26 Ekim'de vizyona giren «Ekim'de Tatil», Roman Mihaylov'un rüyalarla gerçekliği ekranda birleştirme girişimlerinden bir diğeri.

«Ekim'de Tatil» – Roman Mihaylov'un kendine özgü sinema evrenindeki yeni filmi. Bu evren, rüyaların gerçekliğimizin dokusuna ne kadar sıkı bir şekilde işlendiğini ya da bazıları için bu gerçekliğin yerini nasıl aldığını gösterme arzusuyla birleşiyor. Bu kez yönetmen, daha büyük bir etki için, kendiliğinden rüyalar ve olayların gerçek dışılığı hakkında düşünmeye sevk eden sinema temasını seçmiş.

Yeni başlayan oyuncu Sveta (Mariya Matsel) Sankt-Peterburg'da yaşıyor ve polis dizilerindeki ikinci sınıf rollerden daha ciddi bir şeye geçmeyi hayal ediyor. Böyle bir fırsat doğuyor – arkadaşı gizemli bir Bollywood projesinde oynamak üzere davet ediliyor. Sveta da katılmak için yalvarıyor ve o da davet alıyor. Ancak sete geldiğinde bir şeylerin yolunda olmadığını anlıyor – kimse senaryoyu bilmiyor, oyuncular sürekli otelde takılıyor ve zaman zaman Sovyet filmlerinden sahneleri gerçekte canlandırdıkları anlaşılmaz bir oyuna katılıyorlar.

Filmin ilk kısmı daha çok formalite icabı, oyunculuğun sıradanlığını (bitmek bilmeyen seçmeler, geçici roller, uygun senaryolar olmadan yapmacık duygular) vurgulamak ve zıtlıklar için zemin hazırlamak amacı taşırken, ikinci kısımda Mihaylov, Mariya Matsel'in doğal cazibesine (bu arada kendisi ve kız kardeşi Darya daha önce Mihaylov'un filmlerinde oynamıştı) güvenerek ama henüz tam olarak şekillenmemiş bir imajla, bu gerçeklikten kopuyor.

Roman Kovalev

Roman Mihaylov'un «Miras»ı – Gençler İçin Bir Masal

«Miras» sadece bir film değil, duyguların ve metaforların dilinde konuşan görsel bir şiir.

Open material

David Lynch'in eserlerindeki bölümleri andıran gerçeküstü film setinde (Mihaylov bu tür karşılaştırmaları reddediyor) Balmont'un şiirlerine şarkılar söyleniyor ve ünlü koreograf Vladimir Varnava yaklaşık 15 dakikada bir dans numarası hazırlıyor; görüntü yönetmeni Aleksey Rodionov'un kendine özgü grenli ve sık sık odak dışı kalan görüntüsü tüm ihtişamıyla kendini gösteriyor.

Buna paralel olarak, bu sinema evreninin vazgeçilmezi ve cehennemi bir figür olan Yevgeni Tkaçuk, yıldız bir DJ rolünde başkahraman için başka bir dünyaya rehberlik ediyor. Rus mafyasını canlandıran oyuncular ise (aralarında rapçi Blednıy ve Mihaylov'un bir diğer maskotu Fyodor Lavrov da var) komik ama hüzünlü bir şekilde rollerinin zorluklarından bahsediyorlar.

Matsel'in karakteriyle birlikte bu tavşan deliğine ne kadar derinlemesine dalarsak, rüyalarla sıradanlık arasındaki sınırlar o kadar bulanıklaşıyor. Yönetmen, Sveta'nın sürekli uyanmaya çalıştığı sahneler, bollywoodFM şarkı sözleri veya projeye adını veren «Eylül'de Tatil» de dahil olmak üzere Sovyet sinemasına yapılan dolaylı göndermeler gibi bölümlerle izleyicinin dikkatini, bilgi birikimini ve görsel kültürünü ustaca manipüle ediyor. Çünkü karakterlerden birinin dediği gibi, «sinema son 40 yılda pek değişmedi».

Otel ve stüdyoların etrafında dolaşan sis imgeleri, 30 yaş üstü yerli izleyiciler için neredeyse tanıdık olan sonsuz desenler ve her görünüşlerinde endişe (ve komiklik) taşıyan renkli yerel halk karakterleri, olaylara ekstra bir tuhaflık ve gizem katıyor.

Roman Mihaylov, hem tüm hikayenin hem de bireysel sahnelerin yorumlanması ve açıklanması için bolca alan bırakmış. Kanonik versiyon sizi tatmin etmiyorsa (eğer finaldeki baş karakterin kasıtlı olarak uzatılmış planını dikkatlice izlerseniz, bir tane var), olaylara kendi açıklamanızı kolayca uydurabilirsiniz. Tıpkı yönetmenin, 25/17 grubunun bir üyesinin 70'ler sineması atmosferinde bir fabrika müdürünü canlandırabildiği bir film yaratması gibi.

Sonuç olarak, «Ekim'de Tatil» filminin yaratıcılarının başardığı en önemli şey ilgi uyandırmak oldu. Tüm nüansları araştırmak, ekrandaki şeytanlığı anlamaya çalışmak, bariz olmayan komik sahnelerde gülmek, müzikal bölümleri büyülenmiş gibi izlemek – tüm bunları yapmak istiyorsunuz ve bu sayede izleme sırasında bir dizi farklı duygu yaşıyorsunuz. Ve sinemadan çıktıktan sonra film sizi çok uzun süre bırakmıyor, tıpkı sonsuza kadar kalmak isteyeceğiniz o renkli rüya gibi, derinliklerine çekiyor.

Fragman: