«Benim Muhteşem Arkadaşım» yönetmeninin İtalyan draması «Kötü Bağ»'ı anlatıyoruz.

İtalyan Daniele Luchetti, «Kötü Bağ» (Lacci) adlı yeni çalışmasını izleyiciye sunuyor. Film, Noah Baumbach'ın «Evlilik Hikayesi» ile kaybetmeye mahkum karşılaştırmalara davetiye çıkarıyor, ancak bir zamanlar birbirini seven insanların dağılan evliliğine farklı bir bakış açısı sunuyor. Bakalım ortaya ne çıkmış.

Hangisi daha kötü: Aldatmak mı, sevmediğin biriyle yaşamak mı?

Muhtemelen «kötü bağ» ifadesi akla hemen evlilik dışı ilişkiyi getiriyor. Peki ya aldatmak bir erdemse ve artık hissetmediğiniz biriyle yaşamak asıl ahlaksızlıksa?! İşte tam da bu soru, Aldo (Luigi Lo Cascio) ve Vanda (Alba Rohrwacher)'nın hikayesinde ima ediliyor. Adam başka bir kadınla yattığını itiraf ettiğinde ilişkilerinde bir çatlak oluşuyor.

İtalyanların ateşli bir millet olduğu ve duygularını açıkça ifade etmenin onlar için normal olduğu bir sır değil. Bu nedenle sahnede kırılan tabaklar, çığlıklar ve hatta intihar girişimleri olacak. Ancak garip bir şekilde bu duyguları hissettirmiyor. Mesele şu ki, her iki sözde ana karakter de pek hoş insanlar değil. Biri, sevdiklerinin fikirlerini ve duygularını umursamayan, kendini beğenmiş bir narsist; diğeri ise en ufak bir şeyde sahne kapabilen bir nevrotik. Birbirlerine aşk için değil, geçmiş günlerin bazı anlaşmaları için tutunuyorlar ve sözlerinde sık sık sahtelik seziliyor. Çocuklar bile onlar için evliliğin bağı değil. Daha çok, katlanılması gereken dışsal bir durum, egolarını bir kenara bırakmaları için gerçek bir neden değil.

İşte tam bu noktada ana uyumsuzluk ortaya çıkıyor: «Kötü Bağ» filminin konusu bir anda 180 derece dönüyor ve hikayenin merkezine Lo Cascio ve Rohrwacher'ın karakterlerinin çocukları geçiyor. Aslında anlamlı olan onların hikayesi. Birbirini sevmeyi bırakmış yetişkinlerin toksik ilişkisi değil, çocuklarının travmatik deneyimi (muhtemelen yönetmenin kendi gerçek deneyiminin bir süblimasyonu). Sevdikleri insanların kavgalarını izleyerek büyüyorlar, davranışlarına bir bahane bulmaya, kimin tarafını tutacaklarına karar vermeye çalışıyorlar ve sonunda sadece mahvolmuş çocuklukları ve (muhtemelen) sarsılmış ruh sağlıkları için intikam almak istiyorlar.

İlişkilerin bozulması ve evliliğin dağılması sürecini incelemeye yönelik bu bakış açısı oldukça ilginç görünüyor. Tek sorun, çok açık olmaması ve yeterince işlenmemiş olması. Aldo ve Vanda'nın büyümüş çocuklarının hayatı hakkında pek bir şey öğrenemiyoruz. Daniele Luchetti'nin onlara adadığı filmin en duygusal sahnelerinden biri bile durumu düzeltmiyor.

Sonuçta Alba Rohrwacher var

«Kötü Bağ» filminin konusu pek iyi yazılmamış bir romanı andırıyor ve birçok soruyu beraberinde getiriyorsa, teknik taraf ve oyunculuk performanslarıyla ilgili en ufak bir şikayet yok. Alba Rohrwacher muhteşem. Nokta. Gözlerinde kaybolabilirsiniz. Anlık ruh hali değişimlerine inanırsınız. Karakterinin bariz saçmalıklar söylediğini ve ne yaptığı belli olmayan şeyler yaptığını anlasanız bile inandırıcı.

Rohrwacher'a partneri Luigi Lo Cascio da ayak uyduruyor; neredeyse duygusuz bir egoist imajı yaratmayı başarıyor. Birlikte, biraz daha yetenekli yazılmış olsalardı daha da parlak olabilecek bir dizi ilginç sahne sergiliyorlar.

«Kötü Bağ» filminin tam teşekküllü bir karakteri de İtalya'nın Napoli şehri oldu; onu kaygısız 80'lerden sert ve neşesiz gerçekliğe kadar farklı zamanlarda görüyoruz. Mekan bazen filmin ve karakterlerinin ruh halini yansıtıyor, neşeli ya da trajik bir yöne dönüşüyor.

«Kötü Bağ» filmini izlemeli misiniz?

Yukarıda belirtilen eleştirilere rağmen Luchetti'nin filmi fena değil. Evet, parlak ve en ince ayrıntısına kadar kusursuz «Evlilik Hikayesi»'nin uzağında, ancak böyle bir filmin izleyicilere sunacağı şeyler var. «Kötü Bağ», iyi oyunculuk, hoş görüntüler ve kişinin kendi hayatı, aşka ve sevdiklerine karşı tutumu hakkında düşünmeye sevk edebilecek ilginç yazar düşünceleriyle güçlü bir festival filmi örneği.

Fragman:

Sağlanan materyaller ve filmin Rusya'daki dağıtımı için PROVZGLYAD şirketine teşekkür ederiz. 22 Nisan'dan itibaren sinemalarda izleyin.