Genç bir deniz kabuğu olan Marslı, büyükannesiyle birlikte bir insan evinde yaşar. Önceki sahiplerinin boşanması, küçük sakinleri derinden etkiler: ailenin büyük bir kısmı, tartışma sırasında bir çorap kutusuna saklanırken yanlışlıkla bir bavula düşer ve bilinmeyen bir yöne doğru yola çıkar. Gencin en büyük hayali akrabalarını bulmaktır; bu konuda ona, küçükler hakkında bir hikaye yapmaya karar veren acemi belgeselci Dean yardım eder.

‘Marslı, Ayakkabıdaki Deniz Kabuğu’ — ilk taslakları 2010 yılında ortaya çıkan bir yapım. Her şey, genç yazar ve oyuncu Jenny Slate’in arkadaşı ve yönetmen Dean Fleischer-Camp ile birlikte parlak pembe ayakkabılar giyen bir genç hakkında birkaç video çekip YouTube’a yüklemeye karar vermesiyle başladı. Kısa filmler hızla izleyici kitlesini buldu ve daha sonra bir çocuk kitap serisinin temelini oluşturdu.

On bir yıl sonra, karakter hakkında, mockumentary türünde ve stop-motion animasyon kullanılarak çekilmiş uzun metrajlı bir film yayınlandı. Tür seçimi, yalnızca orijinale sadık kalma arzusuyla değil, aynı zamanda tanıdık dünyanın detaylarını küçük bir deniz kabuğunun bakış açısıyla daha ayrıntılı gösterme girişimiyle de açıklanıyor. ‘Marslı’nın ilk yarısı, bir gazetecinin çocuğa günlük yaşamının özelliklerini sorduğu bir röportajdan oluşuyor. Bir tenis topuna binmek, büyükannesiyle en sevdiği TV şovunu izlemek ve bir belgesel çekimine katılmak, kaygısız bir çocukluk resmi çiziyor ve izleyicilerin nostalji duygusuna kapılmasını sağlıyor.

‘Marslı’nın otobiyografik yönü, yalnızca bir belgesel projesinin çekimleri üzerine kurulu senaryoda değil, aynı zamanda karakterin yaratıcıları tarafından canlandırılan ana karakterlerde de yatıyor. Yazarlar, ekran dünyasını gerçeklikle yakınlaştırarak, kendi tutkularını paylaşmaya karar veren ancak beklenmedik bir şekilde internette popülerlik kazanan bir film yapımcısının inandırıcı bir portresini çiziyor. ‘Marslı’, modern dünyada hemen hemen herkesin, özgün bir fikri ve kaliteli ekipmanı varsa film çekebileceği hakkında bir ifade haline geliyor.

Yaratıcılar ayrıca popülerliğin bir dizi dezavantajını da gösteriyor. Hayranların saygısına rağmen Marslı, akrabalarını aramada taraftarlarından hiçbir yardım alamıyor. Yaratığın yaşadığı yeri öğrenen hayranlar, evinin önünde fotoğraf çekmeye ve gürültü yapmaya başlıyor, bu da onun huzurunu bozuyor. Çocuk, iyi niyetle ilgili eski inançlarından hızla vazgeçmek ve dünyanın kendi evi ve yakın çevresiyle sınırlı olmadığını anlamak zorunda kalıyor.

Anahtar karakter aynı zamanda Marslı’nın büyükannesi — çocuğun çocukluğunun çoğunu geçirdiği kadın. Yaşlı kadının sağlığındaki beklenmedik bozulma en kötü zamanda gerçekleşir: sevilen aile TV şovunun yaratıcıları torun hakkında bir bölüm çekmeyi teklif eder. Sevilen bir akrabasını kaybetme korkusu, çocuk için bir ikilem yaratır: yabancıları evine alarak çekimleri kabul etmek mi, yoksa büyükannesinin sağlığı düzelene kadar beklemek mi? Filmin ikinci yarısı, kendi topraklarında güvende hissetmeyen bir çocuğun önemli bir yaşam seçimi hakkında sosyal bir dramdır.

Yaşlı kadın ise çocuğu televizyona çıkarmak için elinden geleni yapar, çünkü bunun aile üyeleriyle yeniden bir araya gelmenin tek yolu olduğunu bilir. ‘60 Dakika’ programının muhabirleri, gencin dileğini yerine getirerek akrabalarını aynı çatı altında birleştirir. Ancak buluşma kayıpsız gerçekleşmez. Filmin finaliyle yaratıcılar, sevdiklerinizle vakit geçirmenin önemini vurguluyor ve aile iletişiminin geçmiş olayları geride bırakmanın en güvenilir yolu olduğunu ima ediyor.