30 Haziran'da büyük ekranlara gelen «Ana Rol», sanat sineması dünyasının perde arkasını konu alan, İspanyol ve Arjantin sinemasının başyıldızları Penélope Cruz, Antonio Banderas ve Oscar Martínez'in parladığı bir hiciv komedisi.

Sıradan izleyiciler kamera arkasındaki dünyayı nasıl hayal ediyor?

Milyonlar kazanan narsist yıldızlar, filmden anlamayan ama kendi kurallarını dayatan yapımcılar, fantezilerini gerçeğe dönüştürmeye çalışan çılgın yönetmenler... Film dünyasının perde arkasını kabaca böyle çiziyor «Ana Rol» (Competencia oficial), Arjantinli ikili Mariano Cohn-Gastón Duprat'ın («Onursal Vatandaş», «Başyapıt») yeni filmi. Ancak film endüstrisine yönelik bu iyi niyetli alayın ardında, bazen pek de açık olmayan çok daha fazla anlam gizli.

Film Üzerine Film

80 yaşındaki bir milyarder, adını tarihe yazdırmak isteyerek bir film çekmekle bir köprü inşa etmek arasında seçim yaparken ilkini tercih eder. Ünlü yönetmen ve dünya film festivallerinin gözdesi Lola Cuevas'a (Penélope Cruz) yeni bir projeyi finanse etme teklifiyle gelir. Yaklaşan bu sanat filminin temelinde, iki kardeşin zorlu ilişkisini anlatan Nobel ödüllü bir yazarın kitabı yer alıyor.

Bu karakterlerin rolleri için Lola iki ustayı davet eder: Hollywood yıldızı, herkesin beğendiği yakışıklı ve milyonların idolü Félix Rivero (Antonio Banderas) ile tiyatro sanatçısı, oyunculuk hocası, Stanislavski yönteminin hayranı ve yüksek sanatın savunucusu Iván Torres (Oscar Martínez).

«Ana Rol» filminin ana konusu, bu eksantrik üçlünün sanat uğruna bir arada yaşama çabaları üzerine kuruludur. Film içinde film, bu tür yapımlarda genellikle olduğu gibi çekimleri değil, provaları merkeze alır. Bu hazırlık, bir dizi komik, karikatürize edilmiş derecede absürt ve bazen de trajik durumlar doğurur. Penélope Cruz'un Antonio Banderas'a oyunculuk öğretmesini izlemek ise başlı başına bir sinemasever zevkidir.

Orijinal ismin en doğru çevirisi, festival sineması dünyasında sıkça karşılaşılan «ana yarışma» ifadesi olurdu. Çoğu zaman sözde yüksek sanatın temsilcilerinin, düşünce genişliği, alt metin derinliği ve malzeme sunumunun güzelliği konusunda yarıştığı bir dünya.

Cohn ve Duprat'ın çalışması, büyük ölçüde meslektaşlarıyla dalga geçerek yaratıcı yarışmaların anlamsızlığını vurguluyor, ancak rekabetin sinemada bile ilerlemenin motoru olduğu konusunda hemfikir. «Ana Rol» filminin daha da büyük bir ironisi, alay ettiği nesneler gibi alt metinlerle dolu olmasıdır: yaratıcılıkta acı verici kendini gerçekleştirme çabalarının tasvirinden, oyunculuk sanatı üzerine düşüncelere ve tür sineması ile gerçek sanat arasındaki ince çizgiyi aramaya kadar.

Film Ne Zaman Biter

«Ana Rol» filminin bir bölümünde ilginç bir soru sorulur: «Film ne zaman biter?»

Final jeneriğiyle mi? Ödül sezonundan sonra mı? Ya da belki, oyuncuların iyi oynayıp oynamadığına dair son tartışma yatıştığında mı?

Bu film söz konusu olduğunda, izledikten sonra tartışılacak çok şey olduğu söylenebilir. Bu, oyuncuların gerçek kariyerlerinde kendilerine biçilen rolleri ustalıkla oynadıkları (Antonio Banderas'ın dünya yıldızı imajında adeta yıkandığı gibi), sanat sineması üzerine ince ve kahkahalarla dolu bir sanat filmi. Yazın kaçırılmaması gereken en parlak yeniliklerden biri.

Fragman:

«Ana Rol» 30 Haziran'dan itibaren sinemalarda