St. Petersburg, görsel sanatlarla nefes alan bir şehirdir. Ve içinde, hayatı hareketli görüntülerin prizmasından inceleyen ustaların çalıştığı kendine özgü film stüdyolarının olmaması şaşırtıcı olurdu. Bu stüdyolardan biri de «Lendok». Kurumun tarihi...

Her yıl yaz sezonunun açılmasıyla birlikte Kryukov Kanalı Rıhtımı boyunca gezi motorları sefer yapmaya başlar. Uygun bir anda yolculardan gri binaya — Polovtsov Konağı'na — bakmaları istenir; burası şu anda Açık Film Stüdyosu «Lendok»'un bulunduğu yerdir. Film stüdyosunun Mariinsky Tiyatrosu sahnelerinin tam yanı başında yer alması semboliktir — sanki bir erkek ve bir kız kardeş gibi.

«Lendok» 1946'dan beri bu adreste varlığını sürdürüyor. Bina 1887-1891 yıllarında mimar M.E. Mesmacher'in projesiyle inşa edilmiş ve stüdyodan önce farklı kiracılara ev sahipliği yapmıştır: yüksek soylular için seçkin bir kulüp, subay toplantıları ve genç aristokratların buluşmaları. Bir zamanlar Beyaz Salon'da (şimdi gösterimler yapılıyor) at eğitimleri ve üst düzey misafirler için resepsiyonlar bile düzenlenirdi.

Konağın zengin ve dolu dolu tarihini, daha içeri adım atar atmaz ve küçük merdivenleri — kraliyet merdiveni değil ama yine de — çıkarken hissedersiniz. Yüksek tavanlar, alçı süslemeler, mermer duvarlar, kemerli geçitler, eski film kameraları, fotoğraflar, ayrıca modern bir restoran ve farklı dönemlerden film afişleriyle yan yanadır. Eskiliğin atmosferinin modernlikle buluştuğu, girişte sanatın sizi tanışmaya davet ettiği bir yer. Ve bizim durumumuzda «Lendok» tarihinin sayfalarında bir yolculuğa bize stüdyonun halkla ilişkiler uzmanı Marine Vardanyan rehberlik etti.

Her Şey Nasıl Başladı

Açık film stüdyosu «Lendok»'a (Leningrad Belgesel Film Stüdyosu) girdiğinizde, kendinizi sinemayla dolu bir yerde hissedersiniz. En eski ve en büyük belgesel film stüdyolarından birinin duvarları arasında gerçeklik bağını kaybeder ve yönetmenlerin hayal gücünün yarattığı başka bir dünyaya dalarsınız.

Gayriresmi olarak «Lendok» 1918'de kuruldu ve o zamanlar Petrograd Film Komitesi'nin bir parçasıydı. Daha sonra «Sevzapkino» film fabrikasının haber filmi bölümüne dönüştü. Film stüdyosunun kuruluş tarihi olarak 1932 kabul edilir — haber filmi bölümünden Leningrad Haber Filmi Stüdyosu haline geldiği zaman.

Çalışanları, Vatanseverlik Savaşı yıllarında da çalışmaya ve olayları çekmeye devam etti: Leningrad ve Volkhov cephelerinin askeri birliklerinde, Baltık Filosu'nun savaş gemilerinde ve partizan müfrezelerinde. Savaş zamanında stüdyoda Anatoli Pogoreli ve Yevgeni Şapiro gibi yönetmenler çalıştı.

Film stüdyosunun çabaları sayesinde kuşatma hakkındaki ilk uzun metrajlı film «Leningrad Mücadelede» (yön. Roman Karmen, Nikolay Komarevtsev, Valeri Solovtsov ve Yefim Uçitel, 1942) yaratıldı. «Lenkinohronika», savaş yıllarında çalışan tek cephe film stüdyosuydu ve düzenli olarak «Leningrad Film Dergisi»ni yayınlayarak büyük şehir olaylarını, fabrikaların, imalathanelerin hayatını, genel olarak kültürü ve sıradan sakinlerin yaşamını anlatıyordu. Stüdyoda ayrıca kısa filmler ve talimat filmleri de yapıldı, örneğin, yangın söndürme karışımlarının nasıl söndürüleceği veya bir bahçenin nasıl ekileceği hakkında.

Toplamda, stüdyonun çabalarıyla 50 binden fazla haber filmi birimi çekildi. Ve bu arada, film yapımında yardım için «Lenkinohronika» çalışanlarına sıradan sakinler de başvurabiliyordu — film çekimiyle ilgilenen ve onu daha iyi tanımak isteyenler. Örneğin, dağcılıkla ilgilenen Leningrad Üniversitesi öğretim üyesi O. Raspopov'un amatör filmi «Sarez Gölü'ne» böyle yaratıldı. Ne yazık ki, bu belgesel görüntüler artık «Lendok»'un kişisel film arşivinde yok.

Film şeridimizin tamamı stüdyoda, film müzesinde ve ses arşivinde özenle saklanıyordu. Ama sonra yasaya göre stüdyonun 2012 yılına kadar çekilen tüm filmleri Gosfilmofond'a devredilecekti. 2012'den sonra çıkanlar, o yıldan önce çekilen filmler kadar tarihi anıtlar değil. Biz şimdi daha modern filmleri saklıyoruz, — diye açıkladı Marine.

1968 yılında, halihazırda Polovtsov Konağı'nda bulunan «Lenkinohronika», Leningrad Belgesel Film Stüdyosu (LDFS) olarak yeniden adlandırıldı. LDFS belgeselcileri, kurucuların fikirlerini takip etmeye devam ettiler ve her zaman gerçekliği, hoş olmayan anları ve zorluklarıyla yansıtmaya çalıştılar; bu, bazen Sovyet yönetiminin hoşuna gitmiyordu.

Bu nedenle, o zamanların bazı filmleri, gösterime girmelerinden yalnızca birkaç yıl sonra halka gösterildi. Örneğin, Aleksandr Sokurov'un «Ve Başka Hiçbir Şey» («Müttefikler») ve Nikolay Obuhoviç'in «Bizim Annemiz — Bir Kahraman» adlı filmleri. Burada çalışılan yıllar boyunca birçok kült film yayınlandı; bunlar arasında: «Leningrad Mücadelede», «Mannerheim Hattı», «İyi Niyetli İnsanlar», «Neva'daki Şehir», «Leningrad'ın Başarısı», «Yüze Bakın».

Film stüdyosu çalışanları sadece Sovyetler Birliği'nde değil, yurt dışında da çalıştı. Örneğin, yönetmenler İrina Kalinina ve Mihail Litvyakov, ABD, Fransa, FRG ve Birleşik Krallık'taki üniversite kampüslerinde «Bu Huzursuz Öğrencilik» filmini çektiler. Ayrıca LDFS'li sinemacılar sadece savaşın sonuçları, ülkedeki ve dünyadaki sosyal durum hakkında değil, aynı zamanda bağışçılığın yaygınlaştırılması gibi daha spesifik konularda da — «Hayata Dönüş» (yön. Doloris Hmelnitskaya, 1980) — çekim yaptılar; bu film Varna'daki Kızılhaç filmleri festivalinde gümüş madalya ile ödüllendirildi.

SSCB'nin dağılmasından sonra Rusya'daki film endüstrisi bir krize girdi ve zor zamanlar geçirdi. Stüdyo tarafından üretilen film sayısı azaldı: örneğin, 1993 ve 1994'te sadece 9'ar film çıktı.

90'lı yıllarda LDFS çok üzücüydü — film neredeyse hiç çekilmiyordu, belgesel siparişi yoktu. Ve stüdyo çalışanlarının bu dönemdeki asıl başarısı, o zamana kadar çekilmiş kilometrelerce filmi korumayı başarmış olmalarıdır. Tarihi kaydeden belgesel görüntüler.

Bu, korunmuş ve burada, Kryukov Kanalı'nda saklanacak gerçek bir hazinedir, — o zamanlar hakkında tarihçi Lev Lurie yazmıştı.

Zorlu 90'lı yıllarda stüdyodaki çalışma yine de devam etti, her ne kadar tamamen belgesel olmasa da. Örneğin, «Lendok»'ta 1998 yılında «Leningrad» grubunun ilk albümü «Mermi» kaydedildi. 

2000'li yılların başlamasıyla birlikte film stüdyosundaki durum iyileşmeye başladı, kanatları altından giderek daha fazla film çıkmaya başladı. 2013'ten itibaren ise film stüdyosu, başarıyla gelişmeye devam eden çok işlevli bir sanat alanına dönüşmeye başladı.

Sinema Sevgisine Açık

«Lendok»'un 1946'dan beri Polovtsov Konağı'nda bulunduğu yıllar boyunca stüdyo birçok değişiklik geçirdi. Film stüdyosuna ev sahipliği yapan bina da içeride değişime uğradı. Örneğin, birinci katta bir restoran ve girişte, her an daha önce kullanılmış ekipmanı görebileceğiniz bir tür açık müze bulunuyor.

Elbette, her şey daha önce böyle görünmüyordu [iç mekan hakkında — ed. notu]. Stüdyo, zamana bağlı olarak görünümünü değiştiriyor. Şu anda film stüdyosunun tam adı Açık Film Stüdyosu «Lendok», bu isim 2012'den beri var. Bundan önce stüdyo farklı isimlerle anılıyordu, «Lenkinohronika», «Leningrad Belgesel Film Stüdyosu» vb.

Tüm duvarlar ve cepheler orijinal haliyle görünüyor. Polovtsov Konağı, film stüdyosundan önce birçok şeye ev sahipliği yapmış eski bir bina ve mirası korunmuş durumda. Biz de kendi adımıza, öncelikle tarihe sevgi ve saygı gösteriyoruz. Tüm tarihi anıtları koruduk, — diye anlattı Marine.

Stüdyonun mevcut film arşivinde sadece 2012'den itibaren filmler bulunmasına rağmen, «Lendok» geçmiş yılların başka bir mirasını — ekipmanı — özenle koruyor. Bazı kameralara, restoranın bulunduğu stüdyonun girişinde eşikten itibaren rastlayabilirsiniz.

Ayrıca «Lendok»'un ayrı bir küçük müzesi var; burada eski filmleri, ekipmanları ve stüdyoda çekilen filmlere verilen sayısız ödülü görebilirsiniz.

Sergilenenleri incelemek, hikayelerini öğrenmek ve belki de bazılarına (izin verilirse) dokunmak için bir tura kaydolmanız gerekiyor. Tura tüm isteyenler katılabilir.

Analog ekipmanlara sadece bakmakla kalmayıp, aynı zamanda onlarla çalışmak da mümkün. Gerektiğinde film stüdyosu, modern dijital benzerlerinden uzak ekipmanları çekimler için tahsis edebilir. «Lendok» ile işbirliği yapan yönetmenlerin çalışma için geniş bir ekipman seçeneği var.

Bu tamamen belirli bir projenin görevlerine ve o yönetmenin çalışmasına bağlı. Sürekli yönetmenlerimiz yok, ancak sık sık bizimle çeken yönetmenler var. Şu veya bu proje için çektiğimiz yapımcılar var. Her şey, belirli bir kişinin, kameramanın, tüm ekibin faaliyetlerine, çalışma şekillerine bağlı. İstenirse yönetmen analog ekipman isteyebilir. 

Sinema, her şeyden önce onu yaratan ve ona ruhunu katan insanlardır. «Lendok»'un insan birikimi paha biçilmezdir. Ünlü stüdyonun duvarları arasında Yefim Uçitel, Pavel Kogan, Mihail Averbah, Mihail Litvyakov, Nikolay Obuhoviç, Aleksandr Sokurov gibi yönetmenler çalıştı.

Ama «Lendok», 20. yüzyılın başında başlatanların işini devam ettirmeye, yerin tarihini korumaya, bakmaya ve geliştirmeye yardımcı olan her insandır. Peki Lendok'un ekibini hangi insanlar oluşturuyor?

Çok renkli bir ekibimiz var: yaş ve tercihler açısından. Her şeyden önce, elbette, sinema sevgisi gerekli. Bu kavram esnektir, herkesin farklı zevkleri olabilir, ancak sinemayı seven insanlar, bana öyle geliyor ki, genel olarak işe yaklaşımlarıyla farklılık gösterir. Bu, doğrudan film yapımı ve üretimiyle ilgili olmayan yaratıcı olmayan bir uzmanlık olsa bile. Ama yine de bunlar yaratıcı insanlar.

Lendok'ta bu tür insanların işe yaklaşımı, bir kişinin film stüdyosunun faaliyetlerini iyileştirmeye yardım etme arzusu bizi ilgilendiriyor. Yani film stüdyosunda çalışanların en önemli özelliği sinemaya duydukları sevgidir.

«Lendok» çalışanları sinema sevgilerini çevrelerindekilerle de paylaşmak istiyor. Ve bu arzu, film stüdyosunun mevcut adında okunuyor.

Açık Film Stüdyosu «Lendok» olarak adlandırılmaya başladığımızdan beri bize sık sık neden böyle bir isim — açık film stüdyosu — olduğu soruluyor. Bu soruya her zaman, yeni tekliflere, insanlara, fikirlere, ortak film yapımına açık olduğumuzu söyleyerek cevap veriyorum.

Tamamen yabancı insanların çalışmalarını, fikirlerini paylaşabilecekleri, birlikte yeni bir şey yaratabilecekleri, sinemayı tartışabilecekleri ve keyifli vakit geçirebilecekleri bir platform oluşturmak istiyoruz. Neden açık bir alan yapmıyoruz? Benim başka bir sorum var — neden olmasın? — diye paylaştı Marine.

«Lendok», insanların rahatlayabileceği ve aynı zamanda yeni bir şeyler öğrenebileceği özel yerler, sanat alanları oluşturma yönündeki modern kültürel akımı destekliyor. Ve doğal olarak stüdyo, kendi kökü olan sinematografiyi «misyonu» olarak seçti. Sinemaya sevgi merkezi oluşturmak istiyoruz, diye belirtti Marine.

«Lendok»'un sinema sevgisini ve bilgisini paylaşma arzusu o kadar güçlüydü ki film stüdyosu ayrıca sinema meslekleri için eksiksiz bir eğitim de açtı. Burada, stüdyo duvarları içinde çalışan alanında uzman kişiler, Kuzey başkentindeki yetenekli insanları film yapımının inceliklerine ilgilendirmek ve belki de onları o kadar etkilemek için deneyimlerini paylaşıyorlar ki, «Lendok»'un ve sadece onun değil, geleceğin uzmanları olabilirler. Film okulunun asıl amacı da buydu — sevgi ve bilgiyi başkalarıyla paylaşmak, diye vurguladı Marine.

Ve görünüşe göre film stüdyosu belirlenen hedefle başarılı bir şekilde başa çıkıyor, çünkü film okullarının eski öğrencileri genellikle sinemanın sadece bir hobi değil, hayatın önemli bir parçası haline geldiği gerçek oyuncular/yönetmenler/senaryo yazarları oluyor.

Örneğin, «Lendok» mezunlarından Aleksandr Grinev şu anda kendi filmi «Adımı Hatırla» üzerinde çalışıyor. Ve bu birçok kez oluyor, diye belirtti Marine. İnsanlar film okuluna farklı amaçlar ve isteklerle geliyorlar, ancak bazıları daha sonra kendini tamamen film işine ve prodüksiyona kaptırıyor.

Ruhla Yaratmak ve Göstermek

Şimdi film stüdyosu, sinefillerin çekim ve yakınlaşma yeri olan bir sanat alanına dönüştü, ancak daha önce gerçek hayatı yansıtan belgesel filmlerin çekildiği sadece bir stüdyoydu. Dünya sinemasının 100 yılı aşkın süredir yaratılan en iyi belgesel filmleri listesinde «Lendok»'un 4 filmi yer aldı: Pavel Kogan'dan «Yüze Bakın», «Maria Voynova'nın Yazı» («Maria») ve Aleksandr Sokurov'dan «Sovyet Ağıdı» ve Nikolay Obuhoviç'ten «Bizim Annemiz — Bir Kahraman».

Peki şimdi, «Lendok»'un tamamen farklı bir gelişim döneminde projelerin seçimi nasıl gerçekleşiyor? Orada uzun metrajlı filmler çekilebilir mi? 

Belgesel türünün bizde öncelikli olduğunu söyleyemem. Leningrad Belgesel Film Stüdyosu adını taşıdığımız için tarihimizde en çok belgesel film var. Ama sadece bununla sınırlı değiliz.

Proje seçimi hakkında konuşursak, hem belgesel hem de uzun metrajlı film için ayrı kategorilerimiz var. Bu nedenle hiçbir yön ihmal edilmiyor. Sürekli yeni bir şeyler arıyoruz. Geçen yıl, örneğin, BDT ülkelerini seçime çekmeyi başardık.

Örneğin, bu yıl «Umalta'nın Altını» uzun metrajlı filminin çekimlerine başlayacağız. Bu, bence tüm ülkenin ve belki de komşu ülkelerin büyük ilgisini çekecek çok ilginç bir proje. 17 Mart'ta çekimlere başladık.

Marine, «Lendok»'ta projeleri seçerken öncelikle fikirden yola çıktıklarını belirtti. Ayrıca stüdyo özellikle şu anda çok yaygın olmayan bir film yapım alanıyla — ortak yapımla — ilgileniyor. Ve «Lendok» gelecekte bunu popülerleştirmeyi amaçlıyor.

Elbette, bizim, özellikle de Petersburglu yönetmenlerin Rus tarihi hakkındaki filmleri ve genel olarak Rusya yapımı — bunlar «Lendok»'ta her zaman var olacak. Sadece şimdi bu yeni ortak yapım yönünü oluşturmaya ve ortaklaşa yapılan filmlerin üretimine daha fazla dahil etmeye çalışıyoruz. Ancak bu, diğer alanlardan birinin zarar göreceği anlamına gelmiyor.

Birkaç ülkenin katılımıyla film yapımı anlamına gelen ortak yapım, film stüdyosunun öncelikli görevlerinden biridir. «Lendok» bu nişi almak, hem film sanatında hem de film yapımında ona daha fazla önem vermek, yönetmenleri ve genel olarak sinema emekçilerini birkaç ülkeyle ortak filmler yapmaya çekmek istiyor. Bu, kitleleri genişletmeye ve yeni pazarlara girmeye olanak tanıyacak. Ve genel olarak, büyük ekranda farklı ülkelerin kültürlerinin birleşmesi oldukça ilginç görünüyor, diye düşünüyor Marine.

Film stüdyosunun ortak yapımda halihazırda biraz deneyimi var. Özbekistan ile işbirliği sayesinde «Lendok» ortaklaşa çekilen «Tadı Güneş» filmini çıkardı. Ve bu, yakın temas kurulan tek ülke değil.

Özbekistan ile sıkı bir işbirliğimiz var. Ayrıca Tacikistan, festivallerimize, konferanslarımıza aktif olarak katılan Beyaz Rusya ile de aktif olarak işbirliği yapıyoruz. Daha çok, elbette, BDT ülkeleriyle işbirliği yapmayı başarıyoruz.

Ancak her şey daha önce Sovyetler Birliği'nde bulunan ülkelerle bitmiyor. Bu yıl «Lendok», uluslararası Rusya ve yakın çevre ülkeleri film festivali LEFF'in (Lendoc Film Festivali) coğrafyasını genişletmeyi, yakın ve uzak çevre ülkelerini işbirliğine çekmeyi planlıyor. Tüm bunlar festivali daha umut verici ve çekici kılacak. Stüdyo, Rusya pazarına girme ve işbirliğine başlama arzusu olan ülkelere her zaman açıktır.

Film stüdyosu aynı zamanda, sadece yapımında yer aldığı projelerin değil, aynı zamanda üçüncü taraf projelerin de gösterimi için bir platformdur. «Lendok» gösterim için filmleri hangi parametrelere göre seçiyor?

Her şeyden önce, «Lendok» sinemasının diğerlerinden temel farkının, burada tek seferlik gösterimlerin yapılması olduğunu söylemek gerekir. Herhangi bir film izleyicilere yalnızca bir kez gösterilir ve tekrarlanmaz. Film stüdyosu ağırlıklı olarak gösterimlerini akşam saatlerinde yapıyor, böylece mümkün olduğunca çok insan katılabilsin. Seçimin kendisine gelince, burada vurgu, izleyicinin ilgisini çekecek ve onu yakalayacak yönetmen sinemasına yapılıyor.

Öznel görüşüme göre, bir kişi bunu ilginç bir şekilde yapmayı biliyorsa, herhangi bir film hakkında tartışılabilir. Ve genel olarak film kaliteli bir şekilde çekilmişse.

Film seçimi hakkında konuşursak, biz [Lendok] esas olarak yönetmen sineması göstermeye çalışıyoruz, ancak istisnalarımız da oluyor. Burada önemli olan, tartışılmak istenen filmlerin olması. Daha sık tartışmalı gösterimler yapmak ve izleyicide bir iz, onun hakkında konuşma isteği bırakan filmler aramak istiyoruz.

Ve film mutlaka Rusya'dan olmalı diye bir şeyimiz yok. Afişimizden de görüldüğü gibi farklı ülkelerden filmler gösteriyoruz, uluslararası film pazarını kapsıyor, yönetmen yeniliklerini gösteriyoruz. Bazen yönetmenlerin retrospektiflerini yapıyor, belirli bir ülkenin sinemasını göstererek kültür günleri düzenliyor ve ayrıca eğlence etkinlikleri düzenliyoruz, — diye açıkladı Marine.

Yarın Bize Ne Getirecek?

1932'den beri «Lendok» hem yükselişler hem de düşüşler yaşadı. Ancak her şeye rağmen film stüdyosunun duvarları arasında her zaman çalışma tüm hızıyla devam etti. Şimdi, tüm isteklere açık bir sanat alanına dönüşen «Lendok»'un planları ve hedefleri eskisinden çok daha büyük ve iddialı hale geldi. 

Her seferinde yeni bir şey bulmaya çalışıyoruz. İzleyicileri yeni bir şekilde çekmeye çalışıyoruz, çünkü rakipler artıyor, izleyicilerin ihtiyaçları değişiyor ve biz de zamana ayak uydurmaya çalışıyoruz, — diye dikkat çekti Marine.

Film stüdyosu özellikle son 10 yılda büyük bir büyüme yaşadı. Marine bu değişiklikler hakkında daha ayrıntılı bilgi verdi: film okulu, çekimler ve gösterimler hakkında:

2012'den bu yana, profesyonel öğretmenlerle St. Petersburg'un en iyi film okullarından biri faaliyet gösteriyor. Film okulumuzun özelliği, kursların %80'inin uygulamadan oluşmasıdır. Daha az teori, daha fazla pratik. Film okulumuz, özellikle sinema meslekleri eğitimine hem çocukları hem de yetişkinleri dahil etmesiyle bilinir. Sinema kamplarımız, eğitim amaçlı ustalık sınıflarımız var. Hem yetişkinler hem de çocuklar katılabilir.

Üretim hakkında konuşursak, projeler değişiyor. [Şimdi] çekim fırsatları eskisi kadar fazla değil. Neden daha az oldukları, özellikle son üç yılda [pandemi — ed. notu] anlaşılabilir.

Marine'in sözlerine göre, «Lendok»'un stüdyonun her zaman çekmeye hazır olduğu sabit bir teması yok. Örneğin, bu yıl Leningrad kuşatması hakkında iki proje çekiliyor — «Kuşatma Sahnesi» ve kuşatma doktorları hakkında. «Lendok»'un belki de ortak bir teması yok, ancak favori bir karakteri var — St. Petersburg. Onun tarihine özel önem veriliyor. Örneğin, daha önce stüdyo Leningrad «Dinamo» kulübü hakkında bir film çıkarmıştı. Biz yine de bir belgesel stüdyosu adını taşıyoruz ve şehrin bu tür önemli kilometre taşlarını kapsamaya çalışıyoruz, diye vurguladı Marine.

Film gösterimleri hakkında konuşursak, şimdi özel gösterimlere önem vermeye çalışıyoruz. Onlara konuşmacılar çekiyoruz, bir kişinin sadece bir film izlemeye geldiği sıradan film seanslarından uzaklaşıyoruz. İzleyiciyi bir tür ustalık sınıfı, davetli kişilerle ilgilendirmeye çalışıyoruz, böylece kişi kalıp şu veya bu filmde ele alınan konu hakkında daha fazla konuşmak istesin.

2023'te stüdyo ilginç projelerin (henüz hepsi açıklanmadı) çekimlerini planlıyor ve ayrıca özel gösterim formatını geliştirmeye ve LEFF festivalinin sınırlarını genişletmeye devam edecek. Prodüksiyondaki ana hedeflerden biri, çekimleri 17 Mart'ta başlayan ve St. Petersburg ile Habarovsk'ta gerçekleşecek olan daha önce bahsedilen uzun metrajlı proje «Umalta'nın Altını».

Festivale gelince, 25-29 Ağustos 2023 tarihlerinde yapılması planlanıyor. «Lendok», etkinlik kapsamında BDT ülkeleri film stüdyoları yöneticilerinin ortak yapımı tartışmak üzere uluslararası bir konferans düzenlemeyi amaçlıyor. Ayrıca, stüdyonun ilginç fikirler ve projeler bulmayı umduğu geleneksel bir seçme de yapılacak.

Festivalin, belki de şehrin ve bir bütün olarak ülkenin kartviziti olmasını istiyoruz. Ortak yapım, film endüstrisinde iyi bir niş ve biz ona daha fazla dikkat çekmek istiyoruz, — görüşünü paylaştı Marine.

«Lendok» film stüdyosu, sinefillerin çekim yeri statüsünü sağlamlaştırmak için farklı yönlerde çalışmaya devam etmeyi amaçlıyor. Ancak aynı zamanda sinema dünyasına yaklaşmak isteyen herkese açık olmayı da hedefliyor. Sadece yaratmak değil, aynı zamanda aydınlatmak, geleceğin film endüstrisinin trendlerini şekillendirecek yeni nesil sinemacılar yetiştirmek. Ve elbette stüdyo, filmleriyle mümkün olduğunca sık keyif vermek için çekim yapmaya devam edecek.