Seçici izleyiciye sunacak çok şeyi olan çok katmanlı bir animasyon filmi olan yeni Macar-Slovak projesi «Beyaz Plastik Gökyüzü»nden bahsediyoruz.

Macar animasyon distopya filmi «Beyaz Plastik Gökyüzü», bundan sadece 100 yıl sonra, 2123'te gelecek bir geleceği anlatıyor. Ve bu gelecek hiç de pembe değil. Dünya gezegeni daha çok Mars'a benziyor. Yerle bir olmuş ve üzerinde yaşayan hiçbir şeye yer kalmamış. Geriye sadece oksijen, plastik bir kubbe altında küçük bir şehir ve yeni bir ağaç türünün yetiştirildiği özel bir plantasyon kalmış.

Kubbe altındaki insanlar, ya da daha doğrusu çanak, iyi bir hayata sahipler: manzaralı bir restoranda yemek yiyorlar, kulüpte eğleniyorlar ve son teknolojiyle donatılmış minimalist dairelerde yaşıyorlar. Mükemmel tıp hizmetleri var, tüm aile veya yakınları yanlarında. 2023'teki modern Moskova yaşamını anımsatıyor.

Ancak 2123'te insanların hayatı sıkı bir şekilde sınırlandırılmıştır — tam 50 yıl yaşarlar ve sonrasında bedenleri şehre aittir. 50. doğum günlerinde her sakin tüm vücudunu bağışlamak zorundadır. Kalbine bir tohum ekilir ve eti, hâlâ yaşayan veya yaşayacak olanlar için yiyecek elde edilen bitkiler için verimli bir toprak görevi görür. Şaşırtıcı olan, hayatın devam etmesi, ancak farklı bir biçimde.

Plantasyon, insanlığın da bir kaynak olduğu «Matrix»e doğrudan bir saygı duruşudur. Ve implantasyon prosedürü, Paul Atreides'in inisiyasyonuna çok benzer. Belki daha dikkatli sinemaseverler, dünya sinemasının ünlü eserlerine başka göndermeler de fark edeceklerdir.

Varvara Ulyanenok

«Dune» Üzerine Diyaloglar: Sıradan Gişe Canavarları Çölünde Bir Vaha

Denis Villeneuve'un «Dune» filmine iki açıdan bakalım: Frank Herbert'in kitaplarını okuyanlar ve Arrakis gezegeni ile etrafında dönen çatışmayla ilk kez tanışanlar.

Open material

Bu harika yeni dünyada bir aile kurmak en iyisi gençlikte yapılır, böylece sona erdiğinde torunlarınızı görebilirsiniz. Evet, geleceğin aile değerleri günümüzden farklı değil. «Beyaz Plastik Gökyüzü»nde aileye ve ilişkilere çok yer verilmiş.

Ana karakterler — koca Stefan ve karısı Nora, başlarına bir talihsizlik gelmiştir ve tüm çatışmaları bunun üzerine kuruludur. Kadın bir egoist gibi görünüyor, derinden mutsuz ve dünyevi varoluşta bir anlam görmüyor. Onun için gönüllü implantasyon bir tür intihardır, çünkü kayıp duygusuna dayanamıyor.

Erkek ise burada kurtarıcıdır. İnsanları ağaca dönüştürmeyi icat eden genetik profesörü ise tanrı rolünü oynuyor. Bahçesindeki Nora ve Stefan, yaratıcıya itaatsizlik eden Adem ve Havva'dır.

Bu filmde aşk ve yakın ilişkiler bir insan hayatını kurtarabilir ya da tamamen mahvedebilir. Herkes bu filmin sonuna nasıl bakacağını kendisi seçer. Belki de evrimin bir sonraki aşamasını görüyoruz.

Her halükarda, «Beyaz Plastik Gökyüzü» bize çok fazla zamanımız olmadığını ve onu neye harcayacağımızı yalnızca bizim seçtiğimizi hatırlatıyor: acıya, başkalarının arzularına ve başkalarının ne düşüneceği endişesine mi, yoksa bizim için değerli olana, bize neşe getiren ve hayatımıza anlam katan şeylere mi?

Fragman: