Apple platformunda Antoine Fuqua'nın monokrom westerni «Özgürlük» yayınlandı – tasarımı ve yapımıyla prestijli ödüllere kolayca aday olabilecek bir film. Ancak yolun yarısında bir şeyler ters gitti. Fuqua-Smith ikilisinin çalışması neden sonuçta bira...

1860 yılı. ABD'de Kuzey ile Güney arasında karşı karşıya gelme. Köle Peter () zorla daha ağır bir iş bölgesine nakledilir. Karısı ve çocukları eski sahibinde kalır. Lincoln'ün ordusunda kölelikten kurtulmuş olanların askere alındığını öğrenen Peter kaçar ve Kuzey birliklerinin konuşlandığı Baton Rouge'a yönelir. Tek bir arzusu vardır – ne pahasına olursa olsun özgür olmak ve ailesine dönmek. Kaçağın izinde ise usta bir kelle avcısı Jim Fessel (Ben Foster) gelir ve onun için Peter'ı yakalamak son derece kişisel bir mesele haline gelir.

Roman Kovalev

Will Smith'in Reddettiği 5 Harika Rol

«Matrix» ve Will Smith'in katılmayı reddettiği diğer önemli filmler.

Open material

açık sözlü, basit, entrikasız ve beklenmedik dönüşler olmayan bir film çekti. Film belirlenen rotada net bir şekilde ilerliyor, durakları-bölümleri yüksek sesle duyuruyor: kahramanın kaçırılması, kaçış, bataklıklarda hayatta kalma, ordu, kurtuluş. Yan tarafa hiçbir sıçrama yok. Bu nedenle «Özgürlük»ün nasıl biteceği daha ilk 20 dakikadan sonra anlaşılabiliyor.

Yevgeniy Belousov

Komutan İntikam'a Sempati: «Ölüm Listesi» (2022) İncelemesi

1 Temmuz'da Amazon Prime'da sekiz bölümden oluşan mini dizi «Ölüm Listesi»nin galası yapıldı. Sekiz saat boyunca izleyici, Chris Pratt'in...

Open material

Bu, «Diriliş» ile «Zincirsiz»in daha karanlık bir versiyonunun bir tür karışımı oldu; kahramanlar intikam arzusuyla hareket ediyor ve bir kadına duyulan aşk onları kurtarıyordu. «Özgürlük»te Will Smith'i de aşk kurtarıyor – karısına ve çocuklarına duyduğu aşk. Onlar uğruna her şeye katlanmaya hazırdır: kelle avcısının takibi (muhteşem bir Ben Foster), açlık, acı, bataklıklar, yorgunluk ve hatta bir timsahla savaş (mükemmel çekilmiş bir sahne). Ve sonra intikam da alabilir. Ama bu kesin değil.

Fuqua sanki bilerek gerçekliği kabul etmek istemiyor ve her şeye, hatta iyi bir aksiyon filmi yapma yeteneğine bile rağmen çekim yapıyor. Onu bu cesareti için övebilir miyiz? Muhtemelen – evet. Bu tür tonlamaları artık her gün sinemada görmüyorsunuz, belki de yok olmanın eşiğindeler. Antoine Fuqua da bunu açıkça ima ediyor ve biraz üzülüyor.

«Özgürlük»ün «Zincirsiz», «12 Yıllık Esaret» veya «Yeşil Rehber»in yanında parlaması pek olası değil (belki sadece yayın platformlarının önerilerinde). Bu başka bir şey, ama benzemiyor da. Tarantino'nun cüretkar bir exploitation filmi, Farrelly ve McQueen'in ise derin bir dramaturjisi var. Fuqua'da ne birincisi ne de ikincisi var. Aynı anda üç sandalyede oturma arzusu sonuçta onu üç tanınmış çam ağacına götürdü, Fuqua orada kayboldu ve hikayenin ana direğinin ne olacağına karar veremedi.

Tecrübe ve mükemmel araç setinin yanı sıra harika oyunculara rağmen, Fuqua'nın «Özgürlük»ü uzun, renksiz (gerçek anlamda), steril ve dürüst olmak gerekirse – sıkıcı ve ilgi çekici olmayan bir film oldu.

İçinde, hassas bir konuda derin bir ifade yerine bir tür biçimcilik hissediliyor ve Will Smith, «Oscar» skandalından bir kez daha pişmanlık duydu (her ne kadar «Özgürlük»ün çekimleri bundan çok önce başlamış olsa da).

Sonuçta kimse yeni bir ufuk keşfedemedi. Fuqua muhtemelen rahat bir nefes alıp «Büyük Eşitleyici»nin yeni bölümüne başlayacak, Smith ise sinematografik Olimpos'a dönmek için çaresizce yeni yollar arayacak.