«Ana Karakter» — iyi bir film değil, harika bir film

12 Ağustos'ta komedi gişe canavarı «Ana Karakter» vizyona giriyor; belki de bu yazın ana eğlence filmi.

7 yıl aradan sonra Shawn Levy, «Ana Karakter» (Free Guy) ile büyük sinemaya geri dönüyor. Levy, «Gece Müzesi», «Daha Ucuz» gibi hitlerin yönetmeni ve «Stranger Things»in yaratıcılarından biri. Bu dönüş, zafere yakın bir başarıyla gerçekleşiyor ve filmin kendisi yazın en iyi eğlence atraksiyonu oluyor.

Fortnite Nesli İçin «Truman Show»

Bir adam (Ryan Reynolds) — sıradan bir banka çalışanı. Her gün gün doğmadan kalkar, mavi gömleğini giyer, standart kremalı kahvesini içer ve herkese harika bir gün diler. Hayatındaki tek sorun, hayalindeki kızın olmaması. Bir de, Adam'ın sadece popüler çok oyunculu oyun Free City'de bir NPC olması.

Sıradan bir günde Adam, gizemli bir kızı (Jodie Comer, «Killing Eve» dizisinden) fark eder ve onun yüzünden belirlenmiş senaryolardan saparak büyük oyunun tam teşekküllü bir katılımcısı haline gelir.

Batılı bir eleştiride filme yönelik isabetli, her ne kadar tam olarak doğru olmasa da, bir değerlendirme yapılmıştı: «Fortnite nesli için Truman Show». Gerçekten de ana karakter (kelime oyunu için özür dilerim) benzer duygulardan geçiyor; güzel bir anda etrafındaki her şeyin gerçek olmadığını anlıyor: işi, arkadaşları, çevresindeki gerçeklik. Sadece televizyon stüdyoları ve oyuncuların yerini, GTA ile Fortnite karışımı bir çevrimiçi oyun atmosferi ve tuhaf skinler içindeki oyuncular alıyor.

Ancak filmlerin ideolojik yapısı tamamen farklı. «Ana Karakter» belki basit ve sıradan, ama çok önemli bir mesaj taşıyor: her insan kendi hayatının başrol oyuncusu olabilir. Ne iş yaptığı önemli değil — güvenlik görevlisi, memur, barista, programcı. Ne kadar kazandığı veya hangi görevleri çözdüğü de önemli değil. Önemli olan, tüm bunlardan zevk almak ve başkalarının işlerinin ve endişelerinin kendininkilerden daha önemli olduğunu düşünmemek. Bu açıdan filmin yerelleştirilmiş adını, dağıtımcılarımız için büyük bir başarı olarak nitelendirebiliriz.

Harika Mizah, Metayorum, Beklenmedik Cameolar

Felsefe bir yana, «Ana Karakter» her şeyden önce bir komedi. Evet, pahalı. Evet, geniş kapsamlı. Evet, çok sayıda özel efektle (her zaman kusursuz olmasa da). Ama tam anlamıyla bir komedi. Ve oldukça komik. Hem de çeşitli.

Filmdeki mizah genellikle bizim için gerçek dünya ile Adam için alışılmış dünya arasındaki farklılıklara dayanıyor. Onun için etrafta helikopterlerin patlaması, bankasının günde birkaç kez soyulması ve kendisinin defalarca ölüp dirilmesi (tıpkı Bill Murray'nin «Groundhog Day» filmindeki karakteri gibi) sıradan şeyler. Yapımcıları, iyi gözlemlenmiş birçok küçük detay için övmek mümkün.

«Ana Karakter» filmindeki mizahın büyük bir kısmı klişelerin işlenmesine dayanıyor. Yapımcılar hem Marvel filmleriyle hem de 90'ların rom-com'larıyla iyi niyetle dalga geçiyor.

Meta-mizah da ihmal edilmemiş. Örneğin, Taika Waititi'nin KFC ve devam filmleri hakkındaki monoloğu bu yılın neredeyse en komik sahnesi oldu. Büyük Hollywood stüdyolarına ve onların montaj hatlarına yönelik sivri çıkışlar, orijinal projede yerinde ve son derece ilginç görünüyor.

Cameolar ayrı bir değerlendirmeyi hak ediyor. Burada her zevke uygun çok sayıda var. Yıldız yayıncılardan (Ninja gibi) ve Channing Tatum'dan (bir kez daha kendisiyle ustaca dalga geçiyor) çok beklenmedik konuklara kadar. Bunlardan birinin galada görünmesiyle salon alkışlarla yıkıldı. Kimden bahsettiğimizi söylemeyelim, ama kesinlikle beğeneceksiniz.

Filmin oyunculuk performansları da mükemmel. Ryan Reynolds'un sevimli ve çekici bir aptal rolüne harika bir şekilde bürünebileceğinden kim şüphe etmişti ki? Ama bu bekleniyordu; Jodie Comer'ın bir tür femme fatale rolünde biraz beklenmedik bir şekilde doğal görünmesi ise (evet, «Killing Eve»'i hesaba katsak bile) sürpriz oldu.

Bu yıl kendi filmi olmayan yapımlarda oyuncu olarak sık sık karşımıza çıkan Taika Waititi, ticari bir stüdyonun tuhaf patronu rolüne mükemmel uyum sağladı. Ondan karikatürize ama yine de çekicilikten yoksun olmayan bir antagonist çıktı. Sadece dublaj biraz zayıftı. Yüz buruşturma ve gençlik argosu kullanma girişimleri inandırıcı değildi.

«Ana Karakter» Filmi İzlenmeli mi?

Shawn Levy, hem oyunculara ve ineklere (filmdeki göndermeler ve easter egg'ler ayrı bir makale oluşturacak kadar çok) hem de iyi huylu ve görsel açıdan zengin hikayeleri özleyen sıradan izleyicilere aynı anda hitap edecek evrensel bir komedi yaratmayı başardı. Ve yakın zamandaki «» tartışmalı şakalar ve her izleyicinin hoşuna gitmeyen karikatürize şiddetle doluyken, «Ana Karakter» bariz kusurlardan arınmış olarak 2021 yazının ana gişe canavarı unvanı için daha ikna edici bir aday.