Rusya gişesinde François Ozon'un ‘Benim Suçum’ adlı suç komedisi vizyona girdi; yönetmen bu filmde vodvile – gösterişli tiyatrallik ve abartılı tutkulara – geri dönüyor. Bu kasıtlı saflığın altında gerçekte neyin yattığını ortaya çıkarıyoruz.

Cinayet, skandal, baş şüpheli bir kadın. Tıpkı ‘8 Kadın’da olduğu gibi, komik, esprili, kasıtlı olarak grotesk bir hikaye olan ‘Benim Suçum’ François Ozon kadınların durumunu inceliyor. Hem 1930'larda (orijinal oyun 1934'te Paris tiyatrosunun yıldızları Georges Berr ve Louis Verneuil tarafından yazıldı), hem 1950'lerde (‘8 Kadın’ın geçtiği dönem), hem bugün, hem de elbette öncesinde ve sonrasında, kadınlar sürekli olarak erkeklere ait bir toplumda rövanş almaya çalışıyorlar. 

Güncel gündem – Hollywood ve Harvey Weinstein'a bir paralellik – film boyunca okunabiliyor: taciz, bürokrasi, meşru müdafaa. Aynı zamanda, cinsiyet eşitsizliği gibi ciddi bir konu, komik durumlarla yan yana gidiyor – örneğin, savcıların kadınları ‘doğaları gereği’ tehlikeli ilan ettiği, savunmanın ise sanki sahnedeymiş gibi atak konuşmalar yaptığı mahkeme farsını ele alalım. Böylece en karanlık sahneler bile mizahla sunuluyor ve toplumsal sorunlar karşısında hem gülebilmek hem de izleyiciyi güldürebilmek başlı başına bir beceri.

Sosyal adalet üzerine düşünceleri bir prosedürel ve mükemmel esprilerle dolu hareketli bir komedi arkasına saklayan Ozon, ‘katil kim’ ana gizemini neredeyse unutuyor. Sadece ilk kareler – sarışın bir kadın, bir bina, bir silah sesi – Hitchcock'a bir gönderme yaparak bir dedektif gerilimini andırıyor; sonrasında olay örgüsü, iptal kültürüne uyarlanmış örnek bir bulvar kaçışının konusunun gelişimi için bir fon görevi görüyor.

Ancak bu hiç rahatsız etmiyor. Aksine, kahramanların komik, mutlaka etkileyici görünümleri, eğlenceli uzun diyaloglarla birleşince, kadın dayanışması fikrini kolayca benimsemeyi sağlıyor. Eksantrik mimiklere, art-deco tarzı canlı dekorlara, etkileyici kostümlere ve saç stillerine senaryodan daha az önem verilmeyen bu filmin yarattığı hafiflik hissi, filme serpiştirilmiş günümüze – kadınların hâlâ kırılgan olduğu o ana – yapılan göndermelerle ustaca dağıtılıyor. 

Çoğu zaman, şakacı bir dille ‘karmaşık şeyleri basitçe’ anlatan bir film yapmak, herhangi bir büyük dramadan çok daha zordur – bunu Ozon bilmez mi? ‘Benim Suçum’ filminin güzelliği, eğlenceli sinema ve komedi noir'ın en iyilerini bünyesinde toplarken, tartışılması gereken önemli konuları da unutmamasıdır. İşte yetenek burada yatıyor.