Zoe Kravitz'in ilk gerilim filmi «İşaret Ver» çevrimiçi oldu; uzak bir ada davetli misafirler için bir bela kaynağı haline geliyor.

Frieda (Naomi Ackie) ve Jess (Alia Shawkat) garson olarak çalışıyor, bir sürü ek iş yapıyor ve lüks, kaygısız bir hayat hayal ediyorlar. Frieda'nın bir idolü var: sosyal medyada takip ettiği zengin BT patronu Slater (Channing Tatum). Bir gün, kapalı bir resepsiyona gizlice girerek onunla şahsen tanışma şansı yakalar. Slater, Frieda ve arkadaşını özel adasında dinlenmeye ve eğlenmeye davet eder. Frieda için bu bir şans bileti gibi görünüyor. Ancak adaya vardığında korkutucu şeyler fark etmeye başlar. Ama etrafındaki herkes ona her şeyin yolunda olduğuna dair güvence verir.

Oyuncu Zoe Kravitz'in ilk filmi anında yılın en çok beklenen gerilim filmlerinden biri haline geldi ve çıkışından sonra beklentiler, nadiren de olsa, neredeyse karşılandı. Filmin senaryosu, daha önce Kravitz'in başrol oynadığı «Müzik Delisi» dizisinin hikayesi üzerinde çalışan E.T. Feigenbaum ile işbirliği içinde yazıldı.

Ana yıldızların yanı sıra — Naomi Ackie («Whitney Houston: Benimle Dans Et», «Dünyanın Sonu ****») ve Channing Tatum («Lulu ve Briggs», «Bana Ay'ı Göster»), filmde etkileyici bir yardımcı oyuncu kadrosu yer alıyor. Moda şefi rolünde inanılmaz komik Simon Rex, Hollywood emektarı Christian Slater, «Altıncı His» yıldızı Haley Joel Osment ve hatta «kıdemli ajan Cooper» Kyle MacLachlan var.

«İşaret Ver» filminin konusu, varlıklı ve etkili beyaz erkeklerin sadece sorun getirdiği tezinden fazla mesainin zararlarına ve periyodik dinlenmenin önemine kadar uzanan sosyal yorumlarla dolu olsa da, film yer yer herkesin şımarıklığa taptığı cennet bir ada hakkında bir mesel gibidir. Ve orada sadece gerçek sorunlardan kopmakla kalmaz, aynı zamanda onları tamamen unutup kutsanabilirsiniz. Ayıltıcı bir faktör olarak, yanılsamaları dağıtabilen yılan zehri de vardır. Ve sonuçta kilit bir rol oynayacaktır.

Bu motif, «İşaret Ver» filmindeki sahnelerden birinde, çılgın bir partinin ortasında defne çelenkli ve toga gibi özensizce atılmış çarşaflı erkeklerin, masalsı bir ormandaki satirler gibi adanın misafirlerinin peşinden koşmasıyla doğrudan belirtilir. Tüm bunlar bir noktada saçmalığa, groteske ve pek de ustaca olmayan bir parodiye dönüşür. Buradaki erkekler genellikle fazla karikatürize ve çoğunlukla klasik uğraşları ve meslekleri temsil ediyor: milyarder parti manyağı, şef, medya holding sahibi, sıradan bir hipster ve onlara katılan bir zoomer.

Lezzetli yemek yemeyi, balığa çıkmayı, sert içki içmeyi, iyi eğlenmeyi severler ve hiçbir şey için endişelenmezler. «İyi vakit geçiriyor musun?» – Kravitz'in filmin ilk üçte ikisinde meşgul olduğu ana soru. Ve başlangıçta olaylardaki tüm katılımcıları ilgilendiriyor. Belki de yazarın niyetine göre, tüm bunlar izleyiciyi yavaşça yanıltırdı, ancak böyle sakinleştirici bir sorunun etkisi tam tersi. Hemen bu ilginin seni bir şeye hazırladığını anlıyorsun. Ve açıkça çok kötü bir şeye.

Filmin ortasında, antik Yunan eğlencelerinin ekranda çok belirgin bir şekilde göründüğünden ve ana anlatıcının yerini almak üzere olduğundan korkmuş gibi, Kravitz mitolojik sisi dağıtmaya başlar ve yönü daha modern bir korkuya ve sinemada şu anda popüler olan kadınların nesneleştirilmesi temasına çevirir. İşte burada «Kalkış», «Beyaz Lotus», «Hüzün Üçgeni» ve lüks, zenginlik ve gücün ikinci ve üçüncü bir dibe sahip olduğu, sıradan bir ölümlünün kendi ölümünü bulmamak için inmemenin daha iyi olduğu bir düzine film ve diziye kolayca tanınabilir göndermeler geliyor.

«İşaret Ver» filmindeki son üçte birlik kısım da benzersizlikle parlamıyor ve neredeyse tamamen Tarantino'nun kanlı şiddete gösterişli vurgusuyla geliyor. Buna basit ama belirtmek gerekirse oldukça ilgi çekici bir kedi-fare oyunu da ekleniyor. Ancak Kravitz, sanki orijinal konsepti hatırlamış gibi, sonu kendisi icat ediyor, yerleşik ustaların havasına güvenmiyor ve kendi fena olmayan yazar zevkini sergiliyor. Aynı zamanda ağır bir sıkıcılığa düşmüyor ve izleyicinin ruh halini bozmuyor. «İşaret Ver»deki tüm alt metin, kadın arkadaşlığının var olduğu, genç neslin genellikle sonsuz bir başarı yarışının rehinesi haline geldiği fikri etrafında odaklanıyor. Ve cennet adadaki ölümcül tehlike, sonsuz ek işlerin ve daha iyi bir yaşam için umutsuz arayışın melankolisini dağıtmanın sadece başka bir yoludur.

Fragman: