Apple TV+ kataloğunda, aşk, kader ve önyargılar hakkında alışılmadık bir şekilde düşünen «Tırnaklar» filmi yer aldı.

Yönetmen Hristos Nikou, «Tırnaklar» (Fingernails) filminde «yüksek konsept» olarak adlandırılan şeye yöneliyor. Yunanlının hayal ettiği dünyada aşk ölçülebilir – bir çiftin tırnaklarını karşılaştırmak yeterlidir ve iki kişinin gerçekten âşık olup olmadığı anlaşılır. Bu basit ama acı verici süreç (tırnakları koparmaktan daha iğrenç ne olabilir ki?!) sayesinde toplum uyum içindedir – testi geçen âşıklar huzur ve şüphesiz yaşar, testi geçemeyenler ise birbirlerine eziyet etmeden ayrılır.

Bu koşullar altında, çiftlerin başarılı olmasına ve birbirlerine olan duygularından daha emin bir şekilde teste girmelerine yardımcı olmak için bir kurum ortaya çıkar. Anna (Jessie Buckley) bu kurumda işe başlar ve işinin tutkunu Trevor'un (Riz Ahmed) asistanı olur; birlikte çiftler için dersler verirler (bu «dersler» hikâyenin neredeyse en ilginç kısmıdır: burada âşıklar birbirlerini kokularından tanır, su altında göz göze bakar vb.).

Olay örgüsüne baharat katan bir detay: Anna daha önce partneriyle (rolü Jeremy Allen White tarafından canlandırılıyor) teste girmiş ve sonuç %100 pozitif çıkmıştı. Ancak bir şey kızın ya duygularından ya da sevgilisinin tutumundan şüphe etmesine neden olur. Bu nedenle izleyici hemen anlar ki şimdi klasik bir aşk üçgenini izleyecektir.

Nadejda Vasilyeva

Chicago, sandviçler ve rock'n'roll. «Ayı» dizisi şefi nasıl hit oldu

Yemek pişirme, 2022 yılında sinemanın en sevilen temalarından biri haline geldi. Ekranlarda «Kaynama Noktası» (tek çekimle çekilmiş bir buçuk saat) ve hicivli «Menü» gibi lezzet çatışmasını konu alan projeler yer aldı.

Open material

En fazla ekran süresi ayrılan bu kısım en zayıf olanı oldu. Tahmin edilebilir, cesur hamleler yok ve hatta «Tırnaklar»ı sıradan bir melodramdan en azından ilginç bir film statüsüne çıkarabilecek bariz bir bükülme bile omurgasızca görmezden gelinmiş.

Diğer bir Yunanlı Yorgos Lanthimos ve onun bir bakıma benzer «Istakoz» filminden farklı olarak Nikou, kader ve adaletsizlik hakkındaki özgün konseptini geliştirmekten çekinmekle kalmıyor, aynı zamanda anlatısal ve tematik potansiyeli de gerçekleştirmiyor.

İzlerken, ana karakterin sözde testten şüphe eden ve inançlarını teknolojinin üstünde tutan tek kişi olduğu ve bu testin tehlikesinin hiç ele alınmadığı hissine kapılıyorsunuz. Kısacası, «Black Mirror» havası yok.

Hikâyedeki keskinlik, dik başlılık ve cesaret eksikliğini, en derin olmayan malzeme ve oldukça yetersiz yazılmış diyaloglar üzerinde bile rollerini ustalıkla oynayan, aşkın her zamanki gibi sadece bir algoritmadan biraz daha fazlası olduğunu gösteren harika oyuncular telafi ediyor.

«Tırnaklar» filmi izlenmeli mi?

«Tırnaklar», tek başına özgün bir konsept ve harika oyuncuların filmi gerçekten büyük yapmaya yetmediğini kanıtlıyor. Filmin bariz ve etkileyici artılarına rağmen, bu Hristos Nikou için bir başarıdan çok bir ıskalama, ancak yapım onun için sembolik olan Apple TV+'da yayınlandı.

Fragman: