«Shang-Chi ve On Yüzük Efsanesi», izleyicilere MCU'daki en iyi dövüş koreografisini, duygusal çatışmayı, Asya atmosferini ve gerçek Mandarin'i sunuyor.

2 Eylül'de vizyona giren «Shang-Chi ve On Yüzük Efsanesi» (Shang-Chi and the Legend of the Ten Rings), Marvel sinema evreninin 25. filmi ve tamamen Asyalı bir süper kahramana odaklanan ilk yapım. Tahmin edilebilir klişelerin bolluğuna ve MCU'nun geri kalanıyla belirgin olmayan bağlantılara rağmen, yönetmen Destin Daniel Cretton, Çin esintili, yerinde mizah ve hikayenin merkezinde net bir çatışma ile destansı ve ölçülü derecede eğlenceli bir fantezi yaratmayı başarmış.

On Yüzük Efsanesi ve Vale Çalışanları

Büyük savaşçı Wenwu (Tony Leung Chiu-wai), acıma veya merhamet bilmeden bir köyü diğerine fethediyor. Ona bu konuda yardımcı olan şey ise onu neredeyse yenilmez kılan büyülü yüzükler. Orta Çağ'dan beri ona rakip olacak güçte kimse yok, ta ki büyülü Ta Lo köyüne girmeye niyetlenene kadar. Söylentilere göre bu köyün sakinleri, sıradan ölümlülerin erişemeyeceği dövüş sanatlarına sahip ve Wenwu'yu bu yer cezbediyor. Ancak Ta Lo'nun koruyucusu Jiang Li (Fala Chen) ile karşılaştığında, on yüzüğün gücü ilk kez başarısız oluyor.

Günümüzde sıradan bir vale çalışanı olan Shaun (Simu Liu) ve arkadaşı ve ortağı Katy (Awkwafina), Amerikalı Çinlilerin sıradan hayatını sürüyor: çalışıyor, akrabalarıyla buluşuyor, karaoke yapıyor (tabii ki bundan kaçış yok). Ancak, Shaun'a otobüste, kolunun yerine bıçak olan bir adam (hayranlar onu Razor Fist olarak tanıyacak) liderliğindeki bir haydut çetesi saldırdığında bu sakin varoluş sona eriyor. Katy'nin arkadaşı, tüm bu süre boyunca göründüğü kişi olmadığı ortaya çıkıyor. Ve şimdi geçmişiyle yüzleşmesi gerekiyor.

Hikayenin Artıları ve Eksileri

«Shang-Chi ve On Yüzük Efsanesi» filminin belki de en büyük başarısı, aksiyon, mizah, Asya atmosferi ve baba-oğul arasındaki çatışma öyküsü arasında ideale yakın bir denge kurulmasıdır. Marvel sinema evreni içindeki en yakın referans olan 'Kara Panter', yeni filmin aksine, aşırı ciddiyet ve BLM ile ilgili gerçek gündemin yankılarından muzdaripti. Burada ise çatışma daha anlaşılır (sonuçta herkes taht veraseti kavgalarını hissedemez) ve atmosfer daha az belirgin değil. Ta Lo'nun güzellikleri ve gece Makao'su, MCU'nun en güzel yeri unvanı için Wakanda manzaralarıyla kolayca rekabet edebilir.

Bir diğer şüphesiz artı ise antagonist.

Birincisi, şükürler olsun ki Marvel patronu Kevin Feige, anlatıya gerçek Mandarin'i dahil etmeye karar verdi (üçüncü 'Demir Adam'daki o hatayı hatırlıyorsunuz değil mi?!). Ve o, astlarına ve düşmanlarına korku salan, çizgi romanların süper kötü adam kategorisindeki o güçlü karaktere gerçekten benziyor. Sadece yüzükleri, işlevsellik açısından basitleştirilmiş ve daha etkileyici olması için dış görünüşü değiştirilmiş.

İkincisi, senaryo düzeyinde oldukça iyi yazılmış. Mandarin'in net bir hikaye yayı ve (kendi bakış açısından) oldukça mantıklı bir motivasyonu var, ki bu MCU'daki birçok kötü adamda çok eksik olan bir şey.

Üçüncüsü, Tony Leung Chiu-wai harika. Savaşlardaki sakinliği, sessiz ev sahnelerindeki gülümsemesi, öfke anlarındaki vahşeti - oyuncunun çok yönlülüğü karaktere açıkça fayda sağlamış. Ve kendisi, hem ana karakteri hem de tüm çevresini kolayca gölgede bırakmış.

Hikayenin ana eksisi tek bir cümleyle ifade edilebilir: Bu standart bir 'Marvel' köken hikayesi. Sürpriz yok. Sorunla karşılaşma, kendini tanımlama, korkuların ve iç çatışmaların üstesinden gelme, yansıma antagonist (bu formül burada neredeyse birebir uygulanmış), geleceğe yönelik bir kazanım. MCU'da defalarca gördüğümüz, uzun zaman önce oluşturulmuş bir kalıba göre her şey.

Bir diğer kusur ise sinema evreninin geri kalanıyla şüpheli bağlantılar. Evet, hayranların tanıdığı birkaç parlak karakter kamera hücresi ve Thanos'un eylemleriyle ilgili birkaç cümle var, ancak genel olarak «Shang-Chi ve On Yüzük Efsanesi» gezegenin diğer köşelerinde olup bitenlerden bağımsız yapılmış. Boşuna değil, son savaş 'normal' dünyanın dışına çıkarılmış, böylece diğer ikonik süper kahramanların yokluğuna bahane uydurmaya gerek kalmamış.

Filmin bir diğer sorunu da yardımcı karakterler. Çok sayıdalar, ancak çoğunlukla geliştirilmemişler. Örneğin, Shaun'un kız kardeşi, sanki sadece aksiyon sahneleri için gerekli gibi görünüyor, çünkü tüm gelişimi, hatırı sayılır ekran süresine rağmen hiçbir yere varmıyor. Awkwafina eğlenceli bir yardımcı karakter çıkarmış, ancak onun diğer işlerini gördüyseniz, hiçbir şeye şaşırmayacaksınız. Renkli Razor Fist ve Death Dealer ise daha çok bunun bir çizgi roman uyarlaması olduğunu hatırlatmak için var.

MCU'daki En İyi Dövüş Koreografisi ve Tonlarca CGI

Kevin Feige'nin evreninde kendine ait bir 'Kaplan ve Ejderha' görmek istediği hissi var. Burada birbiriyle örtüşen sahneler var, Ta Lo bölümlerinin havası kült Asya gişe rekorları kıran filmi anımsatıyor ve son olarak kadrajda 20 yılı aşkın bir süre önceki kadar güzel olan Michelle Yeoh var. Ancak tüm bunlara, çizgi roman aksiyon filmleri geleneğine uygun olarak, final perdesinde oldukça çabuk yorulabileceğiniz epiklik ve tonlarca CGI eklenmiş.

Bununla birlikte, filmde dövüş sahneleri en üst düzeyde sahnelenmiş. Burada çok şey dublörlerin becerisine dayanıyor, bu nedenle görüntü yönetmeni Bill Pope kaçamak yapmaya veya izleyiciyle oynamaya çalışmıyor, aksine dövüşleri uzun çekimlerle gösteriyor ('Daredevil' dizisinde olduğu gibi). Otobüs sahnesi ise 'Marvel' filmlerinin en parlak sahneleri arasına girecek.

Birçok kavgada Jackie Chan'e saygı duruşu niteliğinde bir hava var, çünkü sıklıkla eldeki malzemeler kullanılıyor ve ana karakter akrobasi ve zeka harikaları sergiliyor. Ve bilirsiniz, bu takip edilmesi gereken harika ve uygun bir örnek.

«Shang-Chi ve On Yüzük Efsanesi» İzlenmeli mi?

Marvel ve eğlenceli çizgi roman gişe rekorları kıran filmlerin hayranıysanız, bu film muhtemelen hoşunuza gidecektir. Birkaç saatliğine gerçek dünyadan uzaklaşmak ve uçan ejderhaların, kung fu ve büyü ustalarının olduğu bir dünyaya dalmak istiyorsanız, bu film izlenmeli. Ancak bu filmden herhangi bir derinlik veya yenilik beklemek kesinlikle doğru olmaz - tür buna uygun değil, bahisler de öyle. Ve bu yıl Marvel dizilerle çok deney yapsa da, filmler şimdilik eski çalışma kalıplarına göre yapılıyor.

Fragman:

Not: «Shang-Chi ve On Yüzük Efsanesi» filminde jenerik sonrası 2 sahne var, kaçırmayın, eğlenceliler ve filmin kahramanlarının geleceğine dair ipuçları içeriyorlar.