Sean Durkin'in 'Demir Pençe' filmi geniş vizyonda; 80'lerin güreşini konu alan, babanın her şeyi yapabildiği ama baba olamadığı ödüllere aday bir film.

ABD'de küçük ama oldukça varlıklı bir çiftlikte Von Erich ailesi yaşar: Sert ve güçlü ataerkil baba, kendine Fritz (Holt McCallany) takma adını almıştır, sessiz eşi Doris (Maura Tierney) ve dört oğulları: Kevin (Zac Efron), David (Harris Dickinson), Kerry () ve Mike (Stanley Simons).

Nadezhda Vasilyeva

Chicago, Sandviçler ve Rock'n Roll: 'The Bear' Dizisi Şefi Nasıl Hit Oldu

Yemek pişirme, 2022'de sinemanın en sevilen temalarından biri haline geldi. 'Boiling Point' (tek plan çekim bir buçuk saat) ve hicivli 'The Menu' gibi lezzet çatışmasını konu alan projeler ekrana geldi.

Open material

En büyük oğul Kevin uzun süredir güreşiyor ve ağır sıklet ana kemeri için maça hazırlanıyor (babasının bir zamanlar alamadığı kemer). David, televizyonda gösterilerde ona yardım ediyor çünkü daha rahat ve sanatsal. Kerry, Olimpiyat takımı kampında ve en küçük David spordan tamamen uzak, akşamları yerel bir rock grubunda çalıyor.

Her şey bir anda değişir: Kevin, babasının isteği, öğüdü ve baskısına rağmen kemer maçını kaybeder. David, kardeşine yardım etmek isteyerek kendini aile panteonunda bir sonraki dövüşçü ilan eder ve Kevin'le birlikte ringe çıkar. Daha sonra babasının sevinciyle, Kerry de kardeşlere katılır; ABD'nin Moskova Olimpiyatları'na takım göndermeme kararıyla altın madalya hayali bir anda yıkılır.

Bir süreliğine Von Erich kardeşler üçlüsü, memleketleri Teksas'ın ringlerini başarıyla fetheder ve bir hayran ordusu edinerek (çoğu hayran kız, Kevin sonunda bunlardan biriyle evlenir) üst lige doğru yol alır. Ancak ilerledikçe daha korkunç olur: Fritz Von Erich, oğullarının şikayetlerini ve sarsılan sağlıklarını dikkate almadan onlara daha fazla baskı yapar.

Babasını üzmemek için en küçük David bile ringe çıkar, fiziksel kondisyonu ideal olmaktan uzaktır. Kardeşler arasındaki rekabet artar ve hiçbiri bunun ne kadar trajik sonuçlara yol açacağını tahmin etmez. 'Bu cehennemi atlattık ve geride kaldı. Söz veriyorum,' der aile reisi en başta, aslında sadece karanlığa açılan kapıyı araladığının farkında olmadan.

Yönetmen Sean Durkin, baş düşmanların despotluğunu ve hırsını ilk kez incelemiyor. 'Martha Marcy May Marlene'de, Elizabeth Olsen'in canlandırdığı kahramanın baskısından kaçtığı tarikat lideri böyleydi. Biraz sonra çekilen 'The Nest'te ise aile reisi uzun süre zengin bir finansçı gibi davrandı ama sonunda iflas etti.

Bu anlamda, sinema sporunun ana formülü 'acı yoksa kazanç da yok'un belki de diğerlerinden daha parlak çalıştığı bir güreş filmi, gösterişli ve operet benzeri cephesi nedeniyle kimsenin acıyı, sakatlıkları, kaybedilen sağlığı, yalnızlığı ve unutulmayı fark etmediği bir ortam, aile içi yıkıcı ilişkileri betimlemede ustalaşmış Durkin için harika bir malzeme olurdu. Bağımsız A24'ün desteği ve 'Demir Pençe'nin artık standart iki saatlik süresi göz önüne alındığında, iyice açılabileceği bir malzeme.

Ancak 'Demir Pençe', Von Erich ailesinin 10 yıllık iniş çıkışları gibi hacimli, olaylarla dolu bir hikayeden beklenmedik bir şekilde standart bir wiki filme dönüşüyor ve hiçbir karaktere yeterince nefes alma alanı vermiyor. Zac Efron'a bile (kasları görünüşe göre ayrı ayrı Oscar'a aday olabilir), bir an için, bu üzücü olayların ana anlatıcısına.

Parlamayı başardığı tek bölüm, son 7-8 dakika: Kevin'in karakteri ipler arasında çılgınca koşuşturur, sonra ringde rakibini kelimenin tam anlamıyla yok eder ve ardından boş bir bakışla babasının hayal kırıklığına uğramış yüzüne bakar. Baba, Kevin'i sonsuza dek kaybettiğini anlar ve Kevin buna inanamaz (çok güçlü bir sahne).

Efron, gençlik komedilerini çoktan geride bıraktı ve büyük rollere layık olduğunu bir kez daha kanıtlıyor. Burada açıkça yeterli ekran süresi alamadı, ancak oyuncunun rol için fiziksel dönüşümü genel olarak her zaman saygı görmüştür. Toplamda bu, ana Hollywood ödülüne adaylık anlamına gelebilirdi.

Film boyunca yönetmen inatla basit bir fikri dayatıyor: Oğulların duygularına, kaslarına değil, temel bir ilgi göstermek durumu kolayca düzeltebilirdi. Ancak Fritz, oğullarında kendisinin bir devamını, daha doğrusu asla ulaşamadığı sonucu gördü. Finale doğru bu doğrusallık, filme adını veren yaşlı Von Erich tarafından icat edilen o hareketten daha az boğucu değil. Bazen yönetmenin, izleyicinin her şeyi anladığına ve odağı diğer ayrıntılara, diğer karakterlere kaydırabileceğine, hayal gücüne izin verebileceğine, standartlardan uzaklaşıp kendi yazar zevkini gösterebileceğine inanamadığı izlenimi ediniliyor.

'Demir Pençe', çok derin olmasa da (hatta bazı yerlerde basitçe yüzeysel) renkli, hızlı, tamamen izlenebilir bir spor draması; kırılgan erkekliğe, kaybolan yanılsamalara, atletizme ve ebeveyne kör bir bağlılığa hüzünlü bir ağıt notaları taşıyor. Kazananın görkemli zaferi her seferinde umutsuz bir soruyla paramparça oluyor: 'Yine neyi yanlış yaptım baba?'