Gösterimde (ve gayriresmi Rusya'da da) üçüncü "Galaksinin Koruyucuları" var - James Gunn'ın DC sinema evreni üzerindeki çalışmalara tamamen dalmadan önce Marvel hayranlarına veda hediyesi. Sıra dışı ekibin yeni maceralarının, MCU'nun neredeyse tüm dö...

Yeni "Galaksinin Koruyucuları" ekranlara ulaşmak için oldukça uzun zaman aldı (ikinci filmin üzerinden tam altı yıl geçti) ve bunun tek nedeni koronavirüs pandemisi değil, aynı zamanda değişmez yönetmeni ve senaristi James Gunn'ın 2018'de on yıl önceki Twitter şakaları yüzünden beklenmedik bir şekilde işten atılmasıydı. Kısa süreli bir yedek arayışı ve oyuncu kadrosunun Gunn'a muazzam desteğinin ardından (ekip, yönetmeni savunan açık bir mektup yazdı), Disney aklını başına topladı ve onu görevine iade etti.

Ancak bu arada Warner Bros. yapımcıları boş durmadı, bu değerli yeteneği kendi ekiplerine kaptırdılar ve ona "The Suicide Squad" devam filmi ve ondan türeyen "Peacemaker" dizisinin dümenini verdiler, bu da "Koruyucular" üçlemesinin çıkışını birkaç yıl daha geciktirdi. Şimdi James Gunn, DC Studios'un başına getirildi ve Peter Quill'in ekibi hakkındaki yeni film, Gunn ve Marvel Studios'un ortak bestesindeki son akor olarak sunuldu. Yönetmen, açıkça büyük bir notayla ayrılıyor.

Konu ne?

Koruyucular ekibi karargahlarını kurdu ve şimdi Knowhere'de (bkz. "Galaksinin Koruyucuları: Tatil Özel Bölümü") takılıyor, burası eskiden Koleksiyoncu'ya aitti. Burada kendi işleriyle ilgileniyorlar. Örneğin, Kraglin (Sean Gunn), Sovyet telepatik köpek Cosmo (Maria Bakalova) ile birlikte hâlâ Yaka Okunu kullanmayı öğreniyor, Rocket (Bradley Cooper) müzik dinliyor ve geçmişe dair anılara dalıyor, Peter Quill (Chris Pratt) ise Gamora'ya (Zoe Saldana) olan özlemini uzay içkisiyle bastırıyor.

Ekip üyeleri kaptanları için endişeleniyor. En çok endişelenen, Quill'in kız kardeşi Mantis (Pom Klementieff) ve arkadaşlarını Star-Lord'a yardım etmeleri için aktif olarak teşvik ediyor. Ancak Quill, bir sonraki içki âleminden kurtulmaya fırsat bulamadan, altın tenli süper insan Adam Warlock (Will Poulter) şeklinde daha acil bir sorun gökten düşüyor - Egemenlerin baş rahibesi Ayesha'nın (Elizabeth Debicki) oğlu. Knowhere'de yıkıcı bir kavgaya girişen Warlock, Groot, Mantis, Drax (Dave Bautista) ve Nebula'yı (Karen Gillan) yaralamayı başarır ve Rocket'ı komaya sokar.

Sonuç olarak Koruyucular, altın tenliyi geri çekilmeye zorlar. Daha sonra, Adam'ın onlara saldırmasının, Rocket'ın yaratıcısı ve aynı zamanda takıntılı faşist bilim adamı Yüksek Evrimci (Chukwudi Iwuji) tarafından emredildiği ortaya çıkar; o, rakunu kendi mülkü olarak geri istemektedir. Şimdi Star-Lord'un ekibi, arkadaşlarının hayatını kurtarmak için her şeyi yapmalıdır, ancak bunun için onun kasıtlı olarak bahsetmediği korkunç geçmişine dalmak gerekecektir.

Rocket gibi yükseliyorum

Filmin çıkışından önce bile, üçüncü "Galaksinin Koruyucuları"nın roket rakunun, nam-ı diğer yarı ölü porsuğun, nam-ı diğer çöp pandanın, nam-ı diğer tavşanın, nam-ı diğer kirpi Rocket'ın hikayesi olduğu belirtilmişti (Tanrıya şükür burada her şey yerli yerine oturuyor). Geri dönüşlerde gösterilen kahramanın geçmişi, son derece yürek parçalayıcı ve travmatik çıktı.

Rocket, filmde tamamen yeni bir şekilde ortaya çıkıyor. Artık eskisi kadar alaycı, savaşçı ve yenilmez değil. Bize, bu keskin dişlerin ve sert tüylerin ardında, ailesine çok ihtiyaç duyan nazik ve duygusal bir rakun olduğu gösteriliyor. Yondu (Michael Rooker) onu daha ikinci bölümde çözmüştü ve şimdi izleyiciler de gerçek Rocket'ı görebilir ve bahse girerim ki, kayıtsız kalmayan herkesin kalbini kolayca kazanacaktır.

Ekibin diğer üyeleri de yönetmen tarafından unutulmadı. Her Koruyucu'nun (ilk filmden "fabrika ayarlarına" sahip Gamora dahil) hikayesine yeterli ekran süresi ayrılmış. Görünüşe göre artık o kadar çok kahraman var ki, bazıları kolayca yersiz veya terk edilmiş görünebilir, ancak bu Gunn ve onun mürettebatı. Onlarla tam 11 yıl geçirdi (Marvel'ın tüm süper kahraman hikayelerini "Final"de Thanos'u yenmek için birleştirmesi de tam o kadar sürdü. Ah, günlerdi...) ve karakterler onun için bir tür aile haline geldi, bu yüzden her birinin hikayesine büyük bir sevgiyle, dikkatle ve özenle yaklaşıyor, onları yönetmenin planladığı finale doğru yönlendiriyor.

Genel olarak, James Gunn burada kendini aştı: duygusal salıncaklar sayesinde izleyiciyi dramatik bileşenden komediye, Quill'in çalarındaki parçaları değiştirmesinden daha hızlı geçiriyor. Hop, hayvanlara kötü muameleyle ilgili gerçek bir vücut korkusu izliyor ve ağlıyorsunuz. Hop, Drax kendi tarzında elini uzatıyor ve insansı hayvanı motosiklet koltuğundan düşürüyor, gözlerinizde henüz kurumamış gözyaşlarıyla gülmenize neden oluyor. Hop, epik bir aksiyon silahlı çatışması başlıyor. Neredeyse tüm film bu tarzda inşa edilmiş. Farklı duygular, filmin tamamı boyunca izleyicileri dolduruyor ve bir an bile sıkılmalarına izin vermiyor.

Ancak muhtemelen James Gunn'ın en büyük başarısı, "Galaksinin Koruyucuları"nın kendine sadık kalmasıdır. Bu hâlâ görkemli dekorlarda geçen lanet olası iyi ve yerel bir hikaye. Elbette kahramanlar, MCU'nun ayrılmaz bir parçası ve büyük crossover'larda yer alarak kısa bir süreliğine Yenilmezler oldular. Daha sonra "Love and Thunder"da Thor ile biraz seyahat ettiler, ancak sonunda yine "kendilerine" döndüler ve özünde bağımsız bir ekip olarak kaldılar. Maceralarını, sinema evreninin geri kalanından bağımsız olarak rahatça izleyebilir ve neredeyse hiçbir şey kaybetmezsiniz.

Ve bu aşamada Gunn, "Koruyucular" senaryosuna herhangi bir çoklu evren veya başka süper kahraman eklemedi, ayrıca ekibi tüm sinema evreninin görkemli olay örgüsüne dahil etmedi. Sadece, modern "Disney" için tamamen karakteristik olmayan, büyük bütçeli yerel bir yönetmen projesi yaptı.

Yönetmen hâlâ küstahça eğleniyor, şakalaşıyor ve sevdiği şarkıları çalarak filmi bir video klibe dönüştürüyor. James Gunn hâlâ, on yıl boyunca kendine bir nebze olsun ihanet etmeden taşıdığı kendine özgü tarzıyla bir inek holiganı olarak kalıyor. Bu yüzden hayranlara, mantıklı dokunaklı bir final ve 2014'teki solo filmden önce çok az kişinin bildiği parlak karakterlerle harika bir hikaye armağan edebildi. Sonuç olarak, "Galaksinin Koruyucuları", tüm MCU'daki en sağlam ve muhtemelen en iyi üçleme.

Bir fikir vardı. Sıra dışı insanlardan oluşan bir ekip kurmak...

"Galaksinin Koruyucuları 3", eski güzel Marvel'ın ruhunu hissettiren bir film. Dördüncü aşama başlamadan önceki haliyle. Filmin verdiği duygular, her çizgi roman uyarlamasını büyük ekranda ilginç bir hikaye görmek için sabırsızlıkla beklediğiniz, gündemi veya birilerinin duygularını incitmeyi düşünmediğiniz o zamana yakın.

MCU'da "Avengers: Endgame"den bu yana böyle bir film yoktu ve ne yazık ki bu yine bir "veda". Karakterlerin kaderi ne olursa olsun, Drax ve Gamora'yı muhtemelen bir daha görmeyeceğiz, çünkü oyuncular daha prömiyerden önce bu rollerin kendileri için kapandığını söylediler. Elbette, neredeyse tüm kadro "asla asla deme" tarzında belirsiz yanıtlar verdi, ancak şimdilik ekibin geleceği çok belirsiz.

Gunn bugüne kadar anlatmak istediği hikayeyi anlattı ve karakterlerin evrimini gösterdi. Kat edilen yol, tüm maceraları boyunca Koruyucuların yaşadığı tüm olayları kaçıran "fabrika ayarlarına" sahip Gamora tarafından mükemmel bir şekilde örneklendiriliyor. Ekibin neden Rocket için hayatlarını riske atmaya hazır olduğunu ve tüm mürettebat üyelerinin neden birbirlerine bu kadar sıkı sıkıya bağlı olduğunu anlayamıyor. Ayrıca Star-Lord'un "sıfır" sevgilisi, depresif bir dönemden geçen ancak acısını ekibin ruhu maskesinin arkasında saklamaya çalışan Quill'in hikayesi için önemli. Nebula'dan da bahsetmemek olmaz; o, antagonistten Koruyucular ailesinin tam üyesine dönüştü.

Filmin elbette eksiklikleri de var, ancak bunlar hoş izlenimi hiç bozmuyor. Tüm süper kahraman filmleri gibi, "Galaksinin Koruyucuları" da kalıplaşmış senaryo hamlelerinden ve kısmen tartışmalı kararlardan muaf değil. Bunun yanı sıra, Gunn, şarkıları neredeyse tamamen çalarak aşırıya kaçıyor. Müzik eşliği kuşkusuz muhteşem, ancak bazı yerlerde bu, Marvel'ın "Tik Tok"undaki, akılda kalıcı bir anın altına uygun bir beste koyup diyalogları çıkarmadığınız kesilmiş bir video gibi görünüyor. Hemen ihtiyacınız olan parçayı alıp platforma yükleyin. Yönetmen bu görevi basitleştirdi.

Will Poulter'ın karakteri (bu arada, "We're the Millers" filmindeki Kenny rolünü süper güçlerle yeniden canlandırıyor) kasıtlı olarak zayıflatılmış, ancak bu senaryoya mantıklı bir şekilde dahil edilmiş. Sanki o, muazzam bir güce sahip ama hayattan hiçbir şey anlamayan bir çocuk. Çünkü Adam Warlock, Koruyucularla zirve formunda karşı karşıya gelseydi, izleyiciler Scarlet Witch ile Illuminati arasındaki savaşın bir başka sahnesini görürdü. Yine de böyle bir sahne olmasa bile, film oldukça sert ve acımasız çıktı, ki bu da Marvel için alışılmadık bir durum.

Antagonist söz konusu olduğunda, James Gunn, Yüksek Evrimci'nin potansiyelini tam olarak kullanmadı. Kişisel bir geçmişi, bir ütopya yaratma takıntılı faşist formuna nasıl geldiğine dair bir açıklama eksikti. Rocket'a yönelik motivasyonu iyi yazılmış, ancak küresel olarak çok gizemli bir kişilik olarak kalıyor. Ancak tam olarak açıklanmamış olsa bile, Evrimci, Çoklu Evren Destanı'nın ana düşmanı olacak Fatih Kang'dan daha büyük bir tehlike hissettiriyor. Ayrıca, Tanrı Kasabı Gorr gibi başka bir harcanmış kötü adam olduğu da söylenemez.

Sonuç ne?

Üçüncü "Galaksinin Koruyucuları", ailenin önemi (ve büyük bir ailede Vin Diesel olmadan olur mu, değil mi?), kişinin amacını bulması, evcilleştirdiğimiz hayvanlara karşı sorumluluk ve en önemlisi, kişinin kendini olduğu gibi kabul etmesi hakkında bir film. Ve tüm bunlar, birinci sınıf aksiyon, neşeli şarkılar ve iyi mizahla tatlandırılmış. Üçleme, ekibin alışılmış kadrosunun hikayesine bir nokta koyuyor, ancak aynı zamanda kapıyı aralık bırakıyor (bir şey olursa diye). Acı tadındaki mutlu son, tüm hayranları gözyaşlarına boğmalı ve son darbe, yönetmenin her izleyiciyi bu Koruyucuların ayrılmaz bir parçası yapma hamlesi. Teşekkürler James Gunn ve yeni aşamada bol şans. Ve eğer geri dönmek istersen - bekliyor olacağız.

Press F to pay respect.