'Kuzuların Sessizliği'nde cinayet soruşturmalarının yanı sıra Hannibal Lecter ve FBI ajanı Clarice Starling arasındaki sağlıksız ilişkinin etik boyutu da incelenmişti. Netflix'ten 'İyi Hemşire' draması bu konuda bize başka bir görüş sunuyor.

Film, 16 yıllık kariyeri boyunca ABD'deki dokuz hastanede yaklaşık 300 kişiyi öldüren hemşire Charles Cullen'ın (Eddie Redmayne) hikayesini anlatıyor. Bu hastanelerden birinde, iyi bir meslektaşı ve hiçbir şeyden şüphelenmeyen arkadaşı olan Amy (Jessica Chastain) ile tanışır. Yavaş yavaş gerçeği öğrenir ve bu durum onu zor bir seçimle karşı karşıya bırakır.

True crime türünün popülaritesi nedeniyle, yayın platformları 'gerçek olaylara dayanan' en iyi uyarlama için birbiriyle yarışıyor. Toronto Film Festivali'nde sıcak karşılanan 'İyi Hemşire' de bu projelerden biri. Yönetmen Tobias Lindholm tarafından çekilen film, Charles Graeber'in sağlık çalışanının masum hastaların hayatını mahvetmesini anlatan 'İyi Hemşire: Tıp, Delilik ve Cinayetin Gerçek Hikayesi' kitabına dayanıyor. Üstelik Cullen'ın sağlık sistemiyle oynarken kimin öleceğinin umurunda olmadığı hissi doğuyor.

Gerçek hayatta Charles suçlarının nedenini asla açıklamadı, ancak filmde Redmayne'in karakteri eylemlerini 'Çünkü yakalanmadım' sözüyle açıklıyor ve ABD sağlık sistemindeki bariz sorunlara işaret ediyor. Yönetmenin kendisinin de belirttiği gibi, hastaneler için statü ve itibarın eşlik eden kurbanlardan ne kadar daha önemli olduğunu göstererek bu vurguyu yapmak istedi.

Ancak Tobias Lindholm'un incelediği ana tema, Charlie ve Amy'nin ilişkisinden kaynaklanan etik ikilem. İyilik kötülükle nasıl bir arada yaşayabilir? Vicdan azabı çekmeden bir katile karşı sevgi ve şefkat duyulabilir mi? İnsancıl muamele sadece yasalara uyan vatandaşlar için bir ayrıcalık mıdır? 'İyi Hemşire' burada doğru cevapların olmadığı tamamen gri bir alana düşüyor. Karakterler kendileri için neyin iyi neyin kötü olduğunu körü körüne bulmak zorunda kalıyor. Bu hikayenin benzersizliği de burada yatıyor – yönetmen karakterleri genel ahlaki değerler açısından yargılamaya veya değerlendirmeye bile çalışmıyor. Film, her karakterin kişisel perspektifinden olayları inceliyor. Jessica Chastain'in karakterinin yerinde olsaydınız ne yapardınız?

Bu filmin inanılmaz şansı kadrosu. Eddie Redmayne ve Jessica Chastain – 'İyi Hemşire'deki oyunculukları ve mesleklerine bağlılıkları için tüm övgüleri hak eden büyük derinlikteki aktörler: her ikisi de çekimlere hazırlanmak için 'hemşirelik okulunda' eğitim aldı. Filmde birçok yakın plan var, bu yüzden dikkat bilinçsizce yüz ifadelerindeki en küçük değişikliklere, göz kırpmalarına, dudak seğirmelerine odaklanıyor. Duygusal gerginlik ve endişe seviyesi yapay yöntemlerle değil, çoğunlukla oyuncuların sınırlardaki ince oyunculuklarıyla yaratılıyor. Fragmanda kısmen gösterilen kafeterya sahnesi, derin bir izlenim bırakan su bölümünün nihayet gerçekleştiği zirve noktasıdır. Bununla birlikte, mizansenin kendisi oldukça basit bir şekilde kurulmuş.

Fiziksel ifadeye de aynı özen gösterilmiş: Redmayne'in karakterinin hareketlerinde itici bir farklılık hissedilirken, Chastain kardiyomiyopatiyi kendi deneyiminden biliyormuş gibi davranıyor. Etkileyici oyunculuğa ek olarak, ilginç açılar, görsel buluşlar ve kare renk düzeltmesi de atmosfer yaratmaya ve hikayeye doğru tonu vermeye yardımcı oluyor.

Kim Dickens'tan da bahsetmek istiyorum. 'The Walking Dead' yan ürününün yıldızı, burada kendini çok iyi gösterdi. Rolü küçük olmasına rağmen, güçlü bir performans sergilediği birkaç sahnesi vardı.

Ancak 'İyi Hemşire' ile ilgili bir eleştiri var, ama bu özellikle filmin Rusça yerelleştirmesinden sorumlu olanlara yönelik. Çünkü son sözlere bakılırsa, bu hikayenin ana karakteri hiç de hemşire değil.

Sadece iyilik kullanarak bir suçluyu, hele de bir katili, evcilleştirmek mümkün müdür? İnsanın bittiği ve canavarın başladığı çizgi nerededir? Bu konuda çok ve uzun uzun tartışılabilir. Ve 'İyi Hemşire' sayesinde, bu soruda, insanlar hakkındaki her konuşmada olduğu gibi, biraz daha gri ve belirsiz hale geldi.