«Aslan Kral»dan Circle of Life şarkısını duyarız ve kalbimiz gözyaşlarına boğulur. Ama John Carpenter'ın «Halloween»den kült soundtrack'ini duyduğumuzda tüylerimiz diken diken olur ve gözlerimizin önünde genç Jamie Lee Curtis belirir. Hangi korku fil...
Örneğin «» veya «Elm Sokağı Kâbusu» gibi ana kült korku filmi serilerinden bazılarını izlediyseniz — türün bazı kalıplarını ve geleneklerini oluşturanlar — müzik temalarını ilk akorlardan tanırsınız. Mesele sadece soundtrack'lerin özellikle melodik/korkutucu olması değil. Çünkü bu melodiler zaten bağımsız birer eser haline geldi, filmden ayrı bir popüler kültür mirası. Kimisi bu parçaları hangi filmden olduğunu bilmeden kullanır, kimisi ise tam tersine bu müziği slasher türünün temelini atan kült filme bir kez daha saygı duruşunda bulunmak için seçer.
Bu yıl John Carpenter'ın kült slasher filmi «Halloween» 45 yaşına girdi. Bu süre zarfında kanlı katil Michael Myers bir marka haline geldi ve ilk film devam filmleriyle büyüdü.
Open materialYılın en korkunç bayramı olan Cadılar Bayramı arifesinde, bize unutulmaz soundtrack'ler armağan eden korku filmi serilerini hatırlıyoruz. Gerçek anlamda unutulmaz, çünkü onları sosyal medyada (korkutucu) videolar düzenlerken, Azizler Günü partisi için kıyafet seçerken veya ekranda kan nehirleri görmeye hazırlanırken korku filmleri izlerken hatırlıyoruz.
Sapık (1960)
Hiçbir kült korku filmi listesi, korku filmlerinde trend belirleyici olan Alfred Hitchcock'un filmleri olmadan tamamlanmış sayılmaz. Sinemanın, içinden en sıkıcı şeylerin kesildiği bir hayat olduğunu söyleyen oydu. Ve o da sıkıcı günlük anları ve şekerli romantizmi başarıyla kesip yerine cinayet, takip, çılgına dönen kargalar ve birinin delirmesini izleme sahneleri koydu.
Ve «Sapık»taki her cinayete eşlik eden ünlü keskin sesler — bunlar sonsuza dek bizimle. Onları Bernard Herrmann besteledi. İşte bu «melodi» eşliğinde ekranda ilk «çığlık kraliçesi» Janet Leigh — Jamie Lee Curtis'in annesi — can verdi; Curtis daha sonra annesinin korku filmi yeteneğini miras aldı.
Halloween (1978-2022)
Katiller çeşitlidir. Kimisi intikam için öldürür, kimisi ifade edilmemiş çocukluk hayallerinden keser, kimisi eğlenceli olduğu için doğrar, kimisi kurbanlarını yüzmeyi tercih eder çünkü delidir ve neden olmasın. Bazen de katil olmayı sen seçmezsin, içine giren ve sonsuza kadar yaşamaya zorlayan karanlık bir güç seni seçer. Ve işte Jamie Lee Curtis yaşlandı, neredeyse tüm filmi hastanede yatıyor, akrabaları uğraşırken, sen Michael Myers rolünde tüm seri boyunca sonsuza dek dinç ve aktif olmak zorundasın.
Ama katil Myers kaç yıl yaşarsa yaşasın ve mistik varlığına nasıl bir kader düşerse düşsün (kaderi 2022'de söylendi), John Carpenter'ın soundtrack'i sonsuza dek yaşayacak. Bu gergin elektro melodi her seferinde yeni bir bıçak sallaması ve gelecek şiddet beklentisiyle içimizi daraltıyor, yani Michael Myers maskesinin ortaya çıkışı.
14 Ekim'de yabancı sinemalarda ve çevrimiçi hizmet Peacock'ta «Halloween Ends» filminin prömiyeri yapıldı — kült slasher serisinin yeni bölümü. David G.
Open material
13. Cuma (1980-2009)
«13. Cuma», 80'ler ve 90'larda çekilen, ana karakterlerin (ve kurbanların) gençler olduğu birçok filmden bir diğeri. Ve eğer gençliğinizde, hâlâ çocuk kamplarına giderken şans eseri izlediyseniz, muhtemelen birkaç kabus görmüşsünüzdür (tıpkı «Final Destination»ın bir zamanlar izleyicilere dişçi ve lunapark «sevgisi» vermesi gibi). Ya da Kevin Bacon'un eski bir hayranıysanız, Sean Cunningham'ın yapımı sizi oyuncunun en iyi yıllarındaki görüntüleriyle özellikle memnun etmiştir. Ancak sadece 1980'deki ilk filmde.
«13. Cuma» serisi bize başka ne armağan etti? Unutulmaz Jason Voorhees maskesi! Ve tabii ki vudu tarikat ayinlerini andıran mistik yankılı soundtrack. Ünlü ki-ki-ki, ma-ma-ma'nın (bana inatla chi-chi-chi, ha-ha-ha gibi gelen) yazarı Harry Manfredini'dir. Aslında bu, kill-kill-kill, mom-mom-mom olarak çözümlenir.
Elm Sokağı Kâbusu (1984-2010)
Aslında Freddy Krueger'ın genç Johnny Depp'i ve 80'ler, 90'lar vb. diğer gençleri kestiğini görmek zorunda değilsiniz, bu filmdeki ünlü sayışmayı hatırlamak için. Çünkü çok yapışkandır. «Kâbusu» ile korku filmlerini bilinçaltı alanına taşıyan , yeni oyun kuralları koydu. Bunlara göre Freddy belirli anlarda — yani rüyada ortaya çıkıyordu ve sık sık görünüşüne bir sayışma eşlik ediyordu. Tabii ki gösteriş için, çünkü doğaüstü katiller bile gurur, kibir ve katiller kalabalığından sıyrılma arzusu gibi şeylere yabancı değildir.
Kötülük hiç bu kadar yakın hissedilmemişti ve korku filmlerinin kendisi hiç bu kadar akıllı görünmemişti. Ve tüm bunlar, üç kez korku devrimi yapan korku ustası Wes Craven sayesinde. Hatırlayalım
Open materialAma Krueger'ın hangi motivasyonlarla hareket ettiği önemli değil. Önemli olan, şimdi bu sayışmayı sürekli tekrarlamak isteyecek olmanız. Bu yüzden teşekkür etmeyin.
Bir, iki — Freddy seni alacak
Üç, dört — dairede kapıyı kilitleyin
Beş, altı — Freddy hepinizi yemek istiyor
Yedi, sekiz — Freddy izinsiz gelecek
Dokuz, on — asla uyumayın çocuklar...
Testere (2004-...)
Bu seride mutlak seviyeye yükseltilmiş işkence pornosunu sevmeseniz bile. Herkesin bir seçeneği olduğu ahlakı size yakın olmasa da: ya kolunu kesip hayatta kalmak ya da kendi yalanın uğruna ölmek. Yine de «Testere» hakkında bir şeyler duymuşsunuzdur ve büyük olasılıkla her seferinde bir sonraki kurbana hükmü bildirmek için ortaya çıkan korkunç bebeği görmüşsünüzdür.
2004'te James Wan (henüz «Korku Seansı» ve «Ruhlar Bölgesi»ni yaratmamış ve DC'de «Aquaman» yüzünden üzerine bir keder yükü düşeceğini bilmeyen) dünyaya «Testere» evreni kapsamında ilk oldukça mütevazı ve samimi filmi sundu. Bir odada farklı yerlere kelepçelenmiş iki kahraman, kemiklerini kesmemek için birbirlerine itirafta bulundu. Günahların fiziksel acı yoluyla kefaretinin izleyicileri mıknatıs gibi sinema salonlarına çektiği ortaya çıktı. Ve sonuçta 2023'te, ana katilin psikolojik travmalarını incelediğimiz 10. bölümü alıyoruz (ana hikayeye göre uzun zaman önce öldü, ama bu çok önemli bir spoiler değil).
Ama görünüşe göre seriyi en çok ünlendiren, Charlie Clouser tarafından yazılan ana melodi oldu — genellikle kahramanların kendilerine bir şey kestiği/doğradığı/oyduğu ya da affedilmek için fiziksel acıyı yenmeye güçleri yetmediği için öldüğü parça. Tabii bir zamanlar «Testere»de Linkin Park solisti Chester Bennington'ın oynadığını ve onun için tüm grup hayran kitlesinin sinemaya gittiğini unutursak.
Ölümcül Deney (2002-2016)
Milla Jovovich «Beşinci Element»te oynadıktan, Luc Besson ile evlenip boşandıktan sonra, onun yine Jeanne d'Arc'ını canlandırdıktan sonra, nihayet Paul W.S. Anderson'ın şefkatli ellerine düştü. Aktris, Anderson'ın yönettiği «Resident Evil» video oyunu uyarlaması için Alice rolünde seçmelere katıldı (ve müstakbel kocasıyla tanıştı, ama bu henüz erken). O zaman onları mutlu bir evlilik, üç çocuk ve zombilerle savaşla ilgili toplam 6 filmin beklediğini bilmiyorlardı.
2002'de çıkan «Resident Evil»in ilk bölümü — muhtemelen . O anda, ölülerin tanrı veya diğer ruhların iradesiyle değil, tıbbi deneyler yüzünden ortaya çıktığı fena olmayan bir zombi aksiyon filmi örneğiydi. Film, dünya çapında insanların rahat bir nefes aldığı bir dönemde çıktı çünkü nükleer savaş olmamıştı ve yapay zeka insanlığın kontrolü altında kalmıştı («Terminatör» ve «Matrix» tahminlerine rağmen). Ama insanlar üzerinde deneyler yapılan hayalet biyolaboratuvarlarla ilgili haberler yüzünden gerildiler. Bu nedenle izleyiciler, ana karakterin yaşayan ölülerle nasıl ustaca başa çıktığını, kötü eczacıları cezalandırdığını ve herkese hak ettiğini verdiğini izlemekten özellikle hoşlandı. Filmi video oyunu kanonundan sapmakla eleştirenler bile iyi bir iş çıkarıldığı konusunda hemfikirdi.
Bu yıl «Resident Evil» sinema evreni 20. yılını kutluyor: 2002'de başrolde Milla Jovovich'in oynadığı popüler oyun Resident Evil'in ilk uyarlaması yayınlandı. Hatırlayalım
Open materialPaul W.S. Anderson'ın daha sonra nereye sürüklendiğini ve «Resident Evil» serisinin neye dönüştüğünü hatırlamayalım. Bunun yerine, kahramanların her zaman kötü şirket Umbrella'nın temsilcileriyle bir şeyler yaptığı (indiği/daldığı/patlattığı/başka bir şey yaptığı) o ana müzik temasını hatırlayalım. Orijinal parçayı bu arada Marilyn Manson yazdı.
Korku filmleri sadece ekranda izleyicilerin güçlü bir korku yaşamasını sağlayan (ve böylece Mike Flanagan'ın bir röportajında vasiyet ettiği gibi daha cesur olmalarını sağlayan) kitlesel şiddet ve vahşet değildir. Korku filmleri aynı zamanda popüler kültürün önemli bir parçasıdır. Onları alıntılamayı, parodisini yapmayı ve tabii ki korku filmlerinden öğeleri hayatta kullanmayı severiz, örneğin müzik ve kostümler.
Yorumlar
0Henüz yorum yok.