Yayın platformlarında M. Night Shyamalan'ın yeni filmi 'Tuzak' yayınlandı; yazar tembelce türü yeniden icat etmeye ve dönüşlerle oynamaya çalışıyor.

'Tuzak' filminin konusuna göre, şefkatli baba Cooper ( ), sevgili kızı Riley'yi ( Ariel Joy Donahue ) en sevdiği şarkıcının konserine götürür. Cooper, iyi notlarla bir sınıfı daha bitiren kızının mutlu olması için elinden geleni yapmıştır: pahalı biletler almış, hediyelik eşya alımını reddetmemiş, sınıf arkadaşlarıyla sorunları çözmüş ve genel olarak örnek bir ebeveyn gibi davranmıştır. Ancak konser sırasında arenaya tüm polis ve FBI güçleri toplanmaya başlar. Meğer konser, federal ajanlar tarafından Kasap lakaplı manyağı tuzağa düşürmek için düzenlenen bir tuzakmış.

Den Zuev

Beylerin Casusluk Oyunları. 'Operasyon Fortune: Zafer Sanatı' Filmi İncelemesi

'Operasyon Fortune: Zafer Sanatı' – Guy Ritchie'nin bir başka zaferi mi yoksa yıldızlarla dolu bir kadroya sahip sıradan bir aksiyon filmi mi?

Open material

Yaz sonunda 2000'lerin bir diğer önemli yönetmeni de kendini gösterdi — . Bize bir zamanlar 'Altıncı His', 'Gizemli Orman', 'Zedelenmez' ve 'Ziyaret'i veren yazarın ta kendisi. Ne var ki, hit filmler ürettiği günler çoktan geride kaldı. Şimdilerde Shyamalan, görünüşe göre, çoğunlukla çeşitli türleri yeniden icat etmek ve son çalışmalarına saldırmak isteyeceklerden önce davranmak için zoraki bir öz ironiyle meşgul. O zaman, muhtemelen daha az savunmasız olacak ve 'Ben zaten böyle planlamıştım!' diyerek şakayla karışık geçiştirebilecek. İşte bu çalışmalara, geçtiğimiz günlerde çevrimiçi yayınlanan 'Tuzak' filmini de dahil edebiliriz; fragman aşamasında bile açıklanan bu küçük hikayeyi anlatmanın hiçbir anlamı yok.

Valeriya Fomina

'Zaman': İyileştirmez, Sakatlar

Beklenmedik dönüşlerin ustası bizi yine sinemaya çağırıyor, şaşırtmak için. Ancak 'Zaman' filmini izlerken ne şaşırmak ne de ilgi göstermek pek mümkün olmuyor.

Open material

Tembel bir gerilim filmi: Artık polislerle çevrili arenadan çıkış yolları araması gereken ve karanlık işlerinden haberi olmayan kızını üzmemek zorunda olan manyak bir baba hakkında. Hikayenin başlangıcı elbette merak uyandırıyor, ancak bunu takip eden her şey en hafif tabirle şaşkınlık yaratıyor. Film sanki bilerek aptalca yapılmış gibi. Polisler manyağı görmüyor, kameralara kesinlikle yakalanmıyor, kızı bazen bir şeylerden şüphelense de çoğunlukla sahneden yükselen moda R'n'B'ye eşlik etmekle meşgul. Pop divanın güvenliği duvara bakıyor gibi ve sanatçının kendisi aniden sahneden inip soruşturmaya başlıyor (!).

Oyunculuk da etkileyici değil. Josh Hartnett son zamanlarda komik rollerde daha sık görünüyor, bu yüzden Hannibal Lecter'ı canlandırmaya çalıştığında sonuç son derece yapay ve yer yer sadece komik oluyor. Shyamalan'ın sevdiği hikaye dönüşlerine gelince, Cooper'ın gerçek yüzünü gösterdiği andan itibaren bolca var. Ama hiçbiri etkileyici değil. Ve en büyük dönüşü yazar elbette sona saklamış. Her ne kadar birçok kişi burada hiç olmadığını iddia etse de.

Ama onları anlamak mümkün. Bu dönüş o kadar soluk ki, özellikle önsöz ve sonuçta yaşanan aptallık havai fişeklerinden sonra fark edilmemesi kolay. Adil olmak gerekirse, bu tüm filmdeki en ilginç ve dürüstçe oynanmış sahne. Yine, Hartnett sayesinde değil (o kesinlikle çok çabaladı), Kasap'ın da hiçbir şeyden haberi olmayan karısını oynayan iyi oyuncu Alison Pill sayesinde. Onun için kısa ama yoğun bir bölümdü. Ayrıca Shyamalan sonunda filminde hangi tarafı tutacağına karar verememiş, tüm düşünceleri ve olası mesajları maksimum düzeyde bulanıklaştırmış.

Sonuçta 'Tuzak', bir bakıma gerçekten bir tuzak, ama izleyici için. Eski Shyamalan'ı izlemek istiyorlar ama eski masala filmlerinden bir hikaye alıyorlar. Eğer yönetmenin amacı buysa, kesinlikle başarılı olmuş.

Fragman: