Kötü filmleri özlediyseniz, "Uyanıklar" sizin için gerçek bir hediye olacak.

Sandra Bullock'lu "Kuş Kutusu"nun başarısının ardından Netflix her yıl düzenli olarak kıyamet temalı yeni bir film çıkarıyor, ancak o filmin seviyesine yaklaşan bir yapım hâlâ yok. Ve "Uyanıklar" (Awake) da bu trendi kırmadı. Oysa giriş umut vericiydi…

Dünyanın Durduğu Gün

Güzel bir günde, Dünya'da (ve hatta ötesinde) tüm elektronik cihazlar çalışmaz hale gelir: hiçbir yerde ışık yok, arabalar çoğunlukla işe yaramaz metal yığınlarına dönüşür, iletişim araçları geçerliliğini kaybeder. Ama en kötüsü bu değil – tüm insanlar uyumayı bırakır. Ta ki ana karakterin (Gina Rodriguez) kızı Matilda (Ariana Greenblatt) hariç. Bu durum öğrenildiğinde, kızı bilim insanlarından dini fanatiklere kadar herkes ele geçirmek ister. Ama bir annenin çocuğunu kurtarmak için neler yapabileceğini henüz bilmiyorlar.

İnsan uzun süre uyumadığında beyninde şaşırtıcı değişiklikler olur: dikkat azalır, zihin keskinliği kaybolur, paranoya ve hatta mani ortaya çıkar. Görünüşe göre "Uyanıklar" filminin yaratıcılarının elinde, din ve bilimin çatıştığı, insan doğasının olağandışı koşullarda incelendiği, aksiyon dolu psikolojik bir gerilim için harika bir zemin var, ancak hikayenin potansiyeli yarısına bile kullanılmamış. Stephen King'in "Sis"indeki dini fanatikle ilgili tek bir kült sahne, Netflix filminin bu bölgeye girme çabalarının tamamını gölgede bırakıyor; film, insanların bilinmeyenle karşılaştıklarında sağduyuyu bir kenara bırakıp inanca sığınmalarını ne kadar korkakça ve dişsiz bir şekilde göstermeye çalışıyor.

"Uyanıklar" daha çok çocukları için her şeyi yapmaya hazır güçlü bir anneyi göstermeye çalışıyor. Ama bu bile pek işe yaramıyor. Kadının kızına diğer arabalardan benzin sifonlamayı öğrettiği ya da hayatı öğrenmek için kitap okumak gerektiğini söylediği sahnelerin kimseyi özellikle duygulandıracağı pek söylenemez. Yani, üzerine bahis oynandığı açıkça belli olan tüm duygusal bileşen, bu duyguları uyandırmıyor. Ve ortaokul öğrencisi tarafından yazılmış gibi duran diyaloglar durumu daha da kötüleştiriyor. Tüm bunlar birlikte, yönetmen Mark Raso'nun ("Kodachrome") kesin ve yüzde yüzlük bir başarısızlığına işaret ediyor.

Teknik İktidarsızlık

Belki de filmin teknik kısmı durumu kurtarabilirdi; sonuçta "Uyanıklar" sık sık mekân değiştiren ve gerilim yaratmaya çalışan oldukça dinamik bir film. Ama Raso'nun filminde burada da sorunlar var: açıkçası berbat bir kurgu, sahnede ne olduğu her zaman anlaşılmıyor ve mekânlar bir anda değişiyor; gece sahnelerinde göz oyan berbat bir ışık kullanımı; çekimlerin kendisi sadece düşük bütçeli değil, aynı zamanda naftalin kokuyor (hiçbir renk yok, akılda kalıcı tek bir görsel çözüm yok, HİÇ-BİR-ŞEY). Görüntü yönetimi açısından her şey o kadar kötü ki, ders kitaplarına gösterişsiz bir karşı-örnek olarak konulabilir.

Uyanıklar Filmi İzlenmeli mi?

Bu filmde tutunacak, övgüyle bahsedilecek hiçbir şey yok. Oldukça iyi bir oyuncu olan Gina Rodriguez bile burada o kadar düz ve ilgisiz bir karakteri canlandırmak zorunda ki, insan ona üzülüyor. Bir de bu bataklığa bir şekilde Jennifer Jason Leigh'nin çılgın bir bilim kadını olarak çekildiğinden bahsetmedik. Yani, çılgın derken, sadece bir şeyler yapmak istiyor ama ne yapmak istediğini ne kendisi ne de izleyici anlıyor. Çılgınlık.

"Uyanıklar" bir başarısızlık ve izlemek, bir buçuk saatinizi boşa harcamak anlamına geliyor.

Fragman: