Yaz dizi sezonu, yerli gişe canavarı ‘Kütüphaneci’nin finaliyle taçlandı. Mihail Yelizarov’un ödüllü kitabının uyarlaması başarılı oldu mu?

Tarihsel Arka Plan

‘Kütüphaneci’, ‘Rus Booker’ ödülü sahibi Mihail Yelizarov’un aynı adlı romanının uyarlamasıdır.

Konuya göre Aleksey Vyazintsev (Nikita Yefremov), babasının gizemli koşullar altında öldürüldüğünü öğrenir. Aleksey, babasının memleketi Şironino’ya gidip dairesini satmak ister, ancak bunun yerine bir dizi tehlikeli olayın içine çekilir.

Yerel halk, uzun zaman önce unutulmuş Sovyet yazarı Gromov’un kitaplarının büyülü özelliklere sahip olduğuna inanır. Bu kitapların her biri belirli bir etki sağlar: Öfke, Sabır, Güç, Sevinç, Kuvvet veya Hafıza. Gromov’un kitaplarının okuyucularından oluşan gizli dünya, ülke genelinde kitapların peşine düşen ve güçleri uğruna rakiplerini öldürmeye hazır olan Kütüphanelere bölünmüştür.

Vyazintsev, bu Kütüphanelerden birinin parçası olmak, kendi ailesinin sırlarını çözmek ve büyülü kitapların en nadiri olan Anlam Kitabı’nı aramaya koyulmak zorunda kalacaktır.

Oyuncu Kadrosu

‘Kütüphaneci’ dizisinin ana unsurlarından biri oyuncu kadrosudur. Son zamanlarda komedi projelerinde görmeye alıştığımız oyuncuların ciddi performanslarını izlemek keyifli. Margarita Tihonovna Selivanova (Yevgeniya Dmitriyeva) ilk dakikadan itibaren kendine hayran bırakıyor. Sert adamların patlamaya arkalarını dönmedikleri söylenir ya, Margarita bunun yanı sıra hem ateşi yakabilir hem de odun atabilir. Sert bir kütüphaneci, ne denir ki. Bazen onu Sarah Paulson’a, rolünü ise Lara Winters karakterine benzetiyorlar. Ama bizim Selivanova, ilk bölümlerde göründüğü kadar basit değil.

Ayrıca, cüppe giymiş olsa da baş hükümdar ve olumsuz karakter olarak Mihail Truhin’in performansını izlemek de keyifli. Ancak en çok üçüncü bölümdeki Vladimir Seleznev rolü akıllarda kalıyor. Vladimir ekranlarda sık sık boy göstermez, ama bu asılmış adamı unutamayacaksınız.

Buna Andrey Merzlikin, Yelena Morozova, İgor Zolotovitski ve Karen Badalov’u da ekleyin, tüm duygu spektrumlarını yansıtan eksiksiz bir kitap oyuncu kadrosu elde edersiniz. Bu arada, en dikkatli izleyiciler yazar Mihail Yelizarov’u da kadrajda bulabilir.

Zoraki Kütüphaneci mi Yoksa Kader mi?

‘Kütüphaneci’, net fantezi kuralları üzerine inşa edilmiştir. Kendisi için yeni bir dünyaya giren seçilmiş bir kahramanımız var. İlk bölümlerde bu dünyayı keşfederken, izleyici de karakter gibi neler olduğunu, tüm bu insanların kim olduğunu ve neden burada toplandıklarını tam olarak anlamaz.

Bir dizi sınavdan geçip bu dünyanın ‘yaşam’ prensibini kavradıktan sonra kahraman macerasına başlar. Ve elbette finalde en önemli şey gerçekleşir: MacGuffin’in, yani bizim durumumuzda Anlam Kitabı’nın bulunması. Ve tabii ki kahramanımız artık ilk bölümdeki gibi değildir. Hollywood’un zirvesi onu cezbetmez; bir inisiyasyon döngüsünden geçmiştir ve bundan sonra onu gerçek bir kütüphaneci, yani bilginin koruyucusu rolü beklemektedir.

Klasik anlatım biçimi sayesinde izleyici atmosferin, yerel geleneklerin ve yardımcı karakterlerin tadını daha fazla çıkarabiliyor. Şahsen ben, makalenin yazarı, daha çok bir roman uyarlaması değil de bir bilgisayar oyunu oynuyormuşum izlenimine kapıldım. Her bölüm yeni bir seviye, beceri kazanma, karakterlerin açığa çıkması. Kitapları ve özelliklerini keşfederek dünyayı dolaşıyor, beceriler ediniyor, ancak bazen hata yapıp başa sarıyoruz.

Karakterler, her birinin belirli bir ‘alt kültürün’ temsilcisi olması sayesinde açığa çıkıyor. Burada genelev çalışanları, paralı askerler, hırsızlar, yaşlı kütüphaneler veya etnik kökene göre toplanmış olanlarla karşılaşıyorsunuz. Bu size Assassin’s Creed’deki loncaları hatırlatmıyor mu?

Senaristlerin her bölümde, örneğin, tatmin (okuma salonları arasındaki özel bir hesaplaşma yöntemi – ölümüne savaş) sahnesi koymamış olmaları memnuniyet verici. Toplamda sadece üç tatmin sahnesi var, üstelik sadece biri tam teşekküllü. Sahnelerin kendileri kaliteli ve profesyonelce çekilmiş, hatta yer yer görsel ve teknik çözümlerle etkileyici.

‘Kütüphaneci’ adı, izleyicileri kütüphaneciliğin büyük ve karmaşık dünyasına sokmayı gerektirir (inanın bana, eğitimli bir kütüphaneci olarak bu dünyanın ne kadar büyük olduğunu bilirim). Ve biliyor musunuz, dizi özellikle ilk bölümlerde harika bir kütüphaneci imajı yaratmayı başarmış. Evet, klasik sertlik, hesaplı zeka ve giyim ile davranış açısından bazı klişeler vardı. Ancak kütüphanecinin ahlaki yönü mükemmel bir şekilde gösterilmiş – kitaplar ve bilgi her şeyden önce gelir ve gerekirse silaha da sarılabilirsiniz (:

Sonuç olarak ‘Kütüphaneci’, tekrar izlemek isteyeceğiniz çok eğlenceli bir fantezi. İkinci izleyişte ana karakterin gelişimi daha da belirgin hale geliyor. Elbette bazıları şiddet sahnelerinden rahatsız olabilir, ancak Aleksey ile birlikte bu kanlı yoldan geçerek hem kitapların hem de dizinin gerçek anlamını kavrayabilirsiniz.

Fragman: