29 Aralık'ta Oksana Bıçkova'nın tartışmalı filmi 'Nina'nın çevrimiçi prömiyeri yapıldı. Bu film, kült 'Piter FM'in yönetmenini yapımcıyla karşı karşıya getirdi, ancak sanatsal nedenlerle ilginç bir proje olarak kalmayı başardı.

Gece yarısı bir telefon. Nina (Yuliya Peresild) telefonu açar, diğer uçta eski sevgilisi Ruslan (Yevgeni Tsıganov) ölümcül hasta olduğunu ve onu son kez görmek istediğini söyler. Tüm koşullara rağmen – Nina evli, bir çocuğu var ve Moskova'da yaşıyor – kız Tiflis'e gider.

Durum çılgınca, ama Nina ve kocası bunu oldukça sıradan karşılıyor. Kızın Ruslan'la yakın ama yine de yabancı olan Gürcistan'daki ilk buluşması da aynı şekilde sıradan geçiyor. Ardından bir dizi yürüyüş, sohbet, tanışma, dans, kadeh şarap başlıyor – tüm bunlar renkli Tiflis'in fonunda.

Bir an için eski güzel 'Piter FM'i izlediğinizi düşünebilirsiniz – aynı Tsıganov kadrajda, aynı çift, yan yana ama uzak. Sadece St. Petersburg rap'i yerine Gürcü melodileri duyuluyor.

Ama bu izlenim güçlü olsa da tam olarak doğru değil. 'Nina' daha çok 'Kayıp Çeviri' gibi. Mesele sadece karakterlerin başka bir ülkede olması değil, aynı zamanda yalnızlıklarını nasıl yansıttıkları; bu yalnızlık, sadece dans edip gece şehrine bakabildikleri o nadir anlarda arka plana itiliyor.

Nina, Coppola'nın Bill Murray karakteri gibi her yerde yabancı hissediyor ve hiçbir yere ait değil. Bu duygu kaçınılmaz olarak trajediye yol açıyor.

Yönetmen Oksana Bıçkova, Lyubov Mulmenko'nun ince ama sanki tam kıvamında olmayan senaryosuyla (keskin final sizi cevapsız sorularla bırakacak) çalışırken, dikkatini detaylara, şehir yürüyüşlerinin atmosferine odaklıyor.

Yerli sinemada uzun zamandır Mihail Hurseviç'in doğal kamerası sayesinde filmin ruhuna bu kadar yumuşak bir dalış yapılmamıştı; bu kamera sadeliğiyle aldatıyor ama tüm güzellikleri avantajlı bir şekilde vurguluyor, anlamsız ama sinirli mumble diyalogları sayesinde.

'Garip' finale dönecek olursak, yönetmen Oksana Bıçkova ve yapımcı Yekaterina Filippova'nın karşılıklı suçlamalarla basında yarattığı gürültüyü ve Bıçkova'nın filmin son kurgusunda yer almadığını anlatmalarını not etmemek elde değil. Bu tür durumlarda olduğu gibi gerçeği asla bilemeyeceğiz, ancak gerçek şu ki film biraz yarım kalmış görünüyor. Ama bu kopukluk bile sizi yanıltmamalı – 'Nina'yı izlemek ilginç ve bir ölçüde keyifli.

Fragman: