'The Tax Collector', David Ayer'ın kendisini ünlü yapan yönetmenlik kimliğine dönme konusunda takdire şayan ama pek başarılı olmayan bir girişimi.

David Ayer, adını Intihar Timi'nin başarısızlığından çok, sert ve gerçekçi dostluk filmleri çekerek duyurdu. Yönetmenin kariyerinin zirvesi, izleyicilerin sıradan polislerle birlikte şiddetli suçla karşı karşıya kalan kolluk kuvvetlerinin günlük yaşamına daldığı 'Devriye' filmi olarak kabul edilebilir.

The Tax Collector filminde Ayer, aynı numarayı bu kez kahramanların barikatların diğer tarafında olmasıyla tekrarlamaya karar verdi. En büyük hitinin başarısını tekrarlayabildi mi? Daha çok hayır, evetten ziyade. Ama sırayla gidelim.

Sıradan Gangsterlerin Günlük Hayatı

Hikayenin merkezinde, tüm gün Los Angeles'ta dolaşıp yerel çetelerden ve iş adamlarından para toplayan tahsildarlar David (Bobby Soto) ve Creeper (Shia LaBeouf) yer alıyor.

Filmin aslan payı ve itiraf etmek gerekirse en iyi kısmı, işte bu adamların günlük rutinine ayrılmış. Karakterler arasında kimya var ve ilk bakışta anlamsız görünen diyet, kızlar ve aile değerleri hakkındaki diyaloglar, karakterlere derinlik katıyor. Bu, tür filmlerinde nadiren görülür. Aynı zamanda izlerken, filmin sıradan bir aksiyon filminden daha fazlası olacağına dair umut veriyor.

Türlerin Gülünç Dönüşümü

Filmin ilk yarısı şık ve gergin bir gerilim filmi gibi görünüp hissedilirken, Conejo lakaplı gangsterin ortaya çıkmasıyla birlikte film, açıkça absürt bir B sınıfı aksiyon filmine dönüşüyor.

Bakire kanıyla yıkanma gibi grotesk ritüeller, karikatürize şiddet, Dominic Toretto'nun bile görmediği kibirli diyaloglar - tüm bunlar özenle yaratılmış gerçekçilik atmosferini tamamen yok ediyor. Dostluk ve kötü koşullardaki iyi adamlar hakkında bir filmden, 'The Tax Collector' intikam ve erkeklik marşına dönüşüyor.

'The Tax Collector' Filmi İzlenmeli mi?

Herhangi bir vahiy veya daha önce bahsedilen 'Devriye' seviyesinde bir film beklemiyorsanız, David Ayer'ın yeni filminden keyif alabilirsiniz. Sadece birkaç koşul var: Shia LaBeouf'un karakterlerini sunuş tarzını seviyorsanız ve şık soundtrack ile iyi görüntü yönetimi (ağır çekim sahneleri hariç), ekrandaki bariz aptallığı görmezden gelmenize yardımcı olabilir.

Fragman: