Suzanne Collins'in kitap serisi "Açlık Oyunları: Yılanlar ve Ötücü Kuşların Şarkısı"nın ön filmi 17 Kasım'da dünya çapında vizyona girdi. Alaycı Kuş Katniss Everdeen'in yükselişini anlatan son filmin galasından sekiz yıl sonra, Panem evreni hakkındak...

Bir zamanlar, Bölgeler ve Başkent arasındaki Büyük Savaş sona ermeden önce, Snow ailesi Başkent'in en etkili ailelerinden biriydi, ancak şimdi eski ihtişamdan geriye sadece küçük bir serası olan aile evi kaldı. Ailenin hayatta kalan tek yetişkin kadını olan "Madam Ba", küçük öğrencileri Tigris ve Coriolanus (Tom Blyth) neredeyse kaybolmuş yüksek sosyal statülerini korumaya çalışırken beyaz güller yetiştiriyor. Kız bir tasarımcının asistanı olarak çalışıyor ve eski kıyafetleri yeniden dikiyor, Snow ailesinin varisi ise Başkent'in en iyi okulunda okuyor ve üniversite eğitimini ödeyebileceği prestijli bir ödül için mücadele ediyor.

Onuncu, yıldönümü "Açlık Oyunları" arifesinde, düşük reytingler nedeniyle yarışmanın yaratıcıları ve tasarımcıları, başkentin en iyi öğrencilerinden oluşan mentor-yardımcıları ekleyerek oyunları reforme etmeye karar verdiler. Şimdi hayatta kalma savaşında Coriolanus, oyunların dışlanmışı, on ikinci bölgeden Lucy Gray (Rachel Zegler) ile omuz omuza savaşmalıdır.

Açlık Oyunları - yeniden

2010'larda gençlik filmleri franchise amiral gemileriydi. "Labirent Koşucusu", "Uyumsuz", "Percy Jackson" gibi filmlerin yanında "Açlık Oyunları" çok daha kaliteli ve bütünlüklü görünüyordu. Elbette hepsinde ana hat aşktı, ancak "oyunlar" ilginç, iyi işlenmiş ve gerçekçi bir dünyayla ayırt ediliyordu; genç iz sürücüler ve genç koşuculardan oluşan gerçekçi olmayan bir gelecek toplumu yoktu. Suzanne Collins'in anlattığına göre, totaliter bir devlet ve onun acımasız geleneği hakkında bir kitap yazma fikri, televizyonda kanal değiştirirken arka arkaya bir realite şovu ve Irak savaşından bir haber izlediğinde aklına gelmişti. Böylece gerçekçilik ve gösteriş, franchise'ın başarısının ana bileşenleri haline geldi.

Ön film, önceki filmlerin geleneklerini sürdürüyor; yönetmen olarak franchise'ın tüm devam filmlerini çeken Francis Lawrence'ın seçilmesi ve romanı uyarlamak için senaristler Michael Arndt ("Açlık Oyunları: Ateşi Yakalamak") ve Michael Lesslie ("Assassin's Creed") görevlendirildi. Görevleri sadece kitabın olaylarını ekrana taşımak değil, aynı zamanda evreni genişletmek, orijinale zarar vermeden yeni şeyler eklemekti.

Dörtlemede dünyayı bir bölge kızının gözünden görürken, şimdi arenanın diğer tarafında, Başkent'te yaşayan birinin yolculuğuna tanık oluyoruz. Coriolanus Snow'un ayrıcalıkları bizim de ayrıcalıklarımız haline geliyor: haraçların dağıtımından tuhaf ziyafetlere, arenanın incelenmesine ve şova katılıma kadar. Hikayenin bu formatı, onu şova en yakın hale getirdi; önceki bölümlerde olduğu gibi izleyiciler için gösteriler, Lucretius "Şanslı" Flickerman (Jason Schwartzman) gibi komik bir sunucu ve kalabalığı eğlendirmek için savaşan zavallı çocuklar var. Tek eksik olan, rekabet ve heyecan. Her şey oldukça tahmin edilebilir çıktı ve şehrin ortasında duran arenanın kendisinin çileciliği, gizem havasını yok etti, ancak dünyayı biraz daha gerçekçi kıldı.

Değerli Bir Varis mi?

Bir kötü adamın oluşumunu göstermek zor bir iştir, özellikle de orijinal bir eser varken. Burada bir yandan, aşk ve görev arasında gidip gelen, kararsız Snow'un gelecekteki tiran haline gelişini yansıtmayı başardı, diğer yandan ise duygusuz ve olaylar açısından cimri oldu. Romanın kendisini büyük ekrana taşımak, olay ve karakter bolluğu nedeniyle zordu, ancak Lawrence'ın kendisi, stüdyoların "Alaycı Kuş"u iki bölüme ayırma kararına karşı çıktığı için iki bölüme ayırmayı kabul etmezdi. Bir dizi çekmek daha riskli olurdu, özellikle de perde yapısı bunu aynı bütünlükte yapmaya izin vermezdi.

"Açlık Oyunları", Snow'un arkadaşları, yakınları ve düşmanlarıyla ilişkilerini göstermeyi başarıyor, ancak bu oldukça yüzeysel kalıyor; askeri komutan Dr. Gaul (Viola Davis) ile etkileşim bir istisna. İlginçtir ki, filmin Lucy Gray, kız kardeş Tigris (Hunter Schafer), Sejanus Plinth (Josh Andrés Rivera) ve bir başka gizemli karakter gibi koşullu direnişinin moral verici olmasına rağmen, bu direniş kategorik kötülükten daha belirsiz görünüyor. Bu, James Newton Howard'ın inanılmaz derecede güzel, delici müziklerine ve en küçük nakış ve renk detayına kadar düşünülmüş kostümlere de yansıyor (örneğin, internette Lucy Gray'in "tören" elbisesinde katniss ve çuha çiçeği çiçeklerinin tasvir edildiği fark edildi, bu da bizi Everdeen kız kardeşlerin isimlerine gönderme yapıyor).

Büyüleyici Rachel Zegler tarafından canlandırılan Lucy Gray, ilk bölümlerdeki saygı duruşlarıyla koşullu bir Katniss olsa da, oldukça bütünlüklü ve güçlü bir karakter olarak ortaya çıktı, ancak bazen Coriolanus'un dikkatini çalıyor. Parlak, çekici, gerçekten ötücü bir kuş, sadece ana karakterin hayatında ölümcül bir kadın olmakla kalmadı, aynı zamanda şarkılarıyla filmin dünyasını genişleterek gelecekteki başkanın bazı davranışsal motivasyonlarını anlamamıza yardımcı oldu. Örneğin, Katniss'in "Alaycı Kuş"un ilk bölümünde söylediği ajitasyon şarkısının nasıl ortaya çıktığını ve aynı zamanda ismin kökenini ve Snow'un orijinal franchise'ın kahramanına neden en başından beri nahoş olduğunu öğreniyoruz.

Devamı Gelecek mi?

Kesin bir cevap yok. Bir yandan film, eleştirmenler ve izleyicilerden iyi eleştiriler aldı, hala gişede zirvede ve Lionsgate Films stüdyosunun yapımcıları film serisini genişletmek istediklerini itiraf ettiler. Gerçekten de ön film, gişede ve orijinalin ruhunu korumada inanılmaz derecede nadir bir dayanıklılık gösterdi; bu, bu formatın çoğu zaman temel sorunudur. Panem dünyasının genişlemesi, hayranlara Lucy Gray'in kaderi ve Katniss'in soy ağacıyla varsayımsal ilişkisi gibi birçok teori verdi ve ne yazık ki "Açlık Oyunları"nı izlemek, 2010'ların başı ve ortasındakinden daha güncel hale geldi.

Ancak, nihai kararın Suzanne Collins'e bağlı olduğunu unutmamak önemlidir; resmi olarak franchise ve genişlemesi hakkındaki vizyonunu henüz açıklamamış olsa da, büyük olasılıkla Coriolanus Snow'un hikayesinin devamını göreceğiz.