Geniş vizyonda olan 'MaXXXine', ne Teksas'taki timsahlardan ne de Hollywood'daki manyaklardan korkmayan cesur ve kararlı bir kız hakkındaki üçlemenin son bölümü.

Teksas'taki kanlı katliamdan sağ kurtulan tek kişi olan sanatsal porno oyuncusu Maxine Minks (Mia Goth), altı yıldır Los Angeles'ta yaşıyor ve henüz fethedemediği Hollywood'u inatla fethetmeye çalışıyor. Büyük şehirde nispeten normal bir hayat yaşamak için Maxine hiçbir işten kaçınmıyor (ama bu her zaman seks endüstrisi, en iyi yaptığı şey). Güzel bir gün her şey yolunda gider ve Maxine, oyunculuğuyla hırslı ve cüretkar İngiliz yönetmen Elizabeth Bender'ı (Elizabeth Debicki) hayrete düşürür - sansasyonel korku filmi 'The Innocent'ın yönetmeni.

Bir devam filmi çekmeyi planlıyor ve Maxine'i tereddütsüz başrole alıyor. Hedefe ulaşıldı, kız nihayet kendi timsahlarının ve hatta Teksas'takilerden daha korkunç olanların olduğu bohem hayatın bulanık sularına girdi. Ama Maxine umursamıyor. Çantasında bir tabanca, kendinden emin ve biraz arsız bir bakış. Zengin bir oligarkın yatındaki partiyi kesinlikle kaçıracak çünkü yarın makyaj provası için erken kalkması gerekiyor. Ve Melekler Şehri'nin gece sokaklarında Gece Gezgini lakaplı gizemli bir katil faaliyet gösteriyor ve görünüşe göre hedeflerinden biri de Maxine.

'MaXXXine' elbette bu değil, ancak X faktörü, yani başarı faktörü bir dereceye kadar bu iki film için ortak payda haline geliyor. Dominic Toretto ve Goth'ın karakteri inatla bunun peşinden gidiyor, kelimenin tam anlamıyla kafaların üzerinden yürüyor ve ikisi de aziz hedeflerine ulaşmak için radikal yöntemler seçiyor. Ama Dominic her şeyi ailesi için yaparken, hedonist Maxine bunu yalnızca spot ışıkları altında kendi rahatı için yapıyor. Bunun için kanlı nasırlara kadar çalışacak. Ayrıca, Vera Alentova'nın 'Moskova Gözyaşlarına İnanmıyor' filmindeki karakteriyle benzerlikler de akla geliyor. Aynı büyük şehir, aynı hırslar, taşralılık ve aynı görünme değil, olma ihtiyacı. Ancak bu karşılaştırmalar açıkça Maxine'in lehine değil.

Ivan Kilyakov

Toretto Sendromu: 'Hızlı ve Öfkeli 10' Filmi Eleştirisi

Dünya çapında vizyona giren 'Hızlı ve Öfkeli 10', Toretto ailesinin maceralarının iki ya da üç filmden oluşan finalinin ilk bölümü olarak duyuruldu. Serinin nasıl karşılandığı hakkında...

Open material

Genel olarak, Ti West'in çeşitli nedenlerle içe dönük kahramanlarının olduğu bir dönemde Maxine'in çalışkanlığı gerçekten olağanüstü ve bu onu meslektaşlarından olumlu bir şekilde ayırıyor. Üçlemenin ilk bölümündeki katliamda tüm yakın arkadaşlarını kaybetmiş bir kız nasıl hissedebilir? Üçüncü bölüme bakılırsa, aslında oldukça iyi. Kararlı, iyi anlamda (ve gerekirse kötü anlamda) öfkeli, şöhrete ve paraya aç ve ellerini ovuşturmuyor, bir adım ilerisini düşünüyor. Ve hiçbir travma, psikolojik olanlar bile, onun istediğinden bir parça koparmasına engel olamaz. Hele ki jalo korku filmlerinden gelme kasıtlı sinematik manyaklar hiç sorun değil.

'MaXXXine', üçlemenin önceki iki bölümünden hiçbir şekilde aşağı kalmıyor, ancak bu projenin mücevheri haklı olarak 'Pearl'. Bunlar, 70'ler ve 80'lerin niş türleriyle yapılan eşit derecede özlü, eğlenceli, düzenli, şık bir buçuk saatlik sevimli alaylar. Zamanlar, dönemler ve başkanlar değişti, bu yüzden West her filmde öncelikle mevcut duruma güvendi. Üçüncü filmin dünyası, West'in gerçeklerinden çok daha iyi görünen neon 80'lerin, ilk Parental Advisory etiketlerinin, heavy metalin, yönetmenlerin filmleri büyük ekranı atlayarak doğrudan video kiralama pazarına sürdüğü VHS döneminin başlangıcının dünyası. Daha sonra isimleri bilinmezlikte kayboldu, ancak Quentin Tarantino onları sevgiyle yeniden izledi, West'in ona karşı özel bir sevgisi var gibi görünüyor.

Ve bu sevgiyi en canlı şekilde 'MaXXXine'de ifade etti, aslında 'Bir Zamanlar Hollywood'da'nın genel ortamını tekrarlayarak. Ve filmin sonunda yaşlanmış Rick Dalton elinde alev makinesiyle belirseydi, muhtemelen kimse şaşırmazdı. Kahramanın sinsi dedektiften (harika Kevin Bacon) kaçtığı Hollywood western setleri bile oradan gelmiş gibi görünüyor. Grindhouse ve jalo'ya yapılan saygı duruşları gibi. Eğer bu West'e bir kusur olarak yazılabilirse, muhtemelen tek kusur bu olurdu. Yönetmenin üçüncü bölümde bir şekilde daha ciddi hale gelmesi ve açıkça eğlenmeyi bırakması dışında.

West doğrudan zanaatı da unutmadı: insanı rahatsız eden birkaç yaratıcı korku sahnesi var. Kısacası, West'i aşırı övünmekle suçlamak için henüz erken. Ama daha yapacak çok şeyi var. Genel olarak, üç filmin de merkezinde, nihayet hak ettiği çıkış rolünü alan muhteşem Mia Goth var. Aslında o tüm bu filmler. Yeni çığlık kraliçesi için öyle oynuyor ki kıvılcımlar uçuşuyor. Ve ZZ Top eşliğinde ön bölümdeki yürüyüşü kesinlikle klasikleşecek.