İyi bir uyarlama her zaman kaynağa körü körüne bağlı kalmak değildir. Bazen doğru atmosferi yaratmak çok daha zorlu bir görev haline gelir. 2022 yılı resmen Pinokyo yılı oldu, çünkü bizi üç film birden bekliyordu ve aralarında açık ara favori olanı vardı. İşte ona bakacağız.

Özet

Birinci Dünya Savaşı sırasında usta Geppetto (David Bradley) sevgili oğlu Carlo'yu kaybetti. Yıllar sonra kader, orman ruhu (Tilda Swinton) Geppetto'nun yarım kalmış kuklası Pinokyo'yu (Gregory Mann) hayata döndürüp, aynı zamanda geveze cırcır böceği Sebastian J. Cricket'i (Ewan McGregor) tahta çocuğu yetiştirme görevine ikna edince ona yalnızlıktan kurtulma şansı vermeye karar verdi.

Ama kahramanların mutluluğu henüz hak etmesi gerekiyor – Pinokyo, şöhretin cazibesiyle, korkunç savaşla ve hatta Ölüm'ün kendisiyle yüzleşecek, hayatın ne kadar kırılgan olduğunu anlayıp gerçek bir insan olmak için.

Karanlık Masal

Daha önce de belirttiğimiz gibi, eğer Disney'in klasik 'Pinokyo' filmiyle (2022'de çıkan yeniden çevrimi de var) veya Aleksey Tolstoy'un 'Buratino' masalıyla büyüdüyseniz, Carlo Collodi'nin klasik eserinin kasvetlilik düzeyi sizin için sürpriz olabilir.

Roman Kovalev

Garrone'nin 'Pinokyo'su – Groteskliğiyle Etkileyen Eski Bir Masalın Yeni Yorumu

'Dogman' yönetmeninin Carlo Collodi'nin klasik masalı 'Pinokyo'nun Maceraları'na grotesk bakışı ne kadar uyumlu?

Open material

Evet, eşeğe dönüşen Pinokyo'nun derisinden davul yapmak için boğulmaya çalışıldığı, ancak balıkların kuklanın tahta iskeletindeki eti canlı canlı yiyip onu eski haline döndürdüğü bir sahne var.

Hollywood yapımcılarının orijinalden ne kadar masum bir hikaye çıkarmaya çalıştığını düşününce bu daha da ilginç (tabii ki daha ciddi ve hatta grotesk hikayeler yapmaya yönelik iyi girişimler de oldu).

Ve işte Guillermo geliyor ve herkese nasıl yapılacağını gösteriyor. Üstelik bu etkiyi, masal ambalajına kendi düşünce ve deneyimlerinden birçoğunu katarak başarıyor.

Faşist İtalya'da Pinokyo

Belki de en cesur hamle, hikayenin geçtiği zaman dilimini değiştirmek oldu. Bu yorumda Pinokyo, seslendirmesini Tom Kenny'nin (SüngerBob'a ses veren aktör) yaptığı Benito Mussolini'nin karşısına çıkıyor ve Eğlence Adası, faşist gençlik için bir askeri kampa dönüşüyor.

Bu kadar cesur bir hamle, del Toro'nun on yıllardır çalışmalarında görülen savaş karşıtı görüşlerini ifade etmesine olanak tanırken, filmin tonunu sürekli olarak elektrikli tutuyor.

Geppetto'nun Hikayesi

Yeni 'Pinokyo'nun bir diğer şaşırtıcı keşfi, neredeyse ana karakter yayını geçiren yaşlı Geppetto'nun hikayesi. Çünkü bu hikayede, Pinokyo'nun değişimi (sonunda onu olumsuz renklerle göstermekten çekinilmemiş) kadar, yas tutan babanın oğlunun kaybını algılayışı da önemli.

Bir çocuğunu kaybeden bir ebeveynin, ikincisine duygusal enerji harcamaya hazır olmadığı, hayatta kalanın babasının gözünde ölen gibi olmadığı için suçlu görüldüğü trajik bir yaşam durumu görüyoruz. Vurgulardaki bu şaşırtıcı kayma, bu anı tamamen görmezden gelen Disney filmini utançtan kıvrandırıyor.

Del Toro yine ölüm fikriyle oynuyor. Ne kadar özgün değil, diyeceksiniz. Size katılıyorum bile. Ama hayat ve ölüm hakkındaki konuşmalar tahta bir kuklanın hikayesine ne kadar güzel işleniyor.

Açıkçası, bu konunun tam olarak açılmamış olması üzücü, oysa çok umut verici başlamıştı. Bana göre, bizim 'Sıradan Mucize'miz bu konuyu biraz daha ilginç ve incelikli ele alıyor, ama 'Pinokyo'yu suçlamak da hiç istemiyorum.

Eksikler de Yok Değil

İlk başta Pinokyo'nun küçük izleyiciler için pek uygun olmadığı gerçeğini belirtecektim, ama bu çok öznel. Sadece şuna hazırlıklı olun: Çocuklarınıza Duce'nin kim olduğunu ve İtalya'nın II. Dünya Savaşı'ndaki rolünü açıklamak zorunda kalabilirsiniz.

O halde daha ilginç eksiklerden bahsedelim. Film, birkaç parlak kötü karakteri feda ederek onları tek bir Kont Volpe'de (Christoph Waltz) birleştiriyor. Sesi ve animasyonu ne kadar ilginç olsa da, oldukça sıradan ve hatta biraz sıkıcı bir kötü adam olarak kalıyor.

Komik bir gerçek: Maymun arkadaşını Cate Blanchett seslendiriyor. Kimsenin aklına gelmezdi.

Disney'in yeniden çevrimini eleştirdiğim bazı hayat dersleri, şüpheli sunumlarıyla burada da mevcut – ve hâlâ kötü dersler.

Ha, bir de şarkılar. 'Pinokyo'nun biraz müzikal olduğundan bahsetmemiş miydim? Şarkılar şaşırtıcı bir şekilde akılda kalmıyor ve hiçbir izlenim bırakmıyor – müzik eşliğinin aksine.

Sonuç

Tüm bunlara rağmen 'Pinokyo' kesinlikle (en azından benim gözümde) sadece 2022'nin değil, son birkaç yılın en iyi animasyon filmi oluyor. Ürkütücü ama çılgınca güzel kukla animasyonu, olağanüstü karakter tasarımları, harika atmosfer ve dokunaklı hikaye ile birleşince ortaya çok ama çok iyi bir ürün çıkıyor ve kesinlikle izlenmesi tavsiye edilir.