Her birimiz hayatında en az bir kez uykusuzlukla karşılaşmıştır. Yatarsın, zihninden koyunları sayarsın, ama gözüne uyku girmez. Apple TV +, yeni dizisi «Uykusuzlar» ile bu sinir bozucu durumla başa çıkmak için kendi seçeneklerini sunuyor.

Gece, takvimdeki aydan bağımsız olarak özel bir zamandır. Garip, bazen çok spontane eylemlerin zamanıdır. İtirafların ve ani itirafların zamanıdır. Bir fenerle aydınlatılmış küçük bir oval alana daralan görünür geleceğin büyüsünün zamanıdır. Karanlıkta saklanan gizem ve bilinmezlik zamanıdır. Bir anlamda özgürlük zamanı, ama aynı zamanda korku zamanıdır. Parlak ışıkların ve yalnız arabaların uzak yankılarının zamanıdır. Maskeleri çıkarma zamanıdır, çünkü gözler görünmez. Ve gecenin bu karanlık saatinde yaptığın her şey sadece sana bağlıdır.

«Uykusuzlar» bizi tam da böyle bir karanlık krallığına uyumlu bir şekilde daldıran bir dizi. Ve bunu o kadar doğal yapıyor ki, neredeyse gün ışığında çekilmiş tek bir kare olmadığını fark etmiyoruz bile. Bu, uykusuzluk çeken iki arkadaşın hikayesi. Onun adı Lisa (Antonia Thomas), onunki Danny (Craig Roberts). Her yeni bölüm, sadece uykusuzlukla nasıl başa çıkılacağını (ve sorun fizyolojik değilse, onu yenmenin mümkün olup olmadığını) değil, aynı zamanda insanlar arasındaki gerçek yakınlığın ne olduğunu öğrenme girişimidir.

Bölümler farklı yerlerde, farklı girişlerle başlıyor ve neredeyse birbirleriyle bağlantılı değil. Sanki bizi kaynar su dolu bir kazandan diğerine atıyorlar ve biz de hareket halindeyken yüzmeyi öğreniyoruz. Değişmeyen şey, kahramanların sürekli iletişim halinde olması ve en önemlisi bunu görüntülü arama yoluyla yapmaları. Neden birlikte yürüyüşe çıkamıyorlar? Diziyi izlemeye başlarsanız öğreneceksiniz. Kusura bakmayın, küçük şeylerde bile spoiler vermek istemiyorum.

Uykusuzluğun bir anlamda sadece bir acı değil, aynı zamanda bir nimet olduğu iki yalnız insanın gece hayatını izliyoruz. Çünkü tüm şehir uykuya daldığında, yalnız hissetmeyi bırakıyorlar. «Uykusuzlar» yakınlığın bir kişiye olan adım sayısıyla ölçülmediğinin hikayesidir. Bu duyguda çok daha fazlası var: kimin numarasını ezbere bildiğin, spontane gece aramaları, başkasının randevusu sırasındaki garip sohbetler ve sadece bölgeyi ve çamaşırhanenin adını bilerek sarhoş birini aramaya kimin gideceği ile ilgili.

Dizi büyük oynamaya ve ciddi konulara girmeye çalışmıyor. «Uykusuzlar» başından beri sorumluluk alanlarının bu hayatı yaşamaya çalışan insanların basit günlük rutinleri olduğunu biliyor. Bu nedenle konular küçük, ama bu önemsiz oldukları anlamına gelmiyor. İstemediğin bir kız partisine nasıl katlanılır, eczacı aniden öldüyse ilaç nasıl alınır, erkek arkadaşının ailesiyle kampa nasıl gidilir ve onun ebeveynlerini öldürmeden nasıl dönülür. Bunlar özel olarak uydurulamayacak durumlar. Oluyorlar çünkü hayat kaotik ve tutarsız. Ve tüm bunlar sonuçta bizi insan olarak ve başkalarına nasıl davrandığımızı şekillendiriyor. Bu sıradan anlarda biz kendimiziz.

Ayrıca «Uykusuzlar» çok güzel çekilmiş. Karanlık saatlerde çekim yapmak başlı başına bir iş çünkü ışığı özel bir şekilde ayarlamak ve her karenin kompozisyonunu düşünmek gerekiyor. Ve çoğu zaman sinemada karanlık korkutucu ve itici bir atmosfer yaratmak için kullanılırken, bu dizide bir battaniye gibi çok yumuşak ve sarıp sarmalayıcı. Ve Antonia Thomas ile Craig Roberts arasında hemen hissedilen doğal kimya sayesinde bu battaniye daha da rahat ve hoş hale geliyor.

Apple TV +, bir zamanlar «Ted Lasso» ile başlattığı içten diziler serisine devam ediyor. Ardından farklı ruh hallerine sahip olsa da her ikisi de insanlara ve duygularına adanmış «Terapi» ve «Platonik İlişkiler» geldi. Ve şimdi de (yıldız oyuncu kadrosu olmasa da) «Uykusuzlar». Sanki yayın platformunun yönetiminde birisi kişisel bir kriz yaşıyor ve kendini anlamaya çalışıyor. Ama her durumda, bu tür iyi niyetli şovları izlemek her zaman keyifli ve hoş. Ve bu böyle devam ederse, yakında Apple TV+ ikinci bir unvan alacak: görsel olarak güzel bilim kurgu dizilerinin yanı sıra, bizimle ilgili içten dramedilerin de evi haline gelecek.