüleşeceğine inanmak için nedenlerim var. İkincisi, üçlemede yine de gerçek suçta insan kaderlerinin sömürülmesinin etiği ve bazı hayranlarının zihinsel yetersizliği hakkında ilginç bir teze yer bulundu, ancak bunu dile getirmenin ötesine geçilmedi.

Damien Leone'nin 'Korkunç 3'ü, rakiplerini her konuda geride bırakan, tamamen çılgın bir film. Varlığı sizi heyecanlandırsın ya da dehşete düşürsün (bu metnin yazarı gibi), bu kesinlikle son yılların en çılgın ve en utanmaz korku filmi. Etik, kopuk hikaye anlatımı veya boşa harcanan entelektüel potansiyel hakkında uzun uzun tartışılabilir, ancak bu gerçekle tartışmak anlamsız.

'Korkunç'un yeni bölümünü Ekim başında (hatta Cadılar Bayramı için bile değil) yayınlamaları şaşırtıcı, oysa bunu Aralık'ta Katolik Noel'inden önce yapmak daha mantıklı olurdu, çünkü şenlikli atmosfer onun ana özelliklerinden biri.

Fragman: