17 Mart’ta Rusya’da vizyona giren “Solo” belgeseli, dans sanatına adanmıştır. Filmde farklı dans türlerinden 6 temsilci, uğraşları hakkındaki düşüncelerini ve duygularını açıkça paylaşıyor ve imkansız diye bir şey olmadığını kanıtlıyor.

Son 10 yılda Rusya’da dans kültürü hızla gelişmeye başladı. Federal kanallarda her yıl yeni yarışma programları yayınlanıyor, ülke genelinde uluslararası şampiyonalarda kazanan ekipler kuruluyor ve okullar açılıyor. Bu sanatın, sinemacılar da dahil olmak üzere daha fazla ilgi görmeye başlaması şaşırtıcı değil.

Olga Pankratova’nın belgesel filmi “Solo”, dansçıların hayatlarının perde arkasına bir bakış atma girişimidir. Onları dans aracılığıyla, dansçıları da hareket sanatı aracılığıyla tanımak.

Dans insanlarla ilgilidir

Projenin başlıca karakterleri şunlardı:

• Mihail Kryuçkov — bale temsilcisi, Bolşoy Tiyatrosu solisti;
• Aleksey Torgunakov — çağdaş dans temsilcisi, Rozbark Dans ve Hareket Tiyatrosu (Polonya) solisti;
• Dmitriy Politov — direk dansı yıldızı, “TNT’de Yeni Danslar” katılımcısı, eski Cirque du Soleil üyesi;
• Alena Dvoyçenkova — vogue temsilcisi, çekimler sırasında ünlü dans grubu House of Bonchinche üyesi;
• Dilyara Şakiryanova — Whiphead ekibiyle dünya krump şampiyonu, TNT dans programları katılımcısı;
• Kristina Kasyanenko — Rusya ve BDT’de deneysel hip-hop’un öncülerinden biri.

“Solo” filminin konseptine göre, kahramanların her biri kariyerlerindeki en önemli performansa hazırlanıyor. Kimisi için bu, Dilyara için olduğu gibi dünya krump şampiyonasına katılım, kimisi için tiyatro prömiyerlerinde uzun zamandır beklenen solo performanslar, kimisi içinse kendi koreografileri. Bu performanslara giden yolda dansçılar kendilerini ve koşulları aşar, bedenlerini ve yeteneklerini daha iyi tanır, yaratıcılığın sınırlarını genişletir.

Dans dünyayla ilgilidir

“Solo” 4 yıl boyunca 6 ülkede çekildi: Rusya, Belarus, Polonya, Almanya, İtalya ve Fransa. İzleyici, dansçılarla birlikte yaratıcılık ve bitmek bilmeyen rekabetin dinamik dünyasına dalar; bu dünyada önemli olan zaferler değil, duygular ve bu duyguları başkalarına aktarma fırsatıdır. Projenin kahramanları bunu tekrarlamaktan asla yorulmaz.

Filmin çekimleri Bolşoy Tiyatrosu’nda, performans sanatçısı Andrey Bartenev’in “Zdes na Taganke” galerisinde, Pokrovskoye-Streshnevo’daki terk edilmiş bir konakta, President-Otel’in balkonunda, “Interyery Maharadzhe” galerisinde, Naţii Tiyatrosu’nda ve ProTancy dans okulunda gerçekleşti. Tüm bu dekorlar anlatıya şık bir şekilde entegre edilmiş ve danslar için doğal bir fon olarak kullanılmış.

“Solo” filminin sorunları

Olga Pankratova’nın çalışması, eğer yeni başlayan bir dansçıysanız ilham verebilir. Dans türleri hakkında hiçbir şey bilmiyorsanız, dans türleri hakkındaki anlayışınızı biraz genişletebilir. Filmde, her dansçının aşina olduğu acılar dile getiriliyor: aileden anlayış görmemekten, sevilen uğraştan para kazanamamaya kadar.

Tüm bunlar harika, ama! “Solo”nun temel amacının ne olduğu ve kimin için çekildiği tam olarak belli değil.

Belgesel mevcut dansçılara yönelikse, yeni bir şey öğrenmeyecekler, sadece birkaç dile getirilen düşünceye onaylayarak başlarını sallayacaklar. Tutunacak hiçbir vahiy yok.

Proje, karakterleri daha iyi tanımak isteyenlere yönelikse, film yeterince derine inmiyor ve kahramanlarını tam olarak ortaya koymuyor. Yazar tam anlamıyla yüzeysel geçiyor: bu adam mükemmeliyetçi, bu kızın babasıyla sorunları var. Belgesel bir çalışma için bu tür etiketler, en hafif tabirle, pek iyi bir gösterge değil.

“Solo” sıradan insanlar için yaratıldıysa, basitçe pek etkileyici değil. Özellikle neredeyse hiçbir şeyin olmadığı uzun giriş bölümünde. En etkileyici anları (vogue balosu, krump şampiyonası, Bolşoy’daki solo) sabırsız izleyiciler beklemeyebilir.

“Solo” filmi izlenmeli mi?

Kristina Kasyanenko monologlarından birinde şu düşünceyi dile getiriyor: “Beden koca bir evren.” Aynı şey dans sanatı için de söylenebilir. Olga Pankratova’nın belgesel çalışmasını yaratmak gibi önemli bir adımın atılması takdire şayan. Ancak bu konunun o kadar sınırsız olduğu hissi var ki, onu daha ilginç, daha derin ve daha etkili bir şekilde ortaya koymak için milyonlarca ve bir olasılık daha var.

Fragman: