Hemen belirtelim, 'Prenses' eğlenceli bir b-film bile değil, bu yüzden filmin neyi eksik olduğunu ve nasıl eğlenceli, çılgın bir atlıkarıncaya dönüştürülebileceğini anlamaya çalışacağız.

Özet

Güzel prenses (Joey King), elleri bağlı bir şekilde babasının (Ed Stoppard) şatosunun en yüksek kulesinde uyanır. Kanlı tiran Julius (Dominic Cooper) ile zorla evlendirilme tehlikesiyle karşı karşıyadır; Julius tahtı gasp etmeyi hayal etmektedir.

Ancak kötülerin krallığı ele geçirme planını bir süre ertelemeleri gerekecek çünkü prenses savaşmadan pes etmeye niyetli değil. Geriye sadece kimin gerçekten avcı, kimin av olduğunu anlamak kalıyor.

'Prenses' Tür Beklentilerine Karşı

Her yeni filmin mutlaka bir şeyi yapısöküme uğratması gereken oldukça zor bir dönemde yaşıyoruz. Çoğu zaman bu, tür beklentileriyle ilgili oluyor. Eskiden, bir aksiyon filminde kahraman büyük bir suç örgütüne karşı korkusuzca savaşıyorsa, ondan korkulmadığını ve her an yok edilebileceğini çok iyi bilirdi (örneğin, 'Zor Ölüm', 'Kaya' veya 'Rambo'da). Yapısöküm olarak ise, Rus mafyasının dehşet içinde korktuğu 'John Wick'i alıyoruz – yani Davut ile Golyat yer değiştirmiş oluyor.

'Prenses', izleyiciye, kahramanın pasif bir şekilde kurtarılmayı bekleyen prensesi cesurca kurtardığı eski fantezi türü klişelerini hatırlatmaya çalışıyor. Aynı zamanda, bu klişelerin ana (ve isimsiz) kahramana göre yeniden yorumlanması, kadınların güçlü, bağımsız ve toksik erkeksi erkeklerden daha yetkin olması gerektiği modern gündeme mükemmel bir şekilde uyuyor.

Ancak iki sorun var.

Birincisi – bu klişelerin yeniden yorumlanmasını o kadar çok gördük ki, bu artık başlı başına bir klişe haline geldi. Leia, Fiona, Mononoke, Merida, Rapunzel, Arwen ve Eowyn, Anna ve Elsa… Liste uzayıp gidiyor.

İkincisi – yapısökümü yeterince ilginç kılmak için en azından karakterin kendisini ilginç kılmak, ona bir kişilik kazandırmak gerekir. 'Prenses' filminin ana karakteri bu kriteri hiç karşılamıyor. Kişiliği sadece dövüşmeyi sevmesi ve potansiyel damada 'bir eşya gibi' verilmek istememesinden ibaret. Hepsi bu. Ne ilgi alanlarını, ne korkularını, ne de hayallerini biliyoruz. Yeterince geri dönüş görmemize rağmen onun hakkında başka hiçbir şey bilmiyoruz.

'Prenses' Kim İçin Çekildi?

Karakterlerle ilgili sorunlar Joey King'in karakteriyle bitmiyor. Dominic Cooper ve Olga Kurylenko inanılmaz, olağanüstü, şaşırtıcı derecede karton antagonistler olmuş. Motivasyonları o kadar basmakalıp ve ilgisiz ki bu gerçekten ayıp. En küçük çocuklar için yapılan Sovyet çizgi filmlerinde bile kötü karakterler daha iyi işlenmiş. Diğer herkes de aynı şekilde – Veronica Ngo'nun canlandırdığı akıl hocasını film bittikten iki dakika sonra unuttum, kral ve kraliçenin yapacak hiçbir şeyi yok ve ana karakterin küçük kız kardeşi sette ne yaptığını açıkça anlamıyor. Tıpkı benim gibi.

Doğal olarak şu soru ortaya çıkıyor – 'Prenses' kim için çekildi? Çünkü herhangi bir yetişkin izleyici bu tür hikayeleri milyonlarca kez görmüştür ve hikayeyi ciddiye alamaz. Olan bitenin ikincilliğine ve hikayenin saflığına göz yumamaz.

Eğer bunun çocuklar için çekildiğini söylerseniz – R derecesi (17 yaş altı ebeveyn eşliğinde) buna katılmamak için acele ediyor. Karşınızda keskin nesnelerle göz küresi delme, kafa kesme ve hatta hizmetçilerden birine yönelik (başarısız) bir toplu tecavüz girişimi var.

Diğer Saçmalıklar

Tamam. Diyelim ki son derece basit ve yalın bir hikayeye karşı değilsiniz. Hatta diyelim ki sadece fantezi dekorlarında güzelce sahnelenmiş bir dövüş şöleninin tadını çıkarmak istiyorsunuz. Sizi üzmek için acele ediyorum – bunu tam anlamıyla başarmanız pek mümkün değil.

Bütçe eksikliği her şeyde görülüyor. Bayat müziklerde, dekorlarda, kostümlerde – ana karakter perdeye benzeyen bir elbiseyle dolaşıyor. Senaristler ellerinden gelenin en kötüsünü yapmış, şato sakinlerinin ve misafirlerinin inanılmaz aptallığı had safhada. Makyaj neredeyse hiç yok, figüranlar yüzlerine çamur sürmüş. Efekt sayısı çok değil ama 'Herakles'in İnanılmaz Maceraları'ndan daha kötü yapılmış. Yemin ederim, yanan bir adamın o kadar kötü animasyonuna tanık oldum ki YouTube incelemelerinde daha iyisini yapıyorlar.

'Prenses' %99 oranında, hikayeyi veya karakterlerin iç dünyasını geliştirmeyen dövüş sahnelerinden oluşuyor, bu yüzden burada lanetli gibi çalışan tek kişi dövüş koreografı. Ve o dürüstçe çabalamış. Ancak 95 dakikalık ekran süresini her seferinde orijinal ve aptalca olmayacak şekilde dövüşlerle doldurmak imkansız (hele bir de yönetmen tüm hataları yakın çekimle çekerek sana çomak sokuyorsa). Bu yüzden bizi, King'in kaçabilmesi için bilerek salyangoz hızında hareket eden NPC karakterlerin ilahi derecede aptalca kararları bekliyor. Ve eğer kahraman yirmi kişi tarafından çevrilirse, ona elbette teker teker yaklaşacaklar.

Sonuç (ve Biraz da B-Film Hakkında)

'Prenses' neden çekildi ki? Sadece iki tahminim var – eğlenceli bir fragman ve Joey King'in aksiyon filmi seçmelerinde göstereceği bir demo kaydı için.

Ve yönetmen Le-Van Kiet'in elinde sadece olanlarla bile, parçalardan ilginç bir şey yapılabilirdi. 'Onları Vur'dan daha çılgın bir b-film yapılabilirdi! Örneğin, yapımcılar ana karakteri sebepsiz yere sağa sola kafa kesen kana susamış bir psikopat yapmaya cesaret etselerdi ve Dominic Cooper tam tersine onu kuleden kurtarmaya gelip de ondan kaçmak zorunda kalsaydı. O zaman bütçe yetersizliği daha az fark edilir olurdu ve hikayeden çok daha az şey beklenirdi.

Ama böyle – ne b-film çıktı ne de feminist fantezi. Sadece bir buçuk saatlik sıkıntı çıktı. O yüzden en iyisi, listeden kendi zevkinize uygun başka bir şey bulun.

Roman Kovalev

'After Credits' Editörlerine Göre 2022'nin İlk Yarısının En İyi 10 Filmi

Batman'in bir başka reenkarnasyonu, etkileyici bir Rus çıkışı, bağımsız stüdyo A24'ün hitleri ve diğer çarpıcı projeler, 2022'nin ilk yarısının en iyi 10 filmi listemizde.

Open material

Not: Figüranlar arasında bu kadar çok Slav soyadı görmek çok komikti. Bir bakın!