Dahi animatör Hayao Miyazaki'nin yeni çalışması "Çocuk ve Balıkçıl" resmi Rusya gösterimine girdi. 82 yaşındaki usta, 2013 gibi uzak bir yılda kariyerini sonlandırdığını söylemişti ve bunun, animasyon ve belki de genel olarak sinema tarihindeki en ho...

On yıl önce Hayao Miyazaki "Rüzgar Yükseliyor" projesini yayınladı ve tüm dünyaya emekli olduğunu duyurdu. Ancak büyük usta sadece üç yıl dayanabildi ve 2016'da Toshio Suzuki'ye (Ghibli stüdyosunun başkanı) yeni bir çalışma fikriyle geldi ve bunu 2020 Olimpiyatları'na kadar bitirmeyi planladı. Ancak yakın arkadaşı Isao Takahata'nın ölümü, sonuçta yeniden işlenmesi gereken filmde değişikliklere yol açtı ve ilerleyen yaş da kendini hissettirdi. Sonuç olarak, dahi ve 60 kişilik animatör ekibi, yeni anime "Çocuk ve Balıkçıl" üzerinde tam 7 yıl çalıştı. Şimdi bu devasa çabaların sonucunu görme fırsatımız var (üstelik büyük ekranda). Bu şansı kaçırmamanızı tavsiye ederiz.

Konu Nedir?

İkinci Dünya Savaşı'nın ortasında, Mahito adlı bir çocuk, hastane binasına isabet eden bir merminin neden olduğu yangında annesini kaybeder. Bir süre sonra çocuğun babası, ölen eşinin kız kardeşi Natsuko ile evlenir ve oğluyla birlikte, yeni eşinin aile malikanesinin bulunduğu taşraya taşınır. Aile reisi orada uçak parçaları üreten bir fabrikada iş bulurken, Mahito yerel okula gider. Sınıf arkadaşlarıyla bir çatışmanın ardından çocuk, derslere gitmemek için kafasına taşla vurarak yaralanmaya karar verir, bu yüzden sonraki günlerde hamile üvey annesi, yaşlı bir işçi ve yedi dinç hizmetçi büyükanne (Miyazaki için çok karakteristik) eşliğinde evde kalır. Ayrıca, taşınmanın ardından gençle bölgedeki gri bir balıkçıl etkileşime girmeye başlar.

İlk başta sadece şüpheli bir şekilde yakından uçup geçer. Sonra gence, büyük büyük amcası tarafından inşa edilen kuleyi gösterir. Ve sonunda doğrudan ona seslenir ve Mahito'nun gece kabuslarında alevler içinde kendisine gelen annesinin aslında hayatta olduğunu söyler. Kuş, sözlerini "ceset yoksa sorun yok" diyerek gerekçelendirir ve gence annesini ölü olarak bizzat görüp görmediğini küstahça sorar. Bir gün öğle vakti Natsuko, hiçbir uyarıda bulunmadan güpegündüz ormana gider ve balıkçıl (bir insan melezi olduğu ortaya çıkar) durumdan yararlanarak Mahito'yu tuhaflıklar ve harikalarla dolu büyülü alternatif bir dünyaya çeker. Kahraman burada üvey teyzesini bulmalı, arkadaşlar edinmeli ve kaybının üstesinden gelmelidir.

Çocuk ve Balıkçıl, Ruhların Kaçırdığı

Orijinalde anime "Çocuk ve Balıkçıl" "Nasılsınız?" olarak adlandırılır, çünkü Hayao Miyazaki için ilham kaynaklarından biri, 1937'de yayınlanan Yoshino Genzaburo'nun aynı adlı kitabıydı. Ancak animatörün yeni çalışması bir eğitim romanının uyarlaması değil, ancak hikayede önemli bir rol oynuyor (Miyazaki'nin kendisi gibi, Mahito karakteri de kitabı annesi sayesinde keşfeder). Dahinin çalışmalarında sıkça olduğu gibi diğer bir ilham kaynağı da kendi biyografisidir. Havacılık mühendisi baba, savaş sırasında yaşam, anne kaybı - yönetmenin geçmişindeki bu detaylar daha önceki başyapıtlarında defalarca yansıtılmıştı, ancak burada kelimenin tam anlamıyla birleşerek Mahito'nun prototipinin bizzat Miyazaki olduğuna dair şeffaf bir ipucu veriyorlar.

Film Japonya'da 14 Temmuz'da gösterime girdi ve hiçbir reklam kampanyası yoktu: ne fragmanlar, ne filmden kareler, ne de çok sayıda afiş; sadece bir kuşun çizildiği teaser posteri şeklinde bir tanıtım vardı. Bu politika yönetmeni biraz endişelendirdi, ancak stüdyo başkanına güvendi ve sonuçta "Çocuk ve Balıkçıl", Ghibli tarihindeki en yüksek hasılat yapan açılış hafta sonunu yaptı (13,2 milyon dolar). Halk, dahi animatörü özlemişti ve Hayao Miyazaki'nin adının jenerikte olmasının başlı başına bir reklam olduğunu gösterdi.

Ayrıca, anime tek bir kişi için - yönetmenin torunu - bir tür veda notu olarak yaratıldı ve mesaj şuydu: "Büyükbaba yakında başka bir dünyaya taşınıyor, ama seni sevdiği için bu filmi bırakıyor." Bizim için ise, film yapımının kapitalist bir süreç olması ve paramız olmadan böyle bir projenin Ghibli stüdyosu için mali bir felakete yol açabileceği gerçeği büyük bir şans. Ancak prömiyerden sonra (sadece Japonya'yı hesaba katsak bile), ustanın filmlerini kim için yaparsa yapsın - çocuklar, yetişkinler, akrabalar veya evcil hayvanlar - izleyiciler ve eleştirmenler her zaman onun çalışmalarının tadını çıkarmaya ve hayal gücünün uçuşunu mali olarak desteklemeye hazır olacakları anlaşıldı.

İlk karelerden itibaren, önümüzde bir başka görsel sanat eseri olduğunu ima eden Hayao Miyazaki'nin imza çizim stili tanınıyor. Film, sessiz izlense bile estetik zevk verebilir. Ancak ses çalışması ve müzik eşliği, animenin melankolik ruh haliyle çok uyumlu. Besteci Joe Hisaishi'nin yönetmenle "Rüzgarlı Vadi" zamanından beri çalışması ve neredeyse 40 yıldır ustanın hikayelerini soundtrack'leriyle muhteşem bir şekilde tamamlaması şaşırtıcı değil. "Çocuk ve Balıkçıl" bir istisna olmadı.

Animatörün her seferinde bir yandan ürkütücü, diğer yandan neredeyse hoş, korku uyandırmayan yaratıklar yaratmayı başarması şaşırtıcı; örneğin insana dönüşebilen gri balıkçıl veya tiran krala itaat eden her şeyi yiyen papağanlar gibi. Bu arada, inanılmaz derecede sevimli karakterler de var. Burada "mimi mi mi"den sorumlu olan Warawara - henüz doğmamış insanların ruhları, dışarıdan "Niçosi" memine çok benziyor. Genel olarak, masal dünyasının, manzaraların, karakterlerin ve daha da önemlisi yemeğin işlenmesi tek kelimeyle harika. Ancak Miyazaki'de başka türlü olabilir miydi?

Rüzgar Güçlendi

İçerik açısından "Çocuk ve Balıkçıl", muhtemelen ustanın algılanması en zor çalışması ve aynı zamanda sembolizmle dolu. Eminim ilk izleyişten sonra birçok anlam anlaşılmaz kalacak, ancak animeye her dönüşte yeni detaylar ortaya çıkacak ve yeni yorumlar belirecek. Burada sonsuza kadar kazıp durup sürekli bir şeyler bulabilirsiniz, ancak yüzeyde yatan ve hemen okunan şeyler de var.

Miyazaki temelde yeni bir şey sunmuyor ve filmi kendisi için alışılmış imgeler ve tekniklerden oluşturuyor, ancak ikincil görünmüyor, hatta tam tersine, onu endişelendiren konular hakkında konuşan benzersiz bir yazar olarak kalıyor. İzleyiciyle sevilen birini kaybetme veya savaşın dehşeti gibi çok önemli şeyler hakkında konuşuyor ve ayrıca yaşanmış yılların merceğinden hayatı sorguluyor. Çalışmadan, ustanın geleceği, bu kırılgan, kusurlu ve uyumsuz dünyayı korumaya çalışması gereken yeni nesil insanlara miras bıraktığı anlaşılıyor; bu dünya farklı parçalardan bir araya getirilmiş ve tek bir beceriksiz hareketle kolayca çöküşün eşiğine gelebilir.

"Çocuk ve Balıkçıl", sürekli savaşan insanlığın kendi kendine yaralar açtığını ve bu yaraların uzun yıllar boyunca iyileşmeyip ağır travmatik deneyimlere dönüştüğünü gösteren, son derece pasifist ve hümanist bir filmdir. Burada animatörün bu kadar sevdiği uçaklar bile ölümle ilişkilendiriliyor. Bu, fabrika işçilerinin kokpit ön camlarını taşıdığı anlarda belirgin bir şekilde ifade ediliyor. Onları tabut gibi omuzluyorlar, savaşta pilotlar için gökyüzünü fetheden makinelerin kolayca son sığınak haline gelebileceğini ima ediyorlar.

Büyülü gerçekçilik sayesinde Hayao Miyazaki, animasyon dünyasının Gabriel García Márquez'ine dönüşüyor ve gerçek gerçekliğin yanında alternatif bir gerçeklik yaratıyor, ancak sorun şu ki bu da aynı derecede kusurlu. Örneğin, içinde pelikanlar henüz doğmamış ruhlarla besleniyor (ki bu kesinlikle kötü), ancak aslında kuşlar için Warawara bu dünyadaki tek besin kaynağı. Evrenin yaratıcısı kuşları buraya getirdi, ancak denizde neredeyse hiç balık olmadığını ve var olanın da pelikanların gücünün yetmediğini hesaba katmadı. Bu yüzden, sırf açlıktan ölmemek için sevimli yaratıkları yemek zorundalar - bu basit bir hayatta kalma meselesi.

Genel olarak, "Çocuk ve Balıkçıl" izledikten sonra düşünmek için çok fazla zemin bırakıyor. Bu anime hakkında, önce sindirmeden hemen konuşmak zor. Bu tür bir animasyonun çocuklar için tasarlanmış olması pek olası değil (gerçi genç nesle etiket yapıştırmak istemem) ve her yetişkinin ekranda olup biteni anlaması da mümkün değil. Miyazaki fantazmagorik görsel metaforlara ve aşırı sembolizme kapıldıysa ne yapalım? Önemli olan, yönetmenin bir kez daha dehasını kanıtlamış olması ve bize sadece izlemek, keyfini çıkarmak ve bu inanılmaz güzellikteki çalışmada her seferinde yeni bir şeyler bulmak kalıyor.

Sonuç Olarak?

Yirmi yıl önce "Ruhların Kaçışı" Oscar kazandı. O zamandan beri bu, bu ödüle layık görülen ilk (ve şimdiye kadar tek) anime. Belki de ana film heykelciğini alacak ikinci anime de Miyazaki'ye ait olacak ve kimse şaşırmayacak. Uzun kariyeri boyunca animatör 11 bağımsız uzun metrajlı film yarattı (önceki on tanesini neden sevdiğimizi <a href="/b/post/17886">burada</a> okuyabilirsiniz), ancak yeni çalışma onun için gerçekten sonuncusu olursa, yönetmenin son dokunuşu fazlasıyla layık oldu.

Yevgeni Belousov

Hayao Miyazaki - Rüyalar Ülkesinin Büyücüsü: Dahi Animatörün Her Çalışmasını Neden Seviyoruz?

7 Aralık'ta, dahi Hayao Miyazaki'nin muhtemelen son animesi "Çocuk ve Balıkçıl" resmi Rusya gösterimine girecek. Bu vesileyle editör ekibimiz, kısaca ne

Open material

Gerçi, "Çocuk ve Balıkçıl"'ın bu kadar güzel bir kariyere nokta koymamasını umuyoruz. Animatörden bir kez daha aldatılmaya çok seviniriz ve şu anda üzerinde çalıştığı iddia edilen en az bir çalışmayı daha dünyaya armağan etmeyi başaracağını umuyoruz. Hayao Miyazaki'nin tüm projelerine baktığımızda, sıradan filmler yaratmayı bilmeyen ve her seferinde bir başyapıt ortaya koyan böyle bir dahiye çağdaş olduğumuz için hepimizin inanılmaz şanslı olduğumuzu söyleyebiliriz.