Kinopoisk'te, korku-punk grubu 'Kral ve Soytarı' hakkındaki dizinin ilk iki bölümünün prömiyeri yapıldı. Bu dizinin neden sadece bu baharın parlak bir prömiyeri değil, aynı zamanda genel olarak benzersiz bir proje olduğu - incelememizde.

Dizideki olaylar 1999'da, 'Kral ve Soytarı'nın ilk kez 'Yubileyniy' Spor Sarayı sahnesinde yer alıp bir zirveyi daha fethederek hayranlarıyla bağlarını daha da sağlamlaştırdığı sırada başlıyor. Konserden sonra sarhoş 'Gorshok' yani Mihail Gorşenev (Konstantin Plotnikov), tıpkı 'Kayalıktan Atlayacağım' şarkısındaki kahraman gibi, sarayın çatısından atlamaya karar verir; çünkü görüntüde beliren şeytani Soytarı () - şarkıcının kötü, hayali ikizi - ona 'zirvedeyken' gitmesini tavsiye eder.

İvan Kilyakov

Eduard Zholnin'in 'Zemun'u: Rus Köyünün Zor Kaderi Üzerine Aşırı Yüklü Neo-Western

'Zemun', Eduard Zholnin'in Aleksey Uchitel'in yapımcılığında ve Yevgeniy Tkachuk'un başrolünde yer aldığı ilk filmi. İncelememizde, tüm bu insanların neden canlanamadığına dair...

Open material

Ardından aynı çatıda Andrey 'Knyaz' Knyazev (Vlad Konoplyov) belirir ve arkadaşını bu çaresiz adımdan vazgeçirir; sinematografik geri dönüşlerle, bir zamanlar 'Kontora' olarak adlandırılan grubun tanışmalarındaki ve kuruluşlarındaki tüm kilit anları hatırlayarak. İşte bu noktadan itibaren, Sovyet sonrası alandaki en ikonik punk gruplarından birinin kaos, macera, dostluk, romantizm, mitler ve en önemlisi çılgın enerji dolu dünyasına büyük ve heyecan verici bir yolculuk başlıyor.

'Kral ve Soytarı'nın ekranda görünmesi Rus sineması için bir olaydır; zira son zamanlarda pek çok müzikal biyografi filmi çekilmiş olsa da ('Yaz', 'Vertinskiy', 'Magomayev', 'Bu Karşıdaki Gözler' vb.), yerli bir punk grubu hakkında tam teşekküllü bir dizi henüz yoktu. Ve senaryo konsepti gereği dizinin, grubun şarkılarından esinlenen kısmen biyografik ve tamamen kurgusal fantastik bölümlere ayrılması, onu türünde neredeyse benzersiz kılıyor. İki solistin sadece sahnede çılgın bir enerji sergilemekle kalmayıp, aynı zamanda Aleksey German'ın çalışmalarını ve romantikler, kahramanlar, kötüler, düzenbazlar ve hayalperestlerle dolu Guillermo del Toro evrenlerini andıran masalsı, alternatif bir evrende bir yolculuğa çıktıklarını başka nerede görebilirsiniz ki?

İlk bölümlerde anlatım, düzensiz, klibe benzer bir kurguyla zıplayarak, grubun kuruluşundan ve küçük kulüplerde kavga eden alternatifler arasındaki ilk performanslarından ülkenin en büyük mekanlarında boy göstermeye kadar en önemli anları tek bir parlak kokteylde harmanlıyor.

Buna paralel olarak, iki ozanın - Gorshok ve Knyaz - bir büyücünün esaretindeki güzel prensesi kurtarmaya gittikleri ve yolda gelecekteki şarkılarındaki karakterlerle karşılaştıkları masalsı bir anlatı da inşa ediliyor. Burada merkezi yer elbette 'Kral ve Soytarı' grubunun en ünlü hitlerinden biri olan 'Lesnik'e (Orman Bekçisi) ayrılmış. Orman bekçisi rolünü , Gorshok ile sohbetinde şarkının sözlerini birkaç kez tekrarlayarak oynuyor. Ortaya, dizinin en komik anlarından biri haline gelen bir tür meta-ironi çıkıyor.

Vitaliy Gizatullin

Kurt Avı: 'Kuduz' Filminin İncelemesi

Gösterimde güçlü bir tayga western'i olan 'Kuduz' filmi var - pedagojik bir şiiri Spielberg'in 'Jaws'ı ve King'in 'Cujo'su ile başarıyla harmanlayan bir film.

Open material

Türlerle flört etmek ve kaçışçılığı gerçeklikle harmanlamak, yaratıcıların müzikal sinemanın artık oldukça eskimiş ve sıkıcı hale gelen olay örgüsü formülünü takip etmek yerine, yaratıcı özgürlük için geniş bir alan elde etmelerine, diziye inanılmaz derecede yakışan ve en önemli şeyden - ekranda titreşen 'Kral ve Soytarı' grubunun yaratıcılığından - uzaklaştırmayan yeni bir sunum biçimi icat etmelerine olanak tanıyor; grubun üyeleri, Dumas'nın kahramanları gibi, geleceğe iyimserlikle bakıyor, eğleniyor, müzik yapıyor, içiyor, isyan ediyor, sıkı dostluklar kuruyor ve kadere inanıyor.

Dizinin ilk bölümlerinde verilen avans fazlasıyla karşılığını buluyor. Görüntü yönetmeni Stepan Beşkurov'un optiği, Hollanda açıları kullanmaktan, kalabalıktan hayranların yüzlerini yakın plan yakalamaktan, sanki eski bir dijital kamerayla çekim yapıyormuş gibi görünmekten, perde arkasından gözetlemekten, konserlerdeki enerjiyi vurgulamaktan ve genel olarak sahnedeki olup bitenin tadını çıkarmaktan, hem masalsı ortamı hem de hikayedeki belirli bir zaman dilimindeki günlük yaşamın yeniden inşasını ustaca renklendirmekten çekinmiyor. Vlad Konoplyov ve Konstantin Plotnikov fazlasıyla inandırıcı ve grubun neredeyse tamamen çalan şarkıları diziyi bir tür karaokeye dönüştürüyor.

Ancak bu tempoyu ne kadar süre koruyabileceklerini zaman gösterecek, daha doğrusu sonraki bölümler; şimdilik ise 'Kral ve Soytarı' oldukça izlenebilir, elektrikli, müzikal, biraz absürt ama içerikli, 90'ların sonu ve 2000'lerin başının kültürel bir fenomeni haline gelen sahnedeki asi ruhları anlatan bir dizi.

Fragman: